1-8

Vergelijk met Marcus 2:1-12; Lukas 5:17-26.

5

Verlamming en alle andere ziekten zijn slechts een gevolg, waarvan zonde de oorzaak is. Nee, niet de persoonlijke zonden van de verlamde, maar de zonden van de mensheid in het algemeen, want alle mensen worden geboren met een erfenis van zonde en leven in een atmosfeer die zwanger is van verkeerd handelen. Maar de grote waarheid die hier wordt geleerd is dat de lichamelijke zegeningen van het komende koninkrijk een zekere basis hebben in de vergeving van zonden. Dus, in dit toneeltje, dat het gelovend overblijfsel van Israel veronderstelt die Hem als hun Messias ontvangen, lijkt de Heer eerst de verlamde over het hoofd te zien, en vergeeft zijn zonden. Het uitstel en het ongeloof van de Schriftgeleerden, doen denken aan de afval van de natie en het daaruit volgende uitstelt van lichamelijke zegeningen tot het koninkrijk komt en het gezag van de Zoon van de Mensen om zonden te vergeven volledig wordt uitgeoefend, gevolgd door gezondheid, kracht; en energie zal in het millennium het deel zijn van de mensheid. Indien menselijke regeringen voorbij de uitbraken en symptomen zouden kunnen komen en zonde afhandelen, dan zou het niet nodig zijn zich bezig te houden met alle kwalijke gevolgen. Zij kunnen nooit gezondheid en rechtvaardigheid brengen.

9-15

Vergelijk met Markus 2:13-20; Lukas 5:27-35.

9

Het is een zeer opvallend vertoon van God’s genade en wijsheid, dan een man als Mattheüs gekozen zou worden tot apostel, en verder bekrachtigd zou worden om dit verslag te schrijven van Israel’s Koning. Dit was tegengesteld aan alle dictaten van menselijke wijsheid. Mattheüs was een tollenaar of belastinginner, een klasse die, mogelijk, meer gehaat werd dan vreemdelingen, en meer geminacht dan zondaren. De Romeinse regering verzamelde niet rechtstreeks de belastingen van de natiën die onder hun juk waren, maar besteden dat uit aan onderschikten. Een gebied werd verkocht voor wat het op zou brengen, en de inner ontving zijn loon door zoveel te vragen als hij maar kon krijgen. Daarom verzamelden zij weelde ten koste van hun arme landgenoten en ten voordele van een vreemde overheid. Toch koos God zo’n verrader van zijn land om de heerlijkheden van de Koning te beschrijven! Zijn gepastheid was niet door zijn geboorte, maar uit God.

11

Zie 11.19; Lukas 15:2

12

De krachtigen hebben het nodig dat ze hun zwakheden geleerd krijgen en de rechtvaardigen hun zondigheid. Dan, en alleen daarna, zijn zij zich bewust van de noodzaak voor een Redder.

13

Zie 12:7: Hosea 6:6; Micah 6:6-8; 1Timotheüs 1:15

14

Het is een zeer moeilijke les voor de heiligen om te leren: dat God’s handelen met Zijn schepselen verandert en dat hun gedrag overeenkomstig verandert. Johannes’ discipelen dachten dat de volgers van de Heer zouden doen zoals zij deden. Maar de komst van Christus veranderde de omstandigheden totaal. Hij was de Bruidegom, zij waren de Bruid. Johannes had ze voorgesteld. Hoe onpassend zou het voor hen zijn om te vasten! Ze zouden moeten feesten! En dat deden ze. De Heer verscheen in Kana, en op vele andere feesten.

16-17

Vergelijk met Marcus 2:21-22; Lukas 5: 36-39.

16

Johannes’ bediening van de oude mantel, de oude wijnzakken. De bediening van de Heer was het ongekrompen kleed, de nieuwe wijnzakken. Ze kunnen niet zonder rampen verbonden worden. Hoeveel meer is dit vandaag waar! Sinds de dagen van Johannes en het onderwijs van onze Heer, is allesoverstijgende waarheid onthuld die Hij nooit aan hen kon mededelen. Ons gedrag zou een moeten zijn met deze hogere en latere onthulling. Toch lijken de meeste heiligen er tevreden mee te zijn zich te gedragen als de discipelen van Johannes of als die van onze Heer. Het is dan ook geen wonder dat de stof scheurt en hun bedekking versleten is. Het is geen wonder dat de wijn de zakken doet barsten en de vreugde er van verspild wordt. Laten we de nieuwe wijn, die we ontvangen hebben, bewaren in nieuwe zakken die God heeft geleverd. Laten we leven en handelen in overeenstemming met de hoogste onthulling, gegeven in Paulus’ brieven.

