Meer dan zevenduizend jaar lang zijn er generaties van mensen, als schaduwen, verschenen en verdwenen. Vanwaar kwamen deze ontelbare miljoenen mensen en waarheen gaan zij?
Dit vraagstuk houdt de wereld al bezig sinds de aanvang van de geschiedenis. De kwestie van de Laatste Bestemming is voor de mensheid de vraag der vragen. Er is niets anders dat in de praktijk belangrijker is dan dit.
Het is van het allergrootste belang voor de mensheid in dit leven en in het volgende. Het raakt ieder afzonderlijk en ieder vraagstuk van blijvend belang.
Alles wat deze wereld kan geven is onvoldoende voor hart en geest... zonder enige mate van zekerheid over de vraag of het hiernamaals een eindeloze vreugde of kwelling zal zijn.
Zo lang als dit punt onzeker blijft is alles hachelijk en vrede onmogelijk. Het leven is een damp die een tijdlang zichtbaar is en dan weer verdwijnt. En toch is er meer. Maar wat dan?
Uit: "De Eeuwen in de Schrift", door Vladimir Gelesnoff
Slechts één mens in de geschiedenis van de wereld heeft het antwoord op de meest beklemmende vraag van de mensheid: Wat is de uiteindelijke bestemming van de mens?
God gaf het antwoord op deze vraag en de bevoegdheid om hem vast te leggen aan de apostel Paulus. Alleen Paulus beantwoordt deze cruciale vraag, die betrekking heeft op alles wat ooit werd geschapen.
De vraag naar de uiteindelijke bestemming van de mens, die filosofen eeuwenlang dwarsgezeten heeft, is al beantwoord. Maar slechts weinigen op deze planeet hebben het antwoord weten te vinden.
A.E. Knoch behandelt hem in "Unsearchable Riches", Vol. 32 (Jan.1941): 42:
Het geheim van Christus [uiteindelijk alles wat geschapen is onder het hoofdschap van Christus brengen] is de deksteen van goddelijke openbaring. Totdat dit geheim was bekendgemaakt, was de Schrift incompleet. Hiervoor bleef de Schrift hoofdzakelijk beperkt tot één volk en één ras op aarde. De rest van het universum leek buiten het bereik te zijn van het offer van Christus.
Het evangelie van de Besnijdenis, hoewel het het overgrote deel van de Schrift in beslag neemt, heeft slechts betrekking op een klein deel van de schepping. Maar Paulus omvat alles binnen de reikwijdte van zijn ontvouwen. Paulus is degene die het Woord van God afrondt, of voltooit.
Er is maar één reden waarom de hele schepping uiteindelijk voor altijd met God zal leven: Jezus Christus heeft, aan het kruis, de dood afgeschaft. Christus deelde aan de dood de doodsklap uit, voor iedereen, voor altijd. Paulus is de enige Bijbelschrijver die dit meest zegevierende resultaat van het kruis mag onthullen. In 1Korinthiërs 15:26 schreef Paulus: "De laatste vijand die wordt afgeschaft is de dood."
De uitwerking van deze overwinning gebeurt niet in één keer, maar in stappen:
"Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. Maar ieder in zijn eigen rangorde"
(1Korinthiërs 15:22).
Als de dood is afgeschaft, dan blijft er niets anders over dan leven. Als allen levend gemaakt zijn in Christus, dan blijft er niemand dood.
Nogmaals, we zien nog niet het volle resultaat van Zijn overwinning, want we leven nog steeds tussen de graven. Niettemin staat de overwinning vast. Jezus Christus zal elke traan afwissen. En dus is de strijd gewonnen, terwijl de overwinning geleidelijk aan zichtbaar wordt aan komende horizonnen. Zoals Paulus schreef in 1Timotheüs 2:5-7
Want er is één God en één Middelaar van God en mensen, een Mens, Christus Jezus, Die Zichzelf geeft als een passende Losprijs voor allen, waarvan getuigt wordt in de eigen tijdperken, waarvoor ik benoemd werd als verkondiger en apostel (ik vertel de waarheid, ik lieg niet), een leraar van de volkeren in kennis en waarheid.
Dit leven is niet het einde van de weg der genade. In de verste verte niet; dit leven is pas het begin.
In Kolossenzen 1:25 zei Paulus dat hij het Woord van God voltooit. Waarom? De boodschap die God aan Paulus gaf (en aan de groep mensen die ervan profiteert en de boodschap tot uitvoering brengt) zal het universum voltooien.
