Je wilt leven zoals Jezus, echt waar. Je bent zo serieus als maar zijn kan, maar het lijkt alsof je tegen een berg op fietst. Je houdt van mensen en je houdt van God, dus misschien zal vandaag de dag zijn waarop je eindelijk Zijn Zoon kunt imiteren. Misschien dat je vandaag eindelijk zachtmoedig kunt zijn, de andere wang toe kunt keren en je kunt verheugen terwijl je modder in je gezicht krijgt gegooid.
    Stel je voor hoe goed het zou voelen om zuiver te zijn – om geen zonde te hebben en geen schuld. Stel je voor hoe goed het zou voelen om elke morgen rustig wakker te worden, iedereen de hele dag lief te hebben en je hoofd ’s avonds neer te leggen met een gebed voor je vijanden.
    Als dat eens waar kon zijn.
    En toch krijg je dat nooit helemaal voor elkaar. Elke avond, in het donker, in je bed, besef je wie je bent. Jezus was Jezus, maar jij bent jij. Als je je knieën optrekt onder het dekbed, dringt de verschrikkelijke waarheid tot je door: de zoveelste dag vol fouten en frustratie.
    Als er nu toch eens een evangelie in de Bijbel zou zijn voor doodgewone mensen. Of zelfs middelmatige mensen. Het lijkt erop dat het evangelie van Jezus, dat ons zegt te leven zoals Jezus, de lat net een tikkeltje te, eh, hoog legt.
    Ik weet er alles van. Ik ben Katholiek opgevoed. De nonnen vertelden me dat het enige dat ik hoefde te doen was zachtmoedig zijn zoals Jezus (plus al het andere doen zoals Jezus) en dan zou ik naar de hemel gaan. Het leek een hele opgave voor iemand met stripfiguren op zijn onderbroek. Wat wist ik nou helemaal? Alles wat ik wilde was voetballen en snoepen.
    Ik herinner me dat ik aan één van de nonnen, die me kwelde, vroeg of zij zachtmoedig was; ik vroeg haar of zij alles deed zoals Jezus. Mijn fout. Ze frummelde aan haar rozenkrans, maakte dreigende gebaren met een liniaal en zei dat ze natuurlijk alles deed zoals Jezus; het was haar beroep. Ik was er niet zo zeker van. Ik had nog nooit een plaatje van Jezus gezien waarop Hij een liniaal vasthield.
    Niettemin, toen Jezus op aarde was, zei Hij een paar moeilijke dingen. Hij vertelde de rijken dat ze al hun geld moesten weggeven en Hem moesten volgen (Marcus 10:21). Hij zei tegen beschaafde mensen dat ze als kinderen moesten worden (Matteüs 18:3). Als zelfvertrouwen jouw ding was, dan moest je dat loslaten. Was je gelukkig? Spijtig om te horen; in plaats daarvan moest je bedroefd worden. Hier was het recept: geef vreugde op voor droefenis – en bel me morgenochtend.
    Alles wat je hoeft te doen is alle geboden gehoorzamen (Matteüs 28:20). Als je hand je ten val brengt, dan gewoon afhakken (Matteüs 5:30). Als je oog afdwaalt, geen probleem – zolang je het maar wel uitrukt (Marcus 9:47). Stop met zeuren; het is beter om het koninkrijk verminkt en blind binnen te gaan dan om fatale fouten te blijven maken. Als je één mijl met iemand meeloopt, pech gehad – je moet nog een extra mijl lopen (Matteüs 5:41). Als iemand je aanklaagt om je overhemd te krijgen dan is dat nog niet voldoende; je moet je jas ook nog weggeven (Matteüs 5:40). Gooi je schoenen en sokken er ook maar bij als je toch bezig bent. Beter (naakt) voorkomen dan genezen.
    Wees waakzaam en bidt – want anders (Lucas 21:36). Als de Bruidegom komt en je lamp geen olie heeft, wordt je in de buitenste duisternis geworpen, waar geween en tandengeknars zal zijn (Matteüs 25:30) en een bedroevend gebrek aan drank voor volwassenen.
    Ga nu in vrede, heb lief en dien de Heer – en nog een fijne dag gewenst.

