1-9

Vergelijk met Markus 4:1-9; Lukas 8:4-8.

1

De actie is opmerkelijk en komt overeen met Zijn afwijzing van Zijn verwanten. Hij plaatst Zichzelf buiten het kunstmatige Joodse systeem. Hoewel er grote menigten komen, proclameert Hij niet de nabijheid van het koninkrijk, maar spreekt op zo’n manier dat zij het niet kunnen begrijpen, de betekenis verhullend in gelijkenissen. Zijn onderwerp is nog steeds het koninkrijk, maar Hij houdt Zich bezig met het verleden er van en met de toekomst, niet met de huidige verkondiging. Hij spreekt geheimen die tot dan toe niet onthuld waren, die zelfs Zijn eigen discipelen niet konden begrijpen.

3-5

Zie verzen 18-21

3

De verwijdering van het koninkrijk naar een afstand in tijd wordt aangegeven door het te vergelijken met het zaaien en groeien en oogsten van een gewas. Was het nog steeds nabij, dan zou Hij Zichzelf nooit Zaaier genoemd hebben, maar Oogster, zoals in Openbaring, wanneer het koninkrijk op punt staat te verschijnen (Openb. 14.14).

De Heer zelf is de Zaaier, en de gelijkenis geeft ons de gevolgen van Zijn voorbije bediening. Het laat ons zien waarom Zijn verkondiging niet de hele natie in het koninkrijk had geveegd. We moeten nu wachten tot het gezaaide klaar is voor de oogst. Het gepresenteerde beeld is waar voor het leven van de Oriënt. De niet afgebakende velden werden verdeeld onder de boeren en de wegen gingen dwars door het graan, zodat het vrijwel onmogelijk was iets op de harde grond te zaaien. Er waren vaak rotsen die uitstaken uit het land en een dunne laag grond er vlakbij, en in veel plaatsen waren de doornen zo dik, dat de boeren er mee waren opgehouden ze te verwijderen. Zo de grond was, zo was het volk. Er is zon en regen van de hemel nodig om de rotsen om te vormen in vruchtbare grond. Het hart van het volk was nog steeds hard. Er zullen de stormen van vervolging en het vuur van benauwdheid voor nodig zijn om het voor te bereiden voor het koninkrijk van Christus.

7-8

Zie verzen 22 en 23.

10-13

Vergelijk met Markus 4:10-13; Lukas 8:9-10.

11

Er kan niet sterk genoeg de nadruk op worden gelegd dat de gelijkenissen van onze Heer niet bedoeld waren om uit te leggen, maar om te verhullen. Hij hulde Zijn boodschap in figuren, zodat men ze niet zou verstaan.

12

Vergelijk met Markus 4:24-25; Lukas 8:18. Deze ietwat raadselachtige uitspraak moet verstaan worden in verband met de context. De discipelen van onze Heer hadden geestelijke gaven ontvangen die hen in staat stelden meer te ontvangen. Zij die niet in Hem geloofd hadden, hadden geen middelen om te ontvangen wat Hij nu uitdeelde, want zij hadden geen geestelijk onderscheidingsvermogen. Niet alleen zouden zij deze geestelijke voordelen verliezen, maar zij zouden, als gevolg van de nationale afvalligheid, ook de voorrechten verliezen die zij hadden als volk van God.

14

Vergelijk met Jesaja 6:9,10, Septuagint. Zie Johannes 12:37-40; Handelingen 28:25-27; Romeinen 11:7-10; 2Korinthe 3:14-16.

Dit citaat uit het zesde hoofdstuk van Jesaja wordt vaker geciteerd dan welke andere passage van de profeten dan ook. Het komt voor bij de twee grote crises in de geestelijke geschiedenis van Israel: de verwerping van de koninkrijksverkondiging van Christus, en de verwerping van de vernieuwing er van door de heilige Geest in Handelingen (Hand. 28:25-27). Het markeert altijd het stilstaan van het evangelie van het koninkrijk, pogend hun ogen te openen, maar ze verblindend. Na Paulus’ uitspraak van Israel’s doem, stopt de verkondiging van het koninkrijk. De geschiedenis van het koninkrijk houdt op. Ze zal pas hervat worden als de huidige bedeling van God’s genade, waarin het evangelie rechtstreeks naar de natiën gaar, buiten Israel’s bemiddeling om, voltooid is. Dan zal nogmaals het evangelie niet naar alleen Israel gaan, maar doorheen hen naar alle natiën.

16-17

Vergelijk met Lukas 10:23-24. Zie 16:17.

18-23

Vergelijk Markus 4:14-20; Lukas 8:11-15.

