1-5

Vergelijk met Markus 6:14-20; Lukas 9:7-9.

1

Er wordt naar een aantal leden van de Herodiaanse familie verwezen in de Schrift. Deze, gewoonlijk Herodes Antipas, genoemd, was een van de zonen van Herodes de Grote (Matt. 2:1; Lukas 1:6), die had geprobeerd onze Heer te doden, spoedig na Diens geboorte. Twee van zijn halfbroers worden ook genoemd: Herodes Filippus I, die Herodias trouwde (Matt. 14:3; Mar. 6:17; Luk. 3:19), en Herodes Filippus II (Luk. 3:1). Archelaus (Matt. 2.22) was zijn volle broer. Een andere halfbroer, Aristobulus, was de vader van Herodes, koning van Chalcis (Hand. 25:13), Herodes Agrippa I (Hand. 12:1-23) en Herodias, wiens huwelijk met Herodes Filippus I, en daarna met Herodes Antipas, de oorzaak was van de dood van Johannes de Doper. Agrippa II (Hand. 25:13) was een zoon van Agrippa I. Bernice (Hand. 25:13) en Drusilla (Hand. 24:24) waren zussen.

Herodes de viervorst, waarnaar hier wordt verwezen, was een zoon van Herodes de Grote, van een Samaritaanse vrouw genaamd Malthace. Na de dood van zijn vader benoemden de Romeinen hem tot viervorst van Galilea en Perea, zodat het grootste deel van de bediening van onze Heer werd uitgevoerd onder zijn bewind. Zijn eerste vrouw was een dochter van Aretas, koning van Arabië, die oorlog met hem voerde en hem overwon, omdat hij zijn dochter had afgewezen om zo met Herodias te kunnen trouwen, de vrouw van zijn halfbroer Filippus. Deze vrouw bracht hem zijn ondergang. Zij was buitengewoon ambitieus en bewoog hem naar de keizer in Rome te gaan om de titel van koning te vragen. Maar Herodias’ broer, Herodes Agrippa I, bracht beschuldigingen tegen hem in, zodat Caligula hem naar Gallië verbande, waar hij gestorven schijnt te zijn.

3

Zie Leviticus 18: 16; 20;21

6-12

Vergelijk met Markus 6:21-29.

13-15

Vergelijk met Markus 6:30-36; Lukas 9:10-12; Johannes 6:1-7.

13

Herodes’ er op aandringen dat de Heer Johannes de Doper was, was niet erg geruststellend, want Hij was vrijwel voortdurend binnen Herodes’ rechtsgebied, en niets kon eenvoudiger zijn dan Hem te arresteren en Hem gevangen te zetten, net zoals met Johannes de Doper gebeurde. Zijn tijd was nog niet gekomen, daarom trekt Hij zich rustig terug om verdere publiciteit te voorkomen. Maar de menigten volgden Hem in de wildernis.

16-21

Vergelijk met Markus 6:37-44; Lukas 9:13-17; Johannes 6:8-13).

16

Een mens zal niet leven bij brood alleen, maar door de woorden die uitgaan uit de mond van God. Hoe groot ook het wonder van het voorzien van voedsel voor zo’n grote menigte in de wildernis was, het kan niet vergeleken worden met het wonder waarvan het een teken was. Het koninkrijk was verworpen, het pad van de Heer is nu een geestelijke parallel, met een pauze tussen Zijn verwerpingen en zijn terugkomst om te regeren. Zijn volk zal in de wildernis onderhouden moeten worden, net zoals het oude Israel het manna nodig had nadat zij Egypte verlaten hadden en vanwege hun ongeloof het land niet binnen konden gaan. Het koninkrijk was voor hen zeer nabij gekomen, net zoals hun vaders bij Kadesh waren gekomen, om daarna voor veertig jaren terug te keren in de wildernis. Toen hadden ze fysiek voedsel nodig. Nu hebben ze geestelijk onderhoud nodig. Deze voorzieningen worden geleverd door middel van twaalf broden, vijf in het ene geval, zeven een tijdje later, de twaalf delen van de Schrift representerend die aan de Besnijdenis werden gegeven tijdens de periode die aan het koninkrijk vooraf gaat. De twee vissen doen denken dat er een getuigenis is voor de zonen van Cham en Jafet, die proselieten zijn in de natiën.