Geen wonder dat een vriend van me, na het lezen van de vier evangeliën, zei: ‘Ik wil leven zoals Jezus, Martin – echt waar – maar mag ik maandag beginnen? Ik zou nog zo graag van het weekend willen genieten.’

Het mag duidelijk zijn, de woorden van Jezus zijn volmaakt. Zijn geboden zijn zuiver en heilig, zeven keer verfijnd – en bedoeld voor Israëlieten. Jezus Zelf zei: ‘Ik ben slechts gezonden tot de verloren schapen van het huis Israëls’ (Matteüs 15:24, NBG-vertaling).
    Waarom hebben we deze eenvoudige woorden niet geloofd? Is het te schokkend om te denken dat Jezus – toen Hij op aarde was – een nationale boodschap verkondigde in plaats van een universele? Te moeilijk om toe te geven dat Jezus de wet van Mozes benadrukte (de aan Israël gegeven wet), in plaats van genade?
    Zouden we Jezus niet eren door Zijn eigen verklaring te geloven? Of denken we dat we Hem een dienst bewijzen door deze duidelijke zin te negeren, veronderstellend dat we het beter weten dan Hij? Zijn we bang om Hem tekort te doen? Waarom? Toen Hij op aarde was beperkte Hij Zich met opzet:

‘Ik ben slechts gezonden tot de verloren schapen van het huis Israëls.’

Ben ik een verloren schaap van het huis Israëls? Ik ben feitelijk Nederlands en Engels – met een scheutje Frans er doorheen. Betekent dit dat Jezus niet naar mij was gezonden? Het schokkende antwoord is: Dat is precies wat het betekent. Toen Jezus op aarde was (dit is de sleutel), verkondigde Hij een nationale boodschap aan Israëlieten. Punt. Hetgeen betekent dat de rode woorden* niet bedoeld zijn voor mannen en vrouwen (noch voor kinderen met stripfiguren op hun onderbroek) van de andere volkeren. Net zo min waren de Tien Geboden bedoeld voor welke niet-Israëliet dan ook. *[In een zogenaamde ‘rode letter editie’ van de Bijbel zijn de woorden van Jezus in rode inkt gedrukt.]

Niet schieten op de boodschapper. Ik zal mezelf gaandeweg rugdekking geven met de Schrift. (‘Zij uit de volkeren hebben geen wet’ – Romeinen 2:14.) Blijf lezen en je zult verlost worden van de cyclus van fouten en schuld die je maanden- of jarenlang heeft achtervolgd. Er is een andere boodschap (evangelie) in het Nieuwe Testament, die wel voor jou is. Hij is veel makkelijker (je krijgt meer voor minder inspanning) en Jezus keurt hem voor 100% goed. Waarom zou Hij niet? Jezus ontwierp hem. Maar Jezus onthulde dit evangelie niet voordat Hij naar de hemel terug ging en Zijn stoffige mantel verruilde voor verblindende lichtstralen.

Het evangelie dat Jezus verkondigde toen Hij op aarde was heeft een naam. Het heet ‘Het Evangelie van de Besnijdenis’ (Galaten 2:7). Dit evangelie is niet voor losers. Idioten hoeven het niet toe te passen. Het is voor zondaars, ja, maar de zondaars zouden hun zaken maar beter snel op orde hebben voordat Jezus terug komt en hen verslapt aantreft. Deze zondaars moeten zich bekeren. Ze moeten gedoopt zijn. Het helpt ook als ze veel huilen. Ze moeten absoluut ‘vrucht voortbrengen die aan bekering beantwoordt’ (Matteüs 3:8). Alles wat ze in feite moeten doen is zichzelf constant gedragen of dat ten minste als een gek proberen te doen. En die stomme grijns van hun gezicht vegen zou ook geen kwaad kunnen.