19

Gebrek aan begrip legt het hart open voor de invallen van kwaadaardige geestmachten. De belangrijkste tegenstand tegen de bediening van onze Heer kwam van bovenmenselijke bronnen. Voordat Hij ook maar kon beginnen met Zijn werk, probeerde Satan Hem op een zijspoor te brengen. Hij wierp voortdurend demonen uit. Deze satanische tegenstand duurde tot het einde. Satan nam Petrus te grazen en bezat Judas. Voordat het koninkrijk gevestigd zal worden, zal hij gebonden worden (Openb. 20:2). Dan zal geen kwade geest de mensheid misleiden tot aan de afsluiting van de duizend jaren.

20

God’s huidige evangelie van pure genade verwacht niets van een mens. Het gedijdt op alle grond. Voor iemand die het echt ontvangt is het nooit tijdelijk. Het zal vrucht dragen te midden van stenen en doornen, want het verwacht geen voeding van beneden. Deze gelijkenis heeft in het geheel geen toepassing op het evangelie van vandaag. Hij verwijst exclusief naar de verkondiging van het koninkrijk door onze Heer zelf tot aan de tijd waarin hij werd gesproken. Van de velen die Hem hadden gehoord werd slechts een klasse van de vier Zijn discipelen.

24-30

Zie verzen 36-38.

24

Deze gelijkenis houdt zich bezig met de toekomstige koers van de koninkrijksverkondiging voordat het komt. Er is dezelfde Zaaier als in de voorgaande gelijkenis. Het gaat hier niet over de soort grond, maar over het soort zaad. De Zaaier zaait ideaal zaad. Zijn vijand zaaide dat wat er op leek, maar giftig was. Dolik lijkt zoveel op graan of gerst voordat het vrucht schiet, dat het praktisch onmogelijk lijkt ze te scheiden. Het was gebruikelijk graanvelden de wieden, maar dolik leek teveel op de goede halmen om ze te kunnen onderscheiden. Het is een sterk slaapverwekkend gif, en werd gewand en uit het graan gezocht, korrel voor korrel, voordat het tot meel werd gemalen. De dolik staat voor de horde van hypocrieten die hun plaats innamen onder de echte discipelen. Er was er zelfs een onder de twaalf apostelen. Hun aantal nam sterk toe in de latere jaren van de Pinkster era. Zij zullen in de tijd van het einde voorspoedig zijn, maar vergaan in de oordelen die het koninkrijk inluiden.

31-32

Vergelijk Markus 4:30-32: Lukas 13:18-19; Zie Daniël 4:10-12.

31

Mosterd is, net als dolik, een ramp voor de graanboer. Het is geen gezond voedsel, maar een toekruid. Haar snelle groei vanuit een klein begin staat in opvallende tegenstelling met de gelijkenis van de Zaaier. Haar onheilspellend belang wordt bevestigd door de plaats die het geeft aan de vogels. In de eerste gelijkenis staan deze voor de boze geesten in hun tegenwerking aan de verkondiging van onze Heer. Nu nemen ze echt hun plaats in op de takken. In de tijd van het einde zal er een buitengewoon snelle ontwikkeling van het koninkrijk zijn onder de Joden, die zal uitlopen in het valse Babylon, dat de kooi zal worden voor iedere hatelijke vogel (Openb. 18:3), en steunt de boze geesten die eens de koninkrijksverkondiging tegenwerkten.

33

Vergelijk met Lukas 13:20,21. Zie Zacharia 5:5-11.

Gist is, in de Schrift, altijd een beeld van kwaad en verderf. De Joden reinigen eens per jaar alle gist uit hun huizen voor het feest van de Ongezuurde Broden (26:17; Exo. 11:15). Dit noemt de apostel kwaad en boosaardigheid (1Kor. 5:8). Alle typen van Christus moesten zonder gist zijn (ezo. 23:18; 34:25; Lev. 2.11; 6:17). Het meel was goed, maar de vrouw brengt stiekem kwaad binnen, dat er voor zorgt dat het uitzet en het smakelijk maakt voor mensen. De vrouw kan nauwelijks iemand anders zijn dan die valse figuur van de eindtijd, het grote Babylon. De afvallige natie zal zo de verkondiging corrumperen om de niet-wedergeborenen in Israel aan zich te binden. In plaats van naar de Messias uit te zien om Zijn heerschappij te vestigen en ze er een plaats in te geven, doen zij zoals ze deden in de oude tijden, toen zij leunden op Egypte en Assyrië, in plaats van op Jahweh. In de eindtijd zal Babylon door alle natiën op Aarde ondersteund worden in milleniale grandeur. Het is waar dat de gist van onoprechtheid en valsheid vandaag werkzaam is in het Christendom, aanzwellend tot een grote wereldmacht, smakelijk voor mensen maar een gruwel in het oog van God, maar deze gelijkenis verwijst alleen naar het koninkrijk. Gist typeert kwaad en alleen kwaad, altijd.

