“Over deze zal ik roemen, maar over mijzelf zal ik niet roemen, behalve in de zwakheden”
(2Kor. 12:5;SW)
Zoals we al overdacht hebben heeft lijden veel aspecten en afmetingen. We kijken nu naar de categorie van algemeen lijden, lijden dat wij gemeen hebben met heel de mensheid. We hebben gekeken naar de beproevingen die verbonden zijn met de menselijke basisbehoeften (dwz. voedsel, huisvesting en kleding). We zullen nu kijken naar het lijden dat verbonden is met onze breekbare lichamen (dwz. beperkte, zwakke, ouder wordende, ziekelijke lichamen). Paulus zegt over deze:
“Daarom zal ik een welbehagen hebben in zwakheden, in schandelijkheden, in gebreken, in vervolgingen, in benauwenissen, alles ten behoeve van Christus, want wanneer ik zwak ben, dan ben ik krachtig”
(2Kor. 12:10;SW)
Het Griekse woord voor “zwakheden” dat door Paulus werd gebruikt was astheneia (Strong’ Greek Lexicon #769), en betekent “zwakheid, in het bijzonder: ziekelijk, breekbaar” en wordt meestal vertaald met “ziekte”, “zwakheid” en “zwakte.”
We hebben het nu over de natuurlijke problemen die verbonden zijn met menselijke breekbaarheid. Ieder van ons moet hieronder lijden en dat neemt toe naarmate we ouder worden. Paulus was goed bekend met een zwak lichaam toen hij Gods Goede Nieuws verkondigde. Toch, vanwege Paulus’ goddelijke perspectief, leerde hij te verheerlijken in deze zwakheden.
“Jullie hebben waargenomen dat vanwege ziekte van het vlees, ik het evangelie eerder aan jullie breng”
(Gal. 4:13;SW)
“Als er geroemd moet worden, dan zal ik roemen van mijn zwakheid”
(2Kor. 11:30;SW)
“En Hij heeft tot mij gezegd: Mijn genade is voor jou voldoende, want kracht wordt in zwakheid geperfectioneerd. Dan zal ik met veel voldoening roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus zijn tenten opslaat over mij”
(2Kor. 12:9;SW)
“Daarom zal ik een welbehagen hebben in zwakheden”
(2Kor. 12:10;SW)
Paulus kende de zwakheden van de mensheid maar al te goed. Hoe kon Paulus een “welbehagen” en “voldoening” hebben in zo’n breekbare staat? Omdat hij het tegengewicht, de overvloeiende heerlijkheid die het zou brengen, kon afwegen!
Lijdt u onder pijntjes en pijnen? Worden uw stappen trager? Verdwijnt uw lichamelijke kracht? Kreunt uw lichaam onder kwalen en ziekten? Waarom? Alleen omdat we nog niet thuis zijn! We lijden al deze dingen omdat we hier op missie zijn, “ten behoeve van Hem.”
“Wij hebben waargenomen dat wanneer Hij tevoorschijn gebracht zal worden, wij zullen zijn zoals Hij is, want wij zullen Hem zien zoals Hij is.”
(1Joh. 3:2;SW)
“Wanneer Christus, jullie leven, openbaar mag worden, dan ook zullen jullie, samen met Hem, openbaar gemaakt worden, in heerlijkheid”
(Kol. 3:4;SW)
“omdat die Hij tevoren kent, Hij ook tevoren bestemt tot gelijkvormigheid aan het beeld van Zijn Zoon, opdat Hij de eerstgeborene zal zijn onder vele broeders”
(Rom. 8:29;SW)
“En zoals wij het beeld van de zielse dragen, zo zullen wij het beeld van de Hemelse dragen”
(1Kor. 15:49;SW)
“Die het lichaam van onze vernedering zal omvormen gelijkvormig aan het lichaam van Zijn °heerlijkheid, naar de werking van Die Hem in staat stelt zelfs het al aan