“IJdelheid van ijdelheden, … Ik zag alle werken die zij deden onder de zon en zie!, het is allemaal ijdelheid” – Koning Salomo ^(*1)

Koning Salomo beschrijft hier voor ons de nutteloosheid van het leven buiten de Schepper om. Het is gewoon ijdelheid en leegte wanneer het buiten de Soevereine, levende God om wordt gezien, Die uw Vader is. Het is buitengewoon moeilijk door het leven te gaan zonder de wetenschap dat Hij de complete controle heeft.

Koning David herinnert ons er aan dat,

“Door JAHWEH zijn de stappen van een meester voorbereid” ^(*2)

Hij schreef ook dat onze dagen,

“op Uw rol zijn al mijn dagen geschreven. De dagen werden gevormd toen geen er van bestond” ^(*3)

Dit is heerlijke waarheid. Al onze dagen zijn door God opgeschreven, ontworpen voordat er ook maar één van was geleefd. Velen leven hun dagelijks leven zonder de erkenning van deze stabiliserende waarheid van Degene Die “alles werkt naar de raad van Zijn wil.”^(*4) Zij benaderen hun dagen en worstelen zich er doorheen als de meesters van hun eigen levens.

Voor hen die leven als hadden zij de leiding over hun leven, zijn twee van de moeilijkste de delen van de dag het ontwaken in de ochtend en het naar bed gaan in de avond.

In de ochtend wordt de dag begroet met de onzekere gedachten. “Wat als…” beproevingen en de uitdagingen van de dag drukken op het denken en het hart. Er is een ontwaken in verschillende graden van ongemak, zorg, beduchtheid en angst; soms is er zelfs overweldigende vrees, opzien tegen iets en depressie. Gevoelens van onvoldoendheid en onzekerheid drukken kun stempel.

In de avonden worden dagen afgesloten met de kwellende “Wat als…” overdenkingen van wat er is gebeurd. Er is een tweede keuze, spijt en teleurstelling. Gevoelens van frustratie , ontevredenheid en falen dalen neer; soms is er zelfs schaamte, schuld en waardeloosheid.
Uiteindelijk zien zij zichzelf als de heren van hun levens, de kapiteins van hun eigen schepen en de meesters van hun eigen bestemming. Met dit beeld komt de steeds terugkerende kringloop van ijdelheid, waarover koning Salomo sprak.

“IJdelheid van ijdelheden, zegt Prediker, ijdelheid van ijdelheden, alles is ijdelheid. Welk voordeel is er voor de mens met al zijn gezwoeg, waarmee hij zwoegt onder de zon? Een generatie gaat en een generatie komt, maar de Aarde staat voor de aion. En de zon straalt en de zon gaat onder en hijgt naar zijn plaats waar hij straalt. Gaande naar het zuiden en omkerend naar het noorden, omkerend, omkerend, gaat de wind en door zijn rondgang keert de wind terug. Alle waterlopen gaan naar de zee, toch wordt de zee niet vol. Naar de plaats van waar de waterlopen gaan, daar keren zij naar terug, om opnieuw te gaan. Alle woorden zijn vermoeiend. Een man is niet in staat om ze te spreken, een oog wordt niet verzadigd door te zien en een oor wordt niet gevuld door het horen.” ^(*5)

Waarom is het leven van een mens gevuld met zoveel ijdelheid, zulk een nutteloosheid, leegte, dorheid, doelloosheid en doelloze frustratie? Omdat het zo onderschikt is gemaakt door zijn Schepper.

“Want aan de vruchteloosheid was de schepping onderschikt geworden, niet vrijwillig, maar door Hem Die onderschikt, in de verwachting”^(*6)

IJdelheid is het lot van de aardse mens. Maar voor iemand die zijn hemelse Vader vertrouwt is er een heel ander beeld aan de orde! In plaats van gebonden te zijn aan zo’n leegte, kan men tot de hoogste hoogten van goddelijk leven rijzen.

Salomo’s perspectief toonde de ijdelheid aan van het menselijk gezichtspunt zonder God. Paulus, de apostel, heeft ons een perspectief gegeven “ver boven alle hemelen,” het ware doel onthullend dat alleen in het goddelijk gezichtspunt te vinden is: “wetende dat uw werk in de Heer niet vergeefs is”^(*7)

Zij onder ons die Vader kennen als de grote Planner en Richtinggever van onze dagen, hebben een compleet andere benadering van onze morgens en avonden – en het hele ontvouwen van iedere minuut van onze dag. In de ochtenden kunnen dagen begroet worden met de vreugde en de opwinding van het weten dat zij, net als wijzelf, van Hem zijn. De onzekerheden van het “Wat als …” uitzicht worden goddelijk omgevormd in de gretige vooruitblik van het zien wat God voor deze dag heeft gepland. Wij zijn in staat wakker te worden met de tinteling van wat we getuigen zullen zijn van de ontvouwing van Zijn gedetailleerde plan en doel voor onze dag. Zijn aanwezigheid maakt indruk op ons denken. Er is een wakker worden voor vrede en vreugde, omdat wij weten dat ons leven, met al z’n dagelijkse omstandigheden, stevig in Zijn handen is en uitgevoerd wordt door Zijn vakkundige sturing. Onze harten zijn in staat te zeggen: “Vandaag zijn we bezig met het grote geloofsavontuur.”

In de avonden, wanneer de dag voorbij is, kunnen we onze hoofden neerleggen op onze kussens en met zekerheid en vertrouwen over onze dag zeggen: “Dit was de wil van God.” De “Wat als…” overdenkingen over wat gebeurd is worden in een plaats van vrede en rust omgevormd – wetend dat de wil van God gedaan werd, en wie zou dat kunnen voorkomen? De verwezenlijking van onze goddelijke benoeming is in staat zich in onze harten en ons denken te vestigen. Hij is, ten slotte, de Heer van ons leven, de Kapitein van ons schip, de Meester van onze bestemming.

Daniël de profeet schreef dat,

“Naar Zijn wil doet Hij door Zijn hemelse leger en met die verblijven op de Aarde. En niemand zal in feite in zijn handen klappen en tot Hem zeggen: Wat doet u?” ^(*8)

U heeft de vreugde van iedere morgen ontwaken als de klei in Zijn hand.

U heeft de verwachting van iedere dag te mogen leven als Zijn handwerk.

U heeft de rust van iedere nacht als Zijn prestatie uw hoofd op uw kussen neer te leggen.




Noot.
1. Prediker 1:2, 14;SW)
2. Psalmen 37:23;SW
3. Psalmen 139:16;SW
4. Efeze 1.11;SW
5. Prediker 1:2-8;SW
6. Romeinen 8:20;SW
7. 1 Korinthe 15:58;SW
8. Daniël 4:35;SW