Ik weet hoe onvoorstelbaar groots dit moet klinken. Maar er kan geen andere betekenis gehaald worden uit het volgende gedeelte:
Hij verkiest ons in Hem voor de nederwerping van de wereld, om heilig en smetteloos te zijn voor Zijn aangezicht, in liefde ons tevoren bestemmend in de plaats van een zoon voor Hem door Christus Jezus; in overeenstemming met het welbehagen van Zijn wil, voor de lofprijzing van de heerlijkheid van Zijn genade, die ons begenadigt in de Geliefde:
In Wie wij de verlossing hebben door Zijn bloed, de vergeving van zonden in overeenstemming met de rijkdom van Zijn genade, waarmee Hij ons overlaadt; in alle wijsheid en omzichtigheid aan ons het geheim bekend makend van Zijn wil (naar Zijn welbehagen, dat Hij in Hem gemaakt heeft) om een administratie te hebben van de voltooiing van de tijdperken, om alles in de Christus samen te brengen - zowel wat in de hemelen is als wat op de aarde is - in Hem, in Wie ook ons lot werd geworpen;
Voorbestemd zijnd naar het voornemen van de Ene, Die alles uitwerkt in overeenstemming met de raad van Zijn wil, dat wij zouden zijn tot lofprijzing van Zijn heerlijkheid, die een eerdere verwachting hebben in de Christus.
Efeziërs 1:4-12, Concordant Literal New Testament, zie ook www.schriftwoord.nl
Dat is een hele mondvol. Laten we het gaan analyseren.
God gaat ons gebruiken om het universum met Zich te verzoenen. Wij werden gekozen voor deze geweldige roeping voordat wij geboren waren. Ik ben niet van plan om hier de waarheid van uitverkiezing te peilen, maar als je het in dit vers niet ziet, dan zul je het wel nooit zien - in ieder geval niet in dit leven.
God heeft ons van te voren aangewezen - niet alleen maar om in Hem te geloven, maar - om de plaats van een zoon te krijgen. Als zonen en dochters zijn wij bevoegd om dit verbazingwekkende werk voor God te doen.
Een Vader hebben is een diepere waarheid dan een God hebben.
Het woord "God" betekent "plaatser". De term spreekt van Eén, Die alles uitwerkt naar de raad van Zijn eigen wil (Efeziërs 1:11). Inderdaad, Hij is onze God (onze Plaatser, de Arrangeur van ons leven en onze dagen) maar, Hij is ook onze Vader, Degene met Wie wij een heerlijke relatie hebben. Als God aanbidden en eren wij Hem. Als Vader leggen wij ons hoofd op Zijn borst en vertrouwen wij alles aan Hem toe.
Onze roeping - dit grote doel bereiken - is voor het welbehagen van Zijn wil en voor de lofzang van Zijn heerlijkheid. Hoewel wij vreugde voelen, is God de voornaamste begunstigde van al Zijn daden.
Steeds wanneer we het gevoel hebben dat we deze roeping niet waardig zijn, komen we in de verleiding om bij Vader op schoot te kruipen en te huilen: "Vader, waarom ik? Waarom hebt U mij gekozen boven alle anderen? Ik ben zo onwaardig!" Laten we dit eens overdenken. Het behaagt God om ons te roepen; Hij beleeft er veel meer plezier aan dan wij. De diepste bron van Zijn vreugde is om onwaardige mensen verbaasd te doen staan. Als we Zijn gunst waardig waren dan zou Zijn genadebel uiteen spatten. In plaats daarvan geniet Hij ervan om zondaars zoals wij naar de top van de hemel te brengen. Daarom zouden we moeten ophouden met al dat "O, ik ben zo onwaardig" gepraat en God gewoon laten genieten. Want echt, er is maar één ding dat Gods hart meer verwarmt dan ons aan Zijn rechterhand zetten: Zijn Zoon daar als eerste plaatsen - regelrecht van Golgotha.
Wij zijn Zijn zonen en dochters - "ons het geheim bekend makend van Zijn wil." Zoals we al eerder hebben besproken, hield Hij veel dingen verborgen voor Israël. Toen Jezus Nicodemus vertelde over de wedergeboorte, was het "mondje dicht" wat betreft de hemelse geheimen. Aan wie maakt God dan het diepste geheim van Zijn wil bekend? Aan Adam? Aan Abraham? Aan Mozes? Aan Elia? Aan Daniël? Aan Jesaja? Aan Nicodemus? Aan Petrus? Aan geen van bovenstaanden. God maakt het geheim van Zijn wil bekend aan ons, door onze apostel Paulus - de eerste mens die er van op de hoogte was.
