1-11

Vergelijk met Marcus 1:12,13; Lucas 4:1-13

1

Indien Christus de koning van Israel is, moet Hij niet alleen de tegenstand van mensen overwinnen, maar bovenal moet Hij de geest overmeesteren die in hen werkt en de duisternis van deze wereld beheerst. Christus kwam om anderen te redden, niet om Zichzelf een genoegen te doen. Hij weigert Zijn kracht te gebruiken om voedsel voor Zichzelf te regelen, maar is alleen van God afhankelijk. Hij wil niet tot het uiterste gaan om te zien of God een wonder zal verrichten om Hem te redden. Ook wil Hij niet het lijden en de schande uit de weg gaan die liggen tussen hem en het koninkrijk, door dit uit de hand van de Lasteraar aan te nemen. De Duif ontmoet de Slang in de wildernis en overwint die. Totale afhankelijkheid van God’s voorzienigheid, absoluut vertrouwen in Zijn woorden en wegen, en de meest volkomen trouw in Zijn liefde, zijn meer dan wat de Lasteraar kan geven.

4

Vergelijk met Deut. 8:3

6

Vergelijk met Psalm 91:11,12

7

Vergelijk met Deut. 6:16

8

Satan is duidelijk het echte hoofd van het vierde koninkrijk van Daniël’s beeld. Het heersgebied van Rome was beperkt.

10

Vergelijk met Deut. 6:13; 10:20.

12

Vergelijk met Marcus 1:14,15; Lucas 4:14,15.

Het is niet waarschijnlijk dat Johannes op dit moment “in de gevangenis werd geworpen”. De Heer had nog niet Zijn discipelen geroepen en Johannes was nog niet in de gevangenis geworpen (Joh. 3:24). Dat gebeurde enige tijd later. Er zijn verschillende pogingen gedaan hem min bewaring te nemen. Dit is waarschijnlijk de eerste van deze. Daarom verliet de Heer Judea en verbleef het merendeel van Zijn bediening in Galilea. In Johannes, Zijn boodschapper, werd Hij in Judea afgewezen, nog voor Hij Zijn verkondiging begon.

13-16

Vergelijk met Marcus 1:21,22; Lucas 4:31-33

15

Vergelijk met Jesaja 9:12

Nazareth, Kana, en het omliggende gebied, waar de Heer Zijn bediening begon, waren in Zebulon. Dit lag niet aan het meer van Galilea, maar grensde aan Naftali in het noord-oosten, waar Kapernaüm was, “Zijn eigen stad”, net als Chorazin en Bethsaida, waar zo vele van Zijn machtige werken werden gedaan.

17

Vergelijk met Marcus 1:14,15

“Het koninkrijk van de hemelen” zou voor een Jood in de dagen van onze Heer maar één ding betekenen. In de uitleg van de schitterende droom van Nebukadnessar, waarin hij een opeenvolging zag van wereldmachten, zegt Daniël dat het laatste koninkrijk opgezet zal worden door de God van de hemelen . En in hun dagen, dat wil zeggen, die van hun koningen, zal Eloah van de hemelen een koninkrijk oprichten dat voor de aionen geen schade zal ondervinden. En het koninkrijk zal niet aan een ander volk overgelaten worden. Het zal al deze koninkrijken verpulveren en uitroeien en het zal bevestigd worden voor de aionen.(Dan. 2:44;HBN)
Babylon viel aan Medo-Perzië en Medo-Perzië aan Griekenland. Griekenland werd verbroken en het vierde koninkrijk, waarin het volk van de profeet onder het beeld van klei te zien is, en vermengd moest worden met de mensheid, stond op punt te verschijnen. En dit moest opgevolgd door het niet te vernietigen koninkrijk van de Messias, waar alle Joden naar verlangden. Opnieuw, onder het beeld van roofzuchtige beesten, had Daniël de koninkrijken van de eindtijd afgebeeld (Dan. 7:2-27). Zij worden vervangen door het koninkrijk van de hemelen.

"En het koninkrijk en de rechtsbevoegdheid en de majesteit van het koninkrijk onder alle hemelen werd geschonken aan het volk van de allerhoogsten van de heiligen. Zijn koninkrijk is een aionisch koninkrijk en alle gezaghebbers zullen het dienen en zij zullen luisteren."
(vers 27; HBN).

“Het koninkrijk van God” veronderstelt directe onderschikking aan de Godheid, of dat nu individuen of natiën betreft. Het gebied er van kan niet omschreven worden. “Het koninkrijk van de hemelen” is, echter, altijd betrokken bij de soevereiniteit van Israel over de andere natiën. Net zoals Babylon over de hele Aarde regeerde, zo zal Israel de suprematie hebben. Zoals Medo-Perzië alle natiën onder haar heerschappij bracht, zo zal Israel elk ander heersgebied onderschikken. Net zoals Alexander geen ander veld vond voor verdere verovering, zo zal de Messias alle natiën regeren met een ijzeren staf, en alle volken en talen en natiën zullen Hem dienen en Hem hun belastingen naar het land Israel en de natie die Hij heeft uitgekozen brengen. Dit is het koninkrijk dat door Christus werd verkondigd.
Het koninkrijk werd verkondigd als “nabij” zijnde. Dit houdt niet in dat het spoedig moest komen. De nabijheid was alleen bij wijze van proef. Hetzelfde woord wordt gebruikt voor Epafroditus (Filip. 2:30), die de dood nabij was voor het werk van Christus, maar God was genadig en hij kwam weer terug van de dood. Nabijheid is een relatieve uitdrukking, aangevend dat er niet veel meer nodig was om contact te maken. Israel was acht en dertig jaren in de nabijheid van het beloofde land voordat zij werkelijk binnen gingen. Hadden zij Kaleb en Jozua geloofd, dan zou de dichterbij gekomen zijn, in plaats van terug te keren naar de wildernis, ver van de grenzen. Zo was het met Israel en het koninkrijk. Zoals het was toen hun voorvaders uit Egypte kwamen, zo komen zij naderbij tot de nationale hoop. Maar acht en dertig jaren zwierven zij in de wildernis van ongeloof, en vergingen zonder het beloofde land binnen te gaan.

18-19

Vergelijk met Marcus 1:16-18; Lucas 5:1-11; Johannes 1:40-42.

21-22

Vergelijk met Marcus 1:19,20; Lucas 5:10-11.

23

Zie Marcus 1:21-39

25

Vergelijk met Marcus 3:7,8.