18

Vergelijk met Markus 5:22-43; Lukas 8: 41-56

20

Zie Numeri 15:37-41

Hoe vaak is er een aanzienlijke onderbreking in het uitvoeren van een wonder! De dode dochter, die Israel als natie vertegenwoordigt, wacht op Zijn komst. Zo portretteert Ezechiël Israel vóór Zijn heerlijke verschijnen. Ze zijn dood. Maar op de weg raakt een vrouw heimelijk de kwast van Zijn mantel aan. De kwast spreekt van dat wat de mantel af maakt en komt overeen met Zijn werk op Golgotha, waar Hij de mantel van rechtvaardigheid voltooide die Hem kleedde. Contact met dat voltooide werk redde menig zondaar tijdens de interval tussen Zijn belofte om terug te komen en Zijn komst. Hoewel de huidige pauze van genade een groot geheim was, en in deze roerende scene niet eens werd medegedeeld, hebben we hier toch een absolute hint van de richting waarin God’s genade zou vloeien, indien die gehinderd zou worden door de afval van Israel.

27

Blindheid is vandaag de dag een zeer vaak voorkomende aandoening in oosterse landen. De stralen van de zon of gebrek aan zorg tijdens de jeugd, kost velen het zicht. Deze mannen waren kennelijk lichamelijk blind geworden, maar hadden voldoende geestelijk zicht om hun Redder te kunnen zien. Daarom werpt Hij de last van geloof op hen. Dit is in een opmerkelijke tegenstelling tot het volgende geval, want de doofstomme was niet in staat om te geloven, zolang hij bezeten werd door een demon.

32

Een van de hoofdkenmerken van het komende koninkrijk zal de afwezigheid van Satan en andere boze geesten zijn. Daarom is ieder geval van het uitwerpen van demonen een demonstratie van Zijn macht om de troon te nemen. Er kon geen beter bewijs zijn dat Hij de Messias was, dan Zijn macht over het onzichtbare domein van duisternis. In de tijd van het einde zal het wilde beest Zijn grote tegenstander aan de menselijke kant zijn(Openb. 13:1). Maar het is de draak die het beest zijn macht en troon en gezag geeft (Openb. 13:2). Daarom wordt niet alleen het wilde beest gearresteerd (Openb. 19:20), maar wordt de draak 1000 jaren lang gebonden (Openb. 20:2).

34

Bij een andere gelegenheid wordt ons verteld dat dit hoofd van de demonen Beëlzebul is (12.24). Dit is de lastering tegen de heilige Geesty, die niet in deze aion vergeven kan worden of in de komende (12:31). De reden hiervoor is zeer eenvoudig te zien. Deze tekenen waren de krachten van de komende aion, bedoeld om de natie er van te overtuigen dat de Messias aanwezig was en hen te bewegen in hem te geloven. Indien nu juist die tekens die Zijn Messiasschap zouden moeten aantonen aangegrepen worden om aan te geven dat Hij in onder een hoedje speelt met de krachten van de duisternis, dan is het onmogelijk dat zij zich zouden bekeren en geloven. De “onvergeeflijke” zonde bestaat uit het werk dat van God’s heilige Geest is, toeschrijven aan duistere geesten. Vandaag bestaat het tegenovergestelde gevaar van het toeschrijven van alle bovennatuurlijke manifestaties aan de heilige Geest. De geesten moeten onderzocht worden door het woord van God. Dat hun onderwijs en werk een zeer nauwkeurige imitatie is, zo nauwkeurig dat het de grote meerderheid van de heiligen misleidt, is geheel naar Paulus’ voorzeggingen over de eindtijd. We weten dat, ergens in het Christendom, vandaag, de demonen de heiligen misleiden. Het feit dat zij dit niet weten verandert er niets aan.

35

Vergelijk met Markus 6:6; Lukas 8:1-3