Het geheim van Gods wil ligt goed bewaard in het doel van het kruis. Hier werd het de hele tijd al bewaard, zelfs met Pinksteren, toen Petrus slechts een kleine flikkering van zijn vlam voelde. En nu is eindelijk het geheim van het kruis - een geheim dat gedurende de aionen verborgen was in God ["aionen" is Grieks en betekent "lange tijdperken", het wordt ten onrechte vertaald met "eeuwen" of "eeuwigheden"] - geopenbaard aan een moordenaar en daarna doorgegeven, door hem, aan ons, die zonder hoop in de wereld waren, zonder verwachting en zonder God:
"Om een administratie te hebben van de voltooiing van de tijdperken, om alles in Christus samen te vatten - zowel wat in de hemelen is als wat op de aarde is"
(Efeziërs 1:10).
Dit gedeelte sprankelt in de parafrase van J.B. Philips, The New Testament in Modern English:
Want God laat ons het geheim van Zijn plan weten en dit is het: Hij verwezenlijkt in Zijn soevereine wil dat de hele menselijke geschiedenis zal worden samengebracht in Christus, dat alles wat bestaat in de hemelen of op aarde volmaakt en voltooid zal worden in Hem.
- Efeziërs 1:10
Alles in het universum zal onder het hoofdschap van Christus worden gebracht. Het Christendom, dodelijk onwetend van deze waarheid, leert het tegenovergestelde. Het Christendom gelooft feitelijk (ik krijg het bijna niet over mijn lippen) dat God geen andere keus heeft dan het grootste gedeelte van Zijn universum voor altijd over te geven in de handen van Satan. Hoewel God Zijn Zoon stuurde om voor alle zonde te sterven, is de hele onderneming geflopt. Blijkbaar is Christus gestorven voor elke zonde, behalve één (ongeloof) en deze zonde zal uiteindelijk - ondanks het kruis - miljarden voor altijd verbannen uit Zijn tegenwoordigheid, zeggen zij.
Deze ENORME BLUNDER, onderschreven door 's werelds meest populaire religie, is gebaseerd op verkeerde Schriftvertalingen (zie mijn boek "Martin Zender gaat naar de Hel", te vinden op www.hetbestenieuws.nl). Onderwijzers en dominees - begerig om het vergif van eeuwige marteling te omhelzen - weten het goedgelovige harten aan te praten.
"Een administratie van de volheid van de tijden" (Efeziërs 1:10). Het woord dat hier vertaald is met "volheid" is het Griekse woord pleroma, dat betekent "dat wat vult." Een volheid voltooit iets dat daarvoor onvolledig was. Gods tijden (Zijn "tijdperken") zijn niet alleen onvolledig zonder het werk dat wij zullen doen, maar Christus Zelf is onvolledig zonder Zijn lichaam. Efeziërs 1:23 ondersteunt deze verbijsterende waarheid: "[God] geeft [Christus] als Hoofd over allen, aan de ecclesia die Zijn lichaam is, de volheid van Degene, Die Alles in allen vervult."
In het begin gaf God Christus het hoofdschap over heel Zijn schepping. God had dit Zelf kunnen doen, maar het verheugde Hem om het door een Zoon te doen. Jezus Christus Zelf zei: "Ik ben uitgegaan van de Vader" (Johannes 16:28). Met welk doel? Door de Zoon, wilde de Vader - en zal - alles wat ooit geschapen is met Zich verzoenen. Alles.
En Hij is het Hoofd van het lichaam, de ecclesia, Die Soeverein is, Eerstgeborene uit de doden, opdat Hij in alles eerste mag worden, want in Hem verheugt heel de volheid zich te wonen en door Hem alles met Zich te verzoenen (vrede makend door het bloed van Zijn kruis), door Hem, zowel op aarde als in de hemelen.
- Kolossenzen 1:18-20, Concordant Literal New Testament; zie ook www.schriftwoord.nl
Het gezegde "Alles in allen" in Efeziërs 1:23 ("God geeft Hem als Hoofd over allen, aan de ecclesia die Zijn lichaam is, de volheid van Degene, Die Alles in allen vervult") is van groot belang. Gods doel: Alles in allen worden, wat betekent: Alles in iedereen. Dit geweldige doel, onbekend bij Israël en onbekend bij het overgrote deel van het Christendom, wordt herhaald en bevestigd voor ons in 1Korinthiërs 15:28 - "En wanneer alle dingen aan Hem onderworpen zijn, dan zal ook de Zoon Zelf Zich onderwerpen aan Hem Die alle dingen aan Hem onderworpen heeft, opdat God alles in allen zal zijn."
