De hedendaagse beweging van het Zionisme, en de natie Israel, moeten niet worden verward met het Schriftuurlijk Israel.

Israel was eens Gods “hoofd” onder de natiën (Deuteronomium 28:13); maar zoals ze werd gewaarschuwd, is ze nu de “staart” (28:44). In plaats van geestelijk licht uit te delen aan de natiën, is Israel nu verblind (Romeinen 11:25). Gods scheiding van Israel werd geprofeteerd door de profeet Jesaja (50:1); nationaal zijn zij “Lo Ammi” – niet Zijn volk(Hosea 1:9). Israel viel en verloor haar goddelijke status van begunstigde natie, tijdelijk verworpen en verstrooid.

In Gods huidige bedeling van genade, is de “scheidingsmuur” tussen de Joden en de andere natiën afgebroken (Efeze 2:14). Er is daarom nu, voor God, “geen onderscheid tussen Jood en Griek” (Romeinen 10:12;SW), omdat God “allen onder koppigheid [heeft] besloten” (alle natiën, inclusief Israel), “opdat Hij allen mededogen zou betuigen”(Romeinen 11:32;SW), en gelovigen van Joodse en andere nationale afstamming nu in “één lichaam [verzoend zijn] met God door het kruis”(Efeze 2:16).

Nationale ijdelheid reikt nu zelfs tot de hedendaagse staat “Israel”. Zionisme is de “Joods” uitvoering van nationalisme buiten God om, en houdt het herstel en de ondersteuning in van een zogeheten “Joodse staat”.(*1) Er is geen geestelijk verschil tussen het Zionisme en het goddeloze nationalisme van iedere andere natie; maar jammer genoeg zijn vele Christenen zich deze waarheid niet bewust. Men hoeft niet ver te kijken om Christenen te vinden die het Zionisme ondersteunen.

Het is niet ongebruikelijk het vertoon van de Israëlische vlag te zien als een soort “geestelijke” daad, of zelfs het zij-aan-zij vertonen er van naast de zogenaamde “Christelijke vlag”.
Deze woorden zouden niet misverstaan moeten worden als anti-Semitisch (een vooringenomenheid tegen of vijandigheid tegen het Joodse volk). Noch de Joden, noch hun nationale staat, zijn wezenlijk minderwaardig aan welke andere natie dan ook; maar ook zijn ze niet superieur ten opzichte van welke andere natie in deze tijd. Zij hebben geen speciaal nationaal voorrecht bij God, zoals ze dat eerder wel hadden. In plaats daarvan proberen we hen goed te zien waar God hen op dit moment heeft: waar zij niet Zijn volk zijn en er geen verschil is. Op dit moment heeft hun gevallen toestand hen gewoon een van de natiën gemaakt. Hun nationale status is tijdelijk teruggebracht tot die van alle andere natiën.

Maar vergis u niet, God is nog niet klaar met Israel! Wanneer God Zijn huidige werk met de kerk heeft voltooid, het Lichaam van Christus, zal Hij Zelf Zijn “geliefde” (Romeinen 11:28) herstellen in hun positie als “hoofd,” en zullen “de natiën gaan bij jouw licht en koningen bij de helderheid van jouw straling” (Jesaja 60:3;SW). Wat zal dat een heerlijke dag zijn voor Gods plan met de aarde! Onwetend zijn van deze belangrijke waarheid is “eigen wijs” zijn (Romeinen 11:25). Echter, in de tussentijd is Israel gereduceerd tot de ijdelheid van de rest van de natiën – iets wat twee duizend jaren geschiedenis duidelijk aantonen. Steun aan het nationale Israel heeft niet meer, of minder, waarde dan de steun aan het nationale Barbados. Laat het maar over aan de Christenen om te proberen ongedaan te maken wat God in Zijn doelstelling gedaan heeft! Een verstaan van de onthulling die aan Paulus werd gegeven zou Christenen redden van zulk een ijdele vurigheid.

Noot.

1. Het zal God Zelf zijn Die Abrahams nakomelingen terug zal brengen naar het land van Palestina, hen herstellen als een rechtvaardige natie voor Hem; hun zonden reinigend, Zijn Geest en wet in hen leggend, hen doen wandelen in Zijn inzettingen, enz. (Jeremiah 31:33; 32:37; Ezechiël 11:17,18; 20:38; 36:24-29; Hebreeën 8:10,12; 10:16,17)
Enig voortijdig werk is eenvoudig de ijdelheid van de mens. Het moet ook opgemerkt worden dat wanneer de toekomende “Dag van de Heer” begint, wij zullen merken dan er zullen zij die al ter plaatse zijn “die zeggen dat zij Joden zijn, en het niet, en liegen”(Openbaring 2:9; 3:9). De Schift noemt hen de “Synagoge van Satan.”
De “synagoge” had geen goddelijke basis van gezag in het Oude Testament. Joodse aanbidding van gecentreerd rond de tempel in Jeruzalem. Daarom komen we nooit de zinsnede “de synagoge van God” tegen. Het was een door de mens gemaakte religieus verzinsel, ontstaan in Babylon, dat de identiteit van Gods werk in Israel stal, gelijk aan de wijze waarin de kerken van onze tijd de identiteit van het Lichaam van Christus hebben gestolen. De “synagoge” ging van de “synagoge van de Joden” in het boek Handelingen (14:1; 17:1,10), naar de “synagoge van Satan” tegen de tijd dat we de opening van het boek Openbaringen krijgen.