34-35

Vergelijk met Markus 4:33,34.

35

Dit verwijst naar de nederwerping van het koninkrijk van het huis van David. Dit is het onderwerp van de zogeheten acht en zeventigste Psalm, waaruit dit citaat werd genomen.

37

De geschiedenis van de koninkrijksverkondiging in Handelingen en wat wordt voorzegd in de besnijdenisbrieven en de Openbaring, draagt volledig de voorzegging van onze Heer uit. Daar waren de zeven zonen van Sceva (Hand. 19:15), de wolven in Efeze (Hand. 20:29), de rijke in Jacobus (5:1), de valse profeten van 2 Petrus en zij die hen volgen, zij die van de synagoge van Satan zijn (Openb. 2:9), de Nicolaieten (Openb. 2.15), Jezebel (Openb. 2.20), en het grote Babylon (Openb,. 18-19:5) – al deze hypocrieten waren als dolik in het veld en werden toegelaten om tot nu toe te bloeien. Maar wanneer de oogst komt zullen de bozen gescheiden worden van tussen de rechtvaardigen en overgegeven voor oordeel. Zo’n soort scheiding zal niet plaatsvinden in het lichaam van Christus. De leden er van vallen buiten het gebied van veroordeling (Rom. 8:1). Er is geen excuus voor het hebben van gemeenschap met ongelovigen (2Kor. 6:14). Zij zouden los van elkaar moeten zijn. Deze passage houdt geen verband met ons gedrag. Het houdt zich alleen bezig met de Besnijdenis.

44

In een land dat bloot staat aan revoluties, invasies en rovers, was het gebruikelijk geld en waardevolle zaken te verbergen in grot-achtige kluizen in de velden. Deze worden niet zelden per ongeluk gevonden, en veroorzaken vaak grote opwinding. Het zou gevaarlijk zijn in andermans veld te graven, vandaar het kopen. Israel is de schat. Het veld is de wereld (zie 38). Om Zelf de schat te bezitten geeft de Zoon van de Mensen alles wat Hij heeft en koopt de wereld. Hij heeft de prijs meer dan betaald met Zijn bloed.

45

De gelijkenis van de parel is een ander aspect van de waarheid die onthuld wordt door de gelijkenis van de schat die in het veld verborgen was. De zee is een beeld van de natiën, onder wie Israel is verstrooid. De verstrooiing onder de natiën is de kostbare parel die door de Koopman gewenst werd, Die al Zijn rijkdommen opgaf om die voor Zichzelf te kopen. Zij zullen in die dag Zijn speciale schat zijn.

Er is geen grond voor de populaire gedachte dat Christus de parel is, gevonden door de zondaar die redding zoekt. Hij is inderdaad kostbaar, maar zondaren zijn geen zoekers. Het is altijd de Redder Die de verlorene vindt. Hij is niet verloren of verborgen. Hier hebben we een ander aspect van Israel’s verstrooiing onder alle volken. Er zal een scheiding zijn, zoals in de gelijkenis van de dolik werd aangegeven, en de kwaden zullen vernietigd worden in de verschrikkelijke oordelen van de zeven schalen (Openb. 15:5; 16:21).

53-58

Vergelijk met Markus 6:1-6.

53

Ondanks de behandeling die Hij hand ontvangen toen Hij Nazareth eerder bezocht(Lukas 4:15-30), toen zij eigenlijk probeerden Hem ter dood te brengen, en het feit dat Zijn eigen broeders Hem gek verklaard hadden, keert Hij genadevol terug naar het huis van Zijn jeugd, dit keer net zo lang blijvend als Hij wilde en geen openlijke vijandigheid ontmoetend. Het kan zijn dat Hij de geruchten wilde tegenspreken die Zijn broers over Hem verspreid hadden door Zijn komst en door Zijn genezen van hun zieken. Maar de Nazareners vonden het onmogelijk hun vooroordelen terzijde te leggen. Hoe kon Hij, een stadgenoot van hen, tot iets in staat zijn? Zij wisten alles over Hem en Zijn familie. Zo was het ook met de profeten en gaat voort tot op vandaag. Geen man van God hoeft erkenning te verwachten van die hen waarmee hij bekend is.

54

Zie Johannes 7:16,17

55

Zie Zie Jesaja 49:7; 53:2,3; Handelingen 1:14