Deze buitengewoon letterlijke vertaling is van onschatbare waarde.
Christus kwam in de wereld om alle dingen aan Zijn Vader te onderwerpen, niets is verloren, alles in het universum prijst Hem. Het middel naar dit wonder was het kruis. Wij zullen Zijn medewerkers zijn. Als de grootse onderwerping uiteindelijk plaatsvindt, dan zal de Zoon Zelf onderworpen zijn aan Degene, Die alles aan Hem onderworpen heeft, namelijk, Zijn Vader.
(God onderwierp alles aan Zijn Zoon omdat God wist dat Zijn Zoon zeer goed in staat was om het aan Hem terug te geven - rijker dan toen het begon. Hoe zou de schepping rijker kunnen worden dan de dag waarop zij aan Gods vinger ontsprong? Door de ervaring met het kwaad en de daaruit voorvloeiende lofprijzing en aanbidding, die slechts kan ontstaan door ervaring in de praktijk met die zwarte achtergrond.)
Christus zal Zichzelf echter niet onderwerpen totdat Hij al het andere aan Zijn Vader onderworpen heeft.
Laten we nog een ander gedeelte raadplegen om deze waarheid te bevestigen: Ooit, op een dag, zal alles dat van God kwam terugkeren tot Hem.
Romeinen 11:36 - "Uit Hem en door Hem en tot Hem zijn alle dingen."
Dit simpele vers vernietigt ten minste drie belangrijke, Christelijke belijdenissen, en ik vind het zo heerlijk als dat gebeurt. God is waarachtig, maar ieder mens een leugenaar (Romeinen 3:4).
Laten we Romeinen 11:36 op deze manier vermelden: Alles kwam uit God; alles bestaat door God en alles keert terug tot God. Deze waarheid is zo simpel, zelfs een kind kan het geloven. Alleen een gedegen cursus aan het seminarie kan zoveel waarheid en gezond verstand uit iemand rammen. The Message is hier welsprekend in zijn kinderlijke eenvoud: "Alles komt van Hem; alles gebeurt door Hem; alles eindigt in Hem" (Romeinen 11:36).
Bijna alle Christenen geloven dat alles van God komt. Een aantal Christenen gelooft dat alles gebeurt door Hem (hoewel de meeste Christenen alle kwaad toeschrijven - in absolute zin - aan Satan; ondanks dat God zei: "Ik schep het kwaad", Jesaja 45:7). Bijna niemand gelooft het laatste deel van Romeinen 11:36 - "Alles eindigt in Hem."
In zijn voorwoord van het boek Kolossenzen (Concordant Literal New Testament), schrijft A.E. Knoch:
De zoon van God, de Eerstgeborene van de Schepping, is de bevredigende oplossing voor alle vragen die met de schepping te maken hebben. De Schepping begon niet in chaos maar in Christus. [De Schepping] zal niet eindigen in een ruïne, door mensen teweeggebracht, maar in universele verzoening, teweeggebracht door het bloed van het kruis.
Nogmaals, Christus is de Contactpersoon voor dit wonderbare werk van verzoening. Voor dit doel kwam Christus uit God en werd Hij Zijn zichtbare beeld (Kolossenzen 1:15) en stierf Hij aan het kruis. Alles wat God was vulde Christus. Aldus, in Christus, "verheugt heel de volheid (vulling van de Godheid) zich te wonen" (Kolossenzen 1:20).
Christus kwam uit God en Hij voltooit - voor ons, voor onze arme, hunkerende zintuigen - alles wat God is. En hier is een nog veel verbazingwekkender zaak: Uit Christus komt Zijn lichaam en wij voltooien alles wat Christus is.
Nogmaals, in Efeziërs 1:23 - "[God] geeft Hem als Hoofd over allen, aan de ecclesia die Zijn lichaam is, de volheid van Degene, Die Alles in allen vervult."
Lees het langzaam: Zijn lichaam (dit slaat op ons, het lichaam van Christus) is de volheid van (het voltooit) Degene Die het Alles in allen voltooit - verwijzend naar Christus, want Christus is Degene in 1Korinthiërs 15:28 Die God Alles voor iedereen (allen) maakt.
