(Ga met de muis op een tekstverwijzing staan, dan ziet u de tekst)

1 En Jahweh spreekt tot Mozes. "Ga! Trek op van hier, jij en het volk dat jij uit het land van Egypte bracht, naar het land dat Ik aan Abraham, Izaäk en Jakob gezworen heb, zeggend: 'Aan jouw zaad zal Ik het geven.' [Gen. 12:7] [Gen. 26:3] [Gen. 28:13]
2 En Ik zend voor jouw aangezicht een boodschapper en Ik drijf de Kanaäniet, de Amoriet en de Hittiet en de Hiviet en de Jebusiet weg.
3 Naar het land dat stroomt van melk en honing. Want Ik zal niet optrekken te midden van jullie, want jullie zijn een volk dat een harde nek heeft, opdat Ik onderweg niet een einde aan jullie zal maken."
4 En het volk hoort dit slechte woord en zij rouwen, en geen man zet zijn versierselen op zich.
5 En Jahweh zegt tot Mozes: "Zeg tot de zonen van Israel: Jullie zijn een volk met een stijve nek! Één moment zal Ik te midden van jullie optrekken en maak Ik een einde aan jullie. En nu, leg jouw versiersel van je af en Ik zal weten wat Ik met jullie zal doen."
6 En de zonen van Israel beroofden zichzelf van hun versiersel, sinds de berg Horeb.
7 En Mozes neemt de tent en hij strekt hem voor zich uit van buiten het kamp tot ver van het kamp, en hij noemt hem de tent van de afspraak. En het gebeurt dat een ieder die Jahweh zoekt, uitgaat naar de tent van de afspraak, die buiten het kamp is.
8 En het gebeurt als Mozes uitgaat naar de tent, dat heel het volk opstaat en dat zij zichzelf plaatsen, iedere man naast de ingang van zijn tent. En zij keken Mozes na tot hij de tent binnen gaat.
9 En het gebeurt als Mozes de tent binnen gaat, dat de wolkkolom neerdaalt en stond bij de ingang van de tent. En Hij sprak met Mozes.
10 En heel het volk zag de wolkkolom, staande bij de ingang van de tent. En heel het volk stond op en zij bogen zich neer, iedere man bij de ingang van de tent.
11 En Jahweh sprak met Mozes van aangezicht tot aangezicht, zoals een man spreekt op zijn naaste. En hij keerde terug naar het kamp. En Jozua, de zoon van Nun, die hem diende, verwijderde zich niet uit het midden van de tent.
12 En Mozes zegt tot Jahweh: "Zie! U zegt tot mij: 'Breng dit volk op,' maar U liet mij niet weten wie U met mij zal zenden. En U zei: 'Ik ken jou bij naam,' en bovendien: 'Jij vond genade in Mijn ogen.'
13 En nu, alstublieft, indien ik genade in Uw ogen vond, laat mij alstublieft Uw weg kennen, en ik U zal kennen, zodat ik genade zal vinden in Uw ogen. En zie dat deze natie Uw volk is."
14 En Hij zegt: "Mijn aangezicht zal gaan en Ik geef jou rust."
15 En hij zegt tot Hem: "Indien Uw aangezicht niet gaat, moet U ons niet van hier opbrengen.
16 En waarin zal het bekend zijn dat ik inderdaad genade vind in Uw ogen, ik en Uw volk? Is het niet Uw meegaan met ons dat wij onderscheiden zijn, ik en Uw volk, van alle volken die op het oppervlak van de grond zijn?"
17 En Jahweh zegt tot Mozes: "Ook deze zaak waarvan jij sprak zal Ik doen, want jij vindt genade in Mijn ogen en Ik ken jou bij naam."
18 En hij zegt: "Toon mij, alstublieft, Uw heerlijkheid!"
19 En Hij zegt: "Ik zal al Mijn goedheid aan jouw gezicht voorbij laten gaan, en Ik verkondig in de naam van Jahweh voor jouw aangezicht. Ik ben genadevol voor wie Ik genadevol zal zijn en Ik heb mededogen met wie ik mededogen zal hebben." [Rom. 9:15]
20 En Hij zegt: "Jij bent niet in staat Mijn gezicht te zien, want de mens zal Mij niet zien en leven."
21 En Jahweh zegt: "Zie! Er is een plaats bij Mij en plaats jezelf op de rots.
22 En het gebeurt bij het voorbij gaan van Mijn heerlijkheid, dat Ik jou plaats in de kloof van de rots. En Ik overschaduw jou met mijn hand palm tot Ik voorbij ga.
23 Dan zal Ik Mijn handpalm wegnemen en jij ziet Mijn achterkant, maar Mijn gezicht zal niet te zien zijn."

Terug naar de indexpagina
Naar Exodus 34