In deze geschriften is er meer dan voldoende om de gelovige Israelieten te onderhouden en is een aanzienlijk overschot voor de natiën. Het levert echter geen directe voorziening voor de natiën, zoals wordt verondersteld aan het einde van Handelingen (28:28). Wij worden niet langer opgeroepen om het overschot te eten van Israel’s feest (Efe. 2.19). De geschriften aan de Besnijdenis, vertegenwoordigd door de twaalf broden, zijn niet voor de natiën. De Heer heeft ons een banket gegeven zoals Israel nooit kende. Wij hebben dertien van Paulus’ brieven, die, indien we ons er maar mee zouden verzadigen, ons weg zouden houden van zelfs maar het proeven van de restjes die zij weigeren, of proberen te kapen wat alleen aan hen toebehoort.

22-23

Vergelijk met Markus 6:45,46; Johannes 6;14,15.

23

Zijn opklimmen op de berg alleen, terwijl Zijn discipelen naar het midden van de zee gezonden worden, is een lieflijke kleine vergelijking met Zijn hemelvaart en zittin in de hemelen, terwijl Zijn discipelen overgelaten worden aan het mededogen van de natiën. Niet voor niets is het woord “kwelling” hier gebruikt. Het zal niet passen bij het effect van de golven, maar is zeker een krachtige beschrijving van de te vrezen beproevingen die het deel zijn van Zijn volgelingen tijdens Zijn afwezigheid.

24-27

Vergelijk met Markus 6:47-50; Johannes 6:16-20

25

De Romeinen verdeelden de nacht in vier wachten. Er is hier een hint dat de afwezigheid van de Heer verlengd zal worden tot de morgen. Voor hen zal het nacht zijn tot de dag van de Heer aanbreekt.

26

Niemand zal vragen stellen bij de feitelijke werkelijkheid van dit wonder, die zich bewust is hoe veel groter het wonder is van Zijn controle over de turbulente volken, die dreigen Zijn discipelen op te slokken tijdens Zijn afwezigheid in de hemel. Sommigen hebben gepoogd zulke wonderlijkheden uit te leggen op puur natuurlijke gronden. De natuur zelf is een voortdurend wonder, waaraan we gewend zijn geraakt. Zelfs in onze huidige verlaagde toestand, zijn er zwakke aanwijzingen van krachten die we in de opstanding zullen bezitten. Men zegt dat bewustzijn het gewicht van het lichaam vermindert. Het is zwaarder wanneer we slapen. Het zou schijnen dat een voldoende toename van de vitaliteit of kracht er van de zwaartekracht zou doen overwinnen. Dit wordt in een zeer geïntensiveerde vorm gezien bij Zijn hemelvaart, waar Hij in de praktijk in staat was te wandelen op lucht.

Petrus symboliseert hier de soevereiniteit van Israel over de woelende heidenen in die komende tijd. Zij worden bang gemaakt door de geestelijke kracht van het kwaad, uitgebeeld door de wind. Petrus’ roep zal de hunne zijn wanneer Hij in heerlijkheid terugkomt. Dan zal heel Israel de naam aanroepen van de Heer en gered worden (Rom. 10:13; 11:26). Dan zal Satan gebonden worden (Openb. 20:2), ook al gaat de wind tekeer. En dan zal de natie als geheel Hem aanbidden zoals zij nooit eerder hebben gedaan.

32-33

Vergelijk met Markus 6:51; Johannes 6:21.

34-36

Vergelijk met Markus 6:53-56

36

Zie Lukas 6:19

Zoals milleniale heerlijkheid volgt op de verschrikkingen van de eindtijd, zo volgt deze liefelijke scene van overvloeiende zegen op de nacht van spanning en storm. Zijn aanwezigheid verdrijft ziekte. Zij kunnen gewoon de rand van Zijn mantel aanraken. Dit is niet slechts aantonend voor het meest dagelijkse contact of een teken van de kracht van hun geloof; het had een diepere betekenis, afgeleid van Jahweh’s instructies in de wet (Num. 15:38-40). Het kledingstuk van een Israeliet werd omgeven door een rand of kwast, waarin een blauw lint zat. Het woord blauw is van de stam die “afmaken of voltooien” betekent. Het was om hen er aan te herinneren al Zijn inzettingen te doen. Het kan heel goed het teken van Zijn complete gehoorzaamheid zijn, speciaal van de voltooiing op Golgotha. Contact met het kruis is de basis van alle zegen.