Probeer het zo eens: Degene Die alles voltooit is Christus en wij voltooien Degene Die alles voltooit. Wij voltooien Christus.
Met andere woorden: Christus is onvolledig zonder ons. Zonder ons is Hij een Hoofd zonder lichaam. Deze onvolledige staat van Christus houdt de voltooiing van het universum tegen. En dus wacht het geschapen universum op ons. Wezens met gevoel - zelfs dieren - anticiperen onbewust op onze verandering in heerlijke, hemelse wezens. Op één of andere wijze beseffen zij onbewust dat wij de sleutel tot hun verlossing zijn.
"Want met reikhalzend verlangen wacht de schepping op het openbaar worden van de zonen van God" (Romeinen 8:19).
Ik besef hoe ongelooflijk en onwaarschijnlijk dit moet lijken, maar het verheugt God om dit te doen en het verheugt Christus. Niemand van ons heeft dit verzonnen. Wie zou dat gekund hebben? Denk je dat je niet kunt wachten om Christus te zien? Jouw verlangen naar Hem verbleekt in vergelijking met Zijn verlangen naar jou. Christus zal niet beginnen met de voltooiing van het universum zonder ons.
Deze tijdperken - de tijden die God afgezonderd heeft om dit doel te verwezenlijken - moeten voltooid worden. Nogmaals, uit Efeziërs 1:10 - Gods doel voor ons is "om een administratie te hebben van de volheid [de voltooiing] van de tijden, om alles in Christus samen te brengen, zowel wat in de hemelen is als wat op aarde is."
Als alles in Christus is samengebracht (Die op Zijn beurt alles aan God zal geven), dan zullen de tijden, de tijdperken, Die God voor dit werk apart zette, eindelijk voltooid zijn. Om deze tijdperken te voltooien ontwerpt God een administratie. God is ordelijk. Ja, Hij zou alles kunnen doen met één enkele zwaai van een toverstaf, maar daar kiest Hij niet voor. Het verheugt Hem eerder om een specifieke groep mensen uit te verkiezen en hen door een specifieke tijdsperiode te leiden voor een specifiek doel - om de hele schepping tot een bevredigend einde te brengen.
Dit is onze prachtige taak - niet die van Israël.
Een administratie is "de bedrijfsvoering van elk kantoor." Christus heeft een kantoor, dat wil zeggen, Hij heeft een taak: De hele schepping in heerlijke en gelukkige onderwerping brengen aan de voeten van Zijn Vader. "Christus" is niet Zijn achternaam, maar een titel, die aangeeft wat Hij doet: Hij is gezalfd ("christus" betekent "gezalfde") om een taak uit te voeren.
Daarom zijn wij uitgekozen voor de administratie (bedrijfsvoering) van het kantoor (taak) van Christus, in de hemel, om de hele schepping te verzoenen met Zijn Vader.
Israël voltooit deze taak niet, noch dit kantoor. Aan Israël behoort de aarde toe. Foto's van de Hubble-telescoop verzekeren ons dat de aarde slechts een stip in het universum is. Als we denken aan het toekomstige terrein van Christus' lichaam, dan denken we - niet aan een stoffig stuk onroerend goed in het Midden Oosten, maar - aan het gebied van elk rondraaiend sterrenstelsel dat ooit werd gemaakt. Israël kan niet verder kijken dan Jeruzalem. Prima. Ze mogen het hebben.
Aan ons behoort al het andere toe.
Elke administratie heeft een beheerder nodig. Petrus was de beheerder van het evangelie van de Besnijdenis. Onze beheerder is de apostel Paulus. Aan hem en hem alleen werd de genade verleend om de administratie te beheren die het universum zal samenbrengen in Christus, voor God. Ik zal het je Paulus laten vertellen in zijn eigen woorden:
Hiervoor ben ik, Paulus, de gevangene van Christus Jezus voor jullie, de volkeren - aangezien jullie tenminste horen van de administratie van de genade van God die mij gegeven is voor jullie, want door openbaring is het geheim aan mij bekend gemaakt... dat de volkeren in geest gezamenlijk lotdeelgenieters zouden zijn en een gezamenlijk lichaam en gezamenlijk deelnemers aan de belofte in Christus Jezus, door het evangelie waarvan ik de verkondiger werd, in overeenstemming met de gratificatie van de genade van God, die mij gegeven is, in overeenstemming met Zijn krachtige werken.
