In Genesis, hoofdstuk 1, gaf God de heerschappij aan Adam en Eva.
“En Elohim zegt: Wij zullen een mensheid maken in ons beeld, naar onze gelijkenis en zij zullen heersen over de vis van de zee en over de vogel van de hemelen en over het beest en over al het land en over ieder bewegend dier dat op het land beweegt.”
(Genesis 1:26;SW)
De heerschappij over de aarde werd neergelegd bij een familie. De gezaghebbers waren een man en zijn vrouw. De bestendiging en toename van hun gebied zou door hun kinderen zijn.
En Elohim zegent hen en Elohim zegt tot hen:
“Weest vruchtbaar en neemt toe en onderschikt het land en heerst over de vis van de zee en over de vogel van de lucht en over dier dat beweegt op het land.”
(Genesis 1:28;SW)
God gaf heerschappij aan Adam en Eva(:26), maar merk op(:28) dat het onderschikken van en de voortgaande heerschappij over de aarde werd gevolgd door: “Weest vruchtbaar en neemt toe en onderschikt het land.” Omdat Adam en Eva kinderen kregen, nam hun heerschappij toe en het gezag ging van nature op hen over.
Zo werd de heerschappij over de aarde neergelegd bij de familie. Dit is niet de kern familie(*1) van de hedendaagse westelijke cultuur, maar in de familie van het patriarchale systeem(*2). Deze vorm van overheersing werd, door natuurlijke en algemene regel, overgedragen aan de oudste zoon, de eerstgeborene(*3).
Familie heerschappij ging helemaal door tot Noach en zijn zonen, aangezien de oorspronkelijke opdracht aan Adam en Eva aan hen werd herhaald:
En Elohim zegent Noach en zijn zonen en Hij zegt tot hen: "Weest vruchtbaar en neemt toe en vult het land” (Genesis 9:1;SW)
De geschiedenis van de natiën
is een geschiedenis van falen
A.P. Adams
|
Om Noach en zijn zonen te helpen in het beteugelen van de wijdverspreide corruptie op de aarde, gaf God deze patriarchale heerschappij het gezag om de zwaarste straf uit te voeren die opgelegd kon worden: de dood.
"En zeker zal Ik jullie bloed voor jullie zielen opeisen. Van de hand van ieder dier zal Ik hem opeisen en van de hand van de mens. Van de hand van de broer van de mens zal Ik de ziel van de mens opeisen. Wie het bloed van de mens vergiet, zijn bloed zal door de mens vergoten worden, want in het beeld van Elohim maakte Hij de mensheid. En jullie, weest vruchtbaar! en neemt toe! en zwerft! in het land en neemt in haar toe!"
(Genesis 9:5-7;SW)
Zo zette de familie heerschappij zich bijna twee duizend jaren voort, voordat het nationalisme werd geïntroduceerd.(*4).
God had de duidelijke opdracht geven de aarde te vullen en toe te nemen in het land. Maar in plaats van zich te verspreiden op het land, die te vullen en toe te nemen, deed de mens precies het tegenovergestelde.
“En heel het land … En zij zeggen: "Let op! Wij zullen voor ons een stad bouwen en een toren, met de top daarvan in de hemelen. En wij zullen voor ons een naam maken, opdat wij niet verstrooid worden over het oppervlak van heel het land." En JAHWEH daalt neer om de stad en de toren te zien, die de zonen van de mens bouwen. En JAHWEH zegt: "Het is één volk en er is één taal voor hen allen. En dit zijn zij begonnen te doen. En nu zal niets voor hen beperkt worden, al wat zij voornemen te doen. Let op! Wij zullen afdalen en Wij zullen hun taal uiteen doen vallen, zodat een man niet de taal van zijn naaste zal verstaan." En JAHWEH verstrooit hen van daar over de oppervlakten van heel het land, en zij hielden op de stad te bouwen. Daarop gaf Hij haar de naam Babylon, omdat JAHWEH daar de taal van heel het land had uiteen had doen vallen. En van daar verstrooide JAHWEH hen over de oppervlakten van heel het land."
(Genesis 11:1,4-9;SW)
In de opstandige poging de hun God-gegeven patriarchale heerschappij in een federatie om te zetten, zien we dat de eerste stad werd gevestigd – “Wij zullen voor ons een stad bouwen”. Uiteraard zou het, als eenmaal de ware patriarchie was verlaten voor een coalitie, voor zo’n federatie niet lang duren om een oorlog te beginnen, want het was gemakkelijker de mannen van een ander naar de strijd te sturen dan de jouwe.
Ook wanneer we Gods wil weerstaan,
vervullen wij Zijn bedoeling
A.E.Knoch
|
“Het gebeurt in de dagen van Amrafel, koning van Shinar, Arioch, koning van Ellassar, Chedorlaomer, koning van Elam, en Tidol, koning van natiën, dat zij oorlog voerden met Bera, koning van Sodom, en met Birsha, koning van Gomorra, Shinab, koning van Admah, en Shemeber, koning van Zeboim en koning van Bela (dit is Zoar). En zij kwamen samen in de vallei van de Siddim, de zoutzee.”
(Genesis 14:1-3;SW)
John Phillips schrijft:
“De geschiedenis van Babel laat zien hoe de mens zijn nieuw-gevonden gezag gebruikte om georganiseerde rebellie te plannen tegen de troon van God Zelf. Tot die tijd was opstand alleen op individuele basis geweest, nu was ze federaal geworden. ’s-Werelds eerste “Verenigde Naties,” met Babylon als hoofdkwartier, stond symbool voor de laatste. Genesis 11 en 12 voorafschaduwen Openbaringen 13, 17-18.(*5)
Noten.
