“want op onze tijd zullen wij oogsten…” (Gal. 6:9;SW)
“Op onze tijd” – schrijf of druk het op een vel papier en hang het aan de muur!
“Alles heeft een bestemden tijd, en alle voornemen onder den hemel heeft zijn tijd” (Pred, 3:1;SV)
Er is voor alles een tijd! Zelfs zij die niet bekend zijn met de Bijbel kennen dit van het beroemde liedje van de Byrds uit 1965, “Turn, turn, turn.” Het was overgenomen uit het boek Prediker.
Ja, voor alles is een tijd en er is er ook een voor oogsten. We zullen op de juiste tijd oogsten!
“Maar als wij het goede doen zouden we niet moedeloos mogen zijn, want op onze tijd zullen wij oogsten, als wij niet verslappen” (Gal. 6:9;SW)
Laten we het goede doen, laten we niet verslappen. Dan zullen we op het juiste moment oogsten.
Hertenjachtseizoen
In Pennsylvania is de eerste dag van de hertenjacht iets heel bijzonders. Het lijkt wel een soort nationale “vakantie” te zijn, want zelfs de scholen zijn gesloten. Ze tellen in grote verwachting de dagen af. Toch komt er een tijd die veel grootser is dan de hertenjacht: het goddelijk oogstseizoen – “op de juiste tijd.” Hoewel je het niet op je kalender kan zetten – het staat op de goddelijke kalender – zullen we, als we niet verslappen, op de juiste tijd oogsten.
“De juiste tijd” – hang het aan de muur!
door Martin Zender
God stoomt me op een grootse manier klaar. Dit is uiteraard niet erg, maar in de tussentijd doet het wel pijn. Het enige dat me er doorheen sleept is het bewustzijn dat dit Gods manier van werken is. Dat “klaarstomen?” Het is het David en Goliath syndroom.
Ik ben omringd met kerken die miljoenenbudgetten hebben. Ik rij langs enorme bouwplaatsen en ik denk: “Hmm, er komt zeker een luchthaven,” of “Hmm, dat wordt nog eens een winkelcentrum!” of “Hmm, ze leggen zeker de fundamenten voor een pretpark!” Het is pas later dat ik het kruis zie en het onontkoombare “Toekomstig thuis van de Heldhaftige Baptisten Kerk van de Heilige Drie-eenheid van Rome en Babylon.”
Dan denk ik;: “Moeder van Abraham! Weer zo’n mensgemaakt instituut dat de afvalligheid verspreidt via liederen en interpreterend dansen. Een ander bastion van georganiseerde religie dat Christus’ offer teniet zal doen en de mens vergoddelijken als de scheidsrechter van zijn eigen redding, terwijl men echt kleverige en heerlijke donuts serveert – met kleurrijke vruchtenhagelslag.
Het is gemakkelijk hiervoor pissig te worden op God, zeker wanneer ik elke maand worstel om mijn buitensporige levensstijl te kunnen bekostigen, zoals verwarming, water, elektriciteit en voedsel. Ik stond in de Wall-Mart en debatteerde echt minuten lang of we nu merk- of merkloze vuilniszakken zouden kopen. Heb ik al gezegd dat ik een van de weinige mensen op de planeet ben – op de planeet! – die het echte evangelie van God en de heerlijke uitkomst van oneindige genade verkondig? Als ik dat nog niet deed, dan was dat een behoorlijke misser.
Dus roep ik het uit naar God: “Wat doet U nou, God? U voorziet Uw vijanden van miljoenen en miljoenen dollars om Uw Naam te beschadigen en Uw kruis te vernederen, terwijl tegelijkertijd de man die U heeft aangesteld om Uw doelstelling te verkondigen laat staan in de Wall Mart en feitelijk staat te zweten over wat hij kan uitgeven aan vuilniszakken? Waarom, God, WAAROM?”
En toen kreeg ik het door: het David en Goliath syndroom. God moet me aan het voorbereiden zijn op iets heel erg groots. Hoe weet ik dat? Hij maakt Goliath groter en groter. Hij bewapent hem met steeds grotere en scherpere zwaarden. Hij maakt zijn buik dik, laat zijn spieren zwellen, breidt zijn kledingkast uit en legt vaste vloerbedekking in zijn trainingshallen.
Ik kies in de tussentijd voor de merkloze vuilniszakken. Maar er is één ding dat ik vergeten ben. O, het is maar een klein detail dat iedereen over het hoofd zou kunnen zien: de olifant in de woonkamer!
David wint!!
Ik word klaargestoomd en dat gebeurt ook met Goliath, op grootse wijze.
Alleen onze verandering zal ons bestaan rechtvaardigen
Niets zichtbaars beschermt ons. Niets zichtbaars beveelt ons aan bij wie dan ook. We dragen nauwelijks voldoende kleding. We leven voor voedsel en water en licht en warmte. Onze autos zijn oud. De leden van de kerk waartoe wij behoren zijn verspreid tot in de vier hoeken van de wereld. Geen organisatie eist ons op.
Wij zijn nu het tegengestelde van wat we zullen zijn.
De wereld heeft ons al tien maal ingehaald. Nu honderd maal. We verliezen de race van het leven.
Dit is het David en Goliath syndroom. Het is God Die zeker stelt dat wij het tegendeel schijnen van wat we zijn. Wanneer we tenslotte worden waarvoor we bestemd zijn, zal het universum halt houden en (eindelijk!) uitzien naar de bekendmaking van Gods genade en kracht.
Rodney Dangerfield kreeg geen respect. Hij zou geprobeerd hebben lid van het lichaam van Christus te zijn in een tijd van afvalligheid – niet Christen, maar een lid van het Lichaam van Christus. Christenen zijn rijk en populair, terwijl leden van Christus’ Lichaam arm zijn en veracht. De meesten twijfelen er aan of ze ooit anders dan misleid zullen worden.
Al ons wapentuig is nu onzichtbaar – Efeze, hoofdstuk 6. Voor de wereld zijn we naakt. Alleen onze verandering zal ons bestaan rechtvaardigen.
Clanging Gong News
Vol. 1, No. 13 (2009)
Einde.