Waarom vinden we het zo moeilijk om onze zaken op orde te hebben en vrucht voort te brengen die aan bekering beantwoordt? Misschien kan ik beter vragen: Waarom weten we instinctief dat we deze dingen niet kunnen? Waarom geven we het op om het te proberen? Komt het doordat we lui zijn? Goddeloos? Satanisch? Omdat we denken dat we niets anders verdienen dan te worden vermorzeld onder Gods vuist? Of zou het komen doordat we, onbewust, denken dat God niet echt van ons verwacht dat we huilen en jammeren, ons bekeren en volkomen volmaakt zijn? Maar als Hij dat niet verwacht, wat doen we dan met al die Bijbelverzen die zeggen dat Hij dat wel verwacht? Zou het kunnen dat er andere Bijbelverzen zijn die iets anders zeggen?
    Ben jij dapper genoeg om een nieuwe gedachte te koesteren? Wat als wij, die geen Israëlieten zijn, een ander evangelie – in de Bijbel – hebben dan hetgeen voor Israël is bedoeld? Wat als dit andere evangelie zelfs een andere naam heeft? Wat als het een ander eisenpakket heeft (en een andere kijk op doorsnee mensen of ongelukkige sukkels) dan het evangelie dat aan Israël werd gegeven? En – stel je voor – wat als dit evangelie een veel beter lot belooft dan hetgeen werd beloofd aan Joodse gelovigen?

Werd de hemel ooit beloofd aan trouwe Israëlieten? Nooit. Jezus Zelf zei: ‘De zachtmoedigen zullen de aarde beërven’ (Matteüs 5:5). Zou Jezus niet geweten hebben waarover Hij sprak? Israëlieten hebben er nooit van gedroomd om te worden verheven van Terra Firma. Waarom zouden ze? Jezus heeft met hen nooit over iets dergelijks gesproken. En hun profeten ook niet. Gelovige Israëlieten kregen de belofte dat ze zouden regeren over de andere volkeren der aarde. Dit was de belofte die God deed aan Abraham.
    Terug naar mijn vraag. Wat als dit andere evangelie, waarnaar ik verwees (dat makkelijker en vriendelijker is; dat tegemoet komt aan ons, die niet zo volmaakt zijn) mensen wel naar de hemel brengt? Zou dat niet verbijsterend zijn? Het zou betekenen dat zuster Maria Liniaal het helemaal verkeerd had. De levenswandel van Jezus nadoen zou me niet in de hemel hebben gebracht – zoals zij volhield – maar, zou me, in plaats daarvan, op aarde hebben gehouden om de andere volkeren te regeren. Wat me wel in de hemel zou krijgen zou opgeven te proberen-te-leven-zoals-Jezus zijn en een evangelie omhelzen voor doorsnee mensen – ervan uitgaand dat een dergelijk evangelie werkelijk bestaat.
    Zou dat niet iets zijn wat God zou doen? Doorsnee, alledaagse mensen helemaal te pletter zegenen? Stemt dat niet overeen met alles wat we weten over Zijn voorliefde om losers (vissers, prostituees, belastingontvangers) te overweldigen met gunstbetuigingen? Dus God geeft bekeerde zondaars (gehoorzame Israëlieten) wat Hij hen beloofd heeft – namelijk, de aarde – maar kondigt dan later een ander evangelie aan dat onwaardige mensen (zij die niet bidden om te worden zoals Zijn Zoon) aan Zijn rechterhand plaatst in de hoogste regionen van de hemel.
    Zou dat een evangelie zijn waarover je meer zou willen weten?
    Wat als – na al die jaren van worsteling en falen om te worden als de zachtmoedige Jezus – blijkt dat je hebt staan werken aan de weg van iemand anders? De post van iemand anders hebt gelezen? Krom gelegen hebt om de rekening van iemand anders te betalen? Wat als je de berg Sinaï van iemand anders zwetend opgeklommen bent, jezelf ondertussen ten onrechte veroordelend voor niet alleen de weg kwijtraken, maar ook herhaaldelijk vallen? En wat als stoppen met al dat geworstel je in feite een beter lot oplevert dan hetgeen je zou hebben gehad als je alles volgens het boekje zou hebben gedaan?
    De hele Bijbel is voor ons, maar wat als niet alles over ons is? Toen Hij op aarde was richtte Jezus Christus Zijn woorden tot de nakomelingen van Abraham. Honderden jaren later kreeg iemand het briljante idee om alles wat Jezus heeft gezegd met rode inkt te drukken [In een zogenaamde ‘rode letter editie’ van de Bijbel zijn de woorden van Jezus in rode inkt gedrukt.] Rood is de kleur van ‘doe dit, want anders,’ dus wij, die geen nakomelingen van Abraham zijn, nemen aan dat deze woorden onze levensopdracht zijn.
    Wat als ze dat niet zijn? Wat als Jezus Christus wel een speciale opdracht had voor de hele mensheid, maar die boodschap bewaarde totdat Hij Zijn aardse sandalen had verruild voor mooier, hemelser schoeisel?