Aan mij, minder dan de minste van alle heiligen, werd deze genade verleend: het evangelie van de onnaspeurlijke rijkdom van Christus aan de volkeren te brengen en om allen opheldering te geven wat de administratie van het geheim is, dat gedurende de aionen verborgen was in God, ["aionen" is Grieks en betekent "lange tijdperken", het wordt ten onrechte vertaald met "eeuwen" of "eeuwigheden"] Die alles schept, dat nu bekend gemaakt mag worden aan de overheden en de gezaghebbers onder de hemelingen, door de ecclesia, de veelkleurige wijsheid van God, in overeenstemming met het doel van de aionen, dat Hij maakt in Christus Jezus, onze Heer.
- Efeziërs 3:1-3, 6-11, Concordant Literal New Testament; zie ook www.schriftwoord.nl
Deze woorden maken deel uit van de hoogste openbaringen die ooit aan de mensheid werden gegeven. De rode woorden van Christus, [In een zogenaamde "rode letter editie" van de Bijbel zijn de woorden van Jezus in rode inkt gedrukt] in Mattheüs, Marcus, Lucas en Johannes verbleken bij deze woorden. Deze woorden in Efeziërs zijn ook de woorden van Christus, althans de woorden van de verheerlijkte Christus, doorgezonden naar ons via Zijn gekozen boodschapper: Paulus.
Totdat Paulus Efeziërs schreef waren de woorden "te midden van de hemelingen" nooit eerder verschenen in welk Schriftgedeelte dan ook. De zegeningen van Israël waren altijd hemels van karakter, maar nooit wat de locatie betreft. Maar nu:
God, Die rijk is in mededogen, vanwege Zijn grote liefde waarmee Hij ons liefheeft (wij die ook dood zijn voor de strafbare feiten en de begeerten), maakt ons tezamen levend in Christus (in genade zijn jullie gered!) en wekt ons tezamen op en plaatst ons tezamen te midden van de hemelingen in Christus Jezus, opdat Hij, in de komende aionen de alles overtreffende rijkdom van Zijn genade zou tonen in Zijn goedheid naar ons in Christus Jezus.
- Efeziërs 2:4-7, Concordant Literal New Testament; zie ook www.schriftwoord.nl
Onze taak in toekomstige aionen zal zijn: de alles overtreffende rijkdom van Gods genade bekendmaken aan hemelse hoogwaardigheidbekleders, zowel de goede als de kwade. Zou er voor God een betere manier zijn om deze rijkdom door te geven dan door aan zulke onwaardige mensen als wij de hoogste eer van goddelijke gunst te verlenen?
oo0oo
De enige manier waarop wij de hoogte en diepte en breedte van deze roeping kunnen bevatten is doordat God Zelf ons een geest van openbaring geeft voor wat deze zaak betreft. Daarom is mijn gebed voor jou hetzelfde als het gebed dat Paulus bad voor ieder lid van het lichaam van Christus:
Daarom, omdat ook ik gehoord heb van het geloof in de Heer Jezus onder jullie, en van de liefde voor alle heiligen, houd ik niet op voor jullie te danken, als ik in mijn gebeden aan jullie denk, opdat de God van onze Heer Jezus Christus, de Vader van de heerlijkheid, jullie de Geest van wijsheid en van openbaring mag geven in het kennen van Hem, aangezien de ogen van jullie hart verlicht zijn, om te weten wat de verwachting van Zijn roeping is, en wat de rijkdom is van de heerlijkheid van het genot van Zijn lotdeel onder de heiligen;
en wat de alles overtreffende grootheid van Zijn kracht is voor ons die geloven, overeenkomstig de werking van de sterkte van Zijn macht, die werkt in de Christus, toen Hij Hem uit de doden opwekte en aan Zijn rechterhand zette, te midden van de hemelingen, ver boven alle overheid en macht en kracht en heerschappij en elke naam die genoemd wordt, niet alleen in deze aioon, maar ook in de komende: en Hij onderwerpt alle dingen aan Zijn voeten en geeft Hem als Hoofd over alles aan de ecclesia, die Zijn lichaam is, de volheid van Hem Die Alles in allen voltooit.
- Efeziërs 1:15-23, Concordant Literal New Testament; zie ook www.schriftwoord.nl
U kunt meer van Martin Zender vinden, op deze website:
Martin Zender
the world's most unorthodox Bible Scholar
