Een kortstondig lijden

“terwijl jullie kortstondig lijden”
(1Petr. 5:10;SW)

Op al deze terreinen van lijden die we onderzocht hebben is dit het leidend principe: eerst het kruis, dan de kroon; eerst het lijden, dan de heerlijkheid. Dit is de standaard van Christus.

“uitziende naar de Inwijder en Volmaker van het geloof, Jezus, Die, in plaats van de vreugde die voor Hem ligt, het kruis verdraagt, de schande verachtend, en gezet is aan de rechterkant van de troon van God”
(Hebr. 12:2;SW)

“tevoren getuigend van het lijden van Christus en de heerlijkheden daarna”
(1Petr. 1:11;SW)

Dit is ook het principe van alle heiligen, wat ook de tijd is waarin zij leefden.

“De God nu van alle genade, Die jullie roept* tot Zijn aionische heerlijkheid in Christus Jezus, terwijl jullie kortstondig lijden*, Hij zal aanpassen, vestigen, stevig maken, grondvesten”
(1Petr. 5.10;SW)

Zullen wij terugdeinzen voor deze Christus erende bediening van lijden? Zouden we de problemen en beproevingen niet zien voor wat ze echt zijn, nobele gelegenheden voor hemelse vooruitgang?

Och, dat we toch zouden leren ons zonder reserve over te geven aan de grote wijsheid van Gods verbazingwekkende aanstelling tot lijden!

“opdat niemand zou wankelen in deze verdrukkingen van ons, want jullie hebben waargenomen dat wij daartoe zijn bestemd”
(1Thess. 3:3;SW)

Huidige voordelen van lijden

Tijdens onze studies hebben we gesproken over het toekomstige voordeel van lijden. Het lijden van de gelovige heeft echter ook hedendaagse voordelen. We zullen een paar er van eens bekijken.

Lijden drijft ons naar Christus

Waar kunnen we anders heen gaan wanneer we door moeilijke beproevingen gaan, want Hij kent en begrijpt het volkomen. Hij is “vertrouwd met ziekte”(Jes. 53:3;NBG), en “in staat is mede te leven met onze zwakheden”(Hebr. 4:15;SW). Hij ging onze duisternis binnen, zodat Hij ons daar kon aanraken, en dan leidde Hij ons naar Zijn gulle “Vader van de lichten, in Wie geen verandering is of een schaduw van omkeer” (Jak. 1:17;SW)

Indien we Hem niet vertrouwden, hoe zouden we anders onze moeiten kunnen dragen? Wiens liefde troost de door zorgen gekwelde en verbindt de diep bedroefden dan die van onze Redder en Zijn Vader?

“Gezegend de God en Vader van onze Heer, Jezus Christus, de Vader van de barmhartigheid en de God van alle vertroosting, Die ons bemoedigt in al onze verdrukking, zodat wij in staat zijn te bemoedigen die in alle verdrukking zijn, met de bemoediging waarmee wij zelf bemoedigd worden door God, want zoals het lijden van Christus in ons overvloeiend is, zo is ook door Christus onze vertroosting overvloeiend”
(2Kor. 1:3-5;SW)

Lijden stelt ons in staat de genade van God te demonstreren `

Aardse zorgen brengen in ons goddelijke deugd naar voren, die ons in staat stelt Christus aan de wereld te laten zien. De wereld zal vele malen willen luisteren naar de stem van benauwdheid, nadat ze doof is geworden voor onpersoonlijke preken. Hoe veel onbezorgde harten zijn aangeraakt door te zien op Christus-achtige volharding?

“Jullie zijn onze brief, die geschreven is in onze harten, gekend en gelezen door alle mensen. Want jullie maken een brief van Christus bekend, door ons dienst bewijzend, niet geschreven met inkt, maar met geest van de levende God, niet in stenen platen, maar in vleselijke platen van harten. Maar wij hebben zulk een vertrouwen door Christus, maar God; niet dat wij uit onszelf bekwaam zijn iets te rekenen als uit onszelf, maar onze bekwaamheid is uit God”
(2Kor. 3:2-5;SW)

Lijden stelt ons in staat mededogen te hebben

We kunnen echt mededogen hebben met hen die wij dienen, maar alleen wanneer we in staat zijn ons met hen te identificeren.

“Die ons bemoedigt in al onze verdrukking, zodat wij in staat zijn te bemoedigen die in alle verdrukking zijn, met de bemoediging waarmee wij zelf bemoedigd worden door God”
(2Kor. 1:4;SW)

Lijden onthult ons onze zwakheid

Er is niets dat ons zo zeer “tot onszelf” kan brengen als lijden. Lijden heeft in dit opzicht immense waarde. We zullen al snel, te midden van onze persoonlijke problemen, vinden hoe zwak we in werkelijkheid zijn. We worden gebracht naar de plaats waar God ons kan gebruiken wanneer we nederig zijn gemaakt. Het principe is altijd helder geweest: zonder nederig gemaakt te zijn kunnen we nooit verhoogd worden.

“een ieder die zichzelf verhoogt zal vernederd worden, doch die zichzelf vernederd zal verhoogd worden”
(Luk. 18:14;SW)