Een aantal maanden nadat Jezus Christus deze aarde verliet vanaf de Olijfberg, verscheen Hij als een lichtstraal, helderder dan de zon, aan een van haat doortrokken zondaar (lees: idioot) onderweg naar Damascus om Christenen te doden. De verheerlijkte Christus gaf deze man (de apostel Paulus, toen bekend als de Farizeeër Saul) een boodschap zo anders dan degene die de vernederde Christus aan Israël gaf (het was genade in plaats van wet; rust in plaats van werken; vreugde in plaats van angst, hemel in plaats van aarde), dat zelfs de Joden die geloofden dat Jezus hun Messias was – toen ze lucht kregen van dit nieuwe evangelie – de boodschapper dood wensten.

Tegenwoordig zijn deze twee boodschappen – of evangeliën – zo volledig tegengesteld, dat mensen zich afvragen: Hoe bestaat het dat zo’n strenge, strikte Messias, die nauwelijks met heidenen sprak toen Hij op aarde was, plotseling aan allerlei mensen verkondigt: ‘Ik hou van je, wat je ook doet; je bent helemaal volmaakt, ondanks je gedrag of nationaliteit. En weet je wat? Laat Israël de aarde houden; Ik neem jou mee naar de hemel’? En waarom staan beide boodschappen naast elkaar in dezelfde Bijbel?
    Zelfs ik, Martin Zender - ’s wereld meest recht-voor-z’n-raap Bijbelgeleerde – heb niet het lef om de woorden van Jezus Christus (gedrukt in religieus rood) te meten met de woorden van de apostel Paulus (gedrukt in standaard, saai zwart). Dat hoef ik ook niet. Deze woorden zijn niet in strijd met elkaar; ze zijn met opzet verschillend. Trouwens, de woorden van de apostel Paulus zijn de woorden van Jezus Christus – althans de verheerlijkte Christus, Die aan Paulus dingen openbaarde die God verborgen hield toen Zijn Zoon tussen de Israëlieten wandelde.
    Perziken en peren doen het samen goed in een vruchtensalade, maar we mixen de vruchten van ongelijksoortige, geestelijke bomen op ons eigen risico.
    Maakt de gedachte aan je ogen uitrukken je misselijk? Ben je te moe om die extra mijl te lopen? Verafschuw je de gedachte om nog een berg te moeten beklimmen? Kortom, ben je gefrustreerd omdat je niet in staat bent om te leven zoals de sandalendragende Messias?
    Verheug je! Zelfs Jezus verwacht niet van je dat je leeft zoals Jezus. Hijzelf verkondigde een nieuwe, niet-Joodse, boodschap aan de meest vijandige, eigenzinnige idioot die ooit op aarde rondliep. Als Gods genade zo’n loser kan redden, waar maak jij je dan nog zorgen om?
    Dit zijn de geheimen van Paulus.
    Ik kan je dit nieuwe – en toch zo oude – avontuur van harte aanbevelen.

Martin Zender
Colorado Springs, U.S.A.