1. “Het Oude Testament is een wijdere cirkel dan de typische twee generaties kern familie van ouders en kinderen, die kenmerkend is voor de hedendaagse westerse samenleving.” Sinclair Ferguson, ed, New Dictionary of Theology (Downers Grove, IL, InterVarsity Press, 1988). P. 251.
“Een andere term voor familie, “bayith”, omsloot alle leven binnen de grenzen en jurisdictie van het verblijfplaats. Merrel Tenney, ed. New International Dictionary of the Bible (Grand Rapids, MI, Zondervan, 1987), p. 343.
“In beide Testamenten is de familie veel breder en veel belangrijker dan we het normaal zien in onze dagen. In verband met de familie is een ding absoluut helder in de Bijbel. Nergens in de Schrift wordt het idee gevonden dat elke familie bestaat uit twee ouders en 2.3 kinderen, levend in een huis op een stuk grond van 30 bij 20 meter en als een op zichzelf staande eenheid, met een “Koning en Koningin” en een drie slaapkamers huis als hun kleine “kasteel”. In de Bijbel was de familie te breed en te belangrijk voor zo’n isolatie.”
“Feitelijk is het concept van de kern familie van vandaag – de typerende twee generaties kern familie van ouders en kinderen, zo kenmerkend voor de hedendaagse westerse samenleving – niet alleen vreemd aan de Bijbel; het is ook relatief nieuw in de geschiedenis van Amerika…” Terry en Beverly Miethe, Serving Christ: A Familiar Affair (Joplin, MO, College Press, 1955) pp. 178-179.
2. Patriarchaal – “Behorend bij de patriarchen.” Patriarch – “De vader en heerser van een familie; iemand die heerst door vaderlijk recht.” Noah Webster, American Dictionary of the English Language, 1828.
“Onder de patriarchale bedeling, was de vader de hoogste in commando. Het gezag dat de vader uitoefent reikt over zijn vrouw, over zijn kinderen, over de kinderen van zijn kinderen, zijn dienaren en over allen in zijn huishouding, en als hij een sheik is, over heel de stam … Toen Abraham, Izaäk en Jakob in tenten leefden in het land van Belofte, werden zij overheerst door hetzelfde systeem … Op vele wijzen was de vader het hooggerechtshof van beroep in huishuidelijke zaken.” Fred H. Wight, Manners and Cutsoms of Bible Lands (Chicago, IL, Moody Press), p. 103.
3. “In een meerderheid van zaken werd het grote gezag dat de vader had overgedragen aan zijn oudste zoon, die bij de dood van zijn vader de positie van leiderschap overnam. Daarom werd Izaäk de nieuwe “sheik” over de huishouding van zijn vader bij de dood van Abraham. In sommige gevallen gaf de vader de opvolging van gezag door aan een ander dan de oudste zoon, zoals toen Izaäk het overdroeg aan Jakob, in plaats van aan Ezau (Genesis 27).” Wight, pag. 104.
4. We kunnen ruwweg de tijd bepalen tussen Adam en Babel uit een serie genealogieën die in de Schrift te vinden zijn, die eindigde bij een man genaamd Peleg. We nemen de jaren tussen een vader en de geboorte van zijn zoon, zoals opgeschreven in de Schrift, en voegen die getallen dan samen, en verkrijgen zo een ruwe datering.
In Genesis 5 leren we dat Adam 130 jaren oud was toen zijn zoon Set werd geboren. In vers 6 vinden we dat Seth 105 was toen zijn zoon Enos werd geboren. We gaan door met dit proces door doorheen de genealogieën tot we arriveren bij Noach (1-32)
Adam tot Set – 130 jaren
Set tot Enos – 105 jaren
Enos tot Kenan – 90 jaren
Kenan tot Mahalalel – 70 jaren
Mahalalel tot Jared – 65 jaren
Jared tot Henoch – 162 jaren
Henoch tot Metusalem – 65 jaren
Metusalem – Lamech – 187 jaren
Lamech tot Noach – 182 jaren
Van Adam tot Noach hebben we 1056 jaren.
Dan leren we in Genesis 7:6 dat Noach 600 jaren oud was ten tijde van de Vloed. Dus, 600 bij 1056 voegend, komen we op het aantal van 1656 jaren tussen de schepping en de vloed. Doorgaande met de genealogieën die in Genesis 5:32 te vinden zijn, zie we dat Noach drie zonen had: Shem, Cham en Jafeth. Van hier af mogen we doorgaan naar Genesis 11:10-16 en gaan we verder met de genealogie van Shem.
Adam tot de Vloed – 1056 jaren
Vloed tot Arpachsad - 2 jaren
Arpachsad tot Shelah – 35 jaren
Shelah tot Eber – 40 jaren
Eber tot Peleg – 34 jaren.
Dit brengt ons op 1757 jaren na de schepping. De Schrift vertelt ons dat in de dagen van Peleg de aarde werd verdeeld (Genesis 10:25 – verg. 1 Kronieken 1:19). De naam Peleg betekent in feite “verdeling”. Het was tijdens Pelegs leven dat het volk van de aarde verdeeld werd in verschillende taalgroepen en werd verstrooid. Naar Genesis 11:18,19 gaande kunnen we uitvinden hoe lang hij leefde.
Peleg tot Rehu – 30 jaren
Rehu tot Pelegs dood – 209 jaren
Peleg leefde 239 jaren. Hij werd geboren ongeveer 1757 jaren nadat Adam werd geschapen, en leefde 239 jaren. Dit plaatst zijn dood 1996 jaren nadat Adam werd geschapen. En dit plaatst het bouwen van de Toren van Babel, volgens de Schriftuurlijke tellen, ergens tussen 1757 en 1996.
5. John Phillips, Exploring Romans (Neptune, NJ, Loizeaux Brothers, 1969), p. 213
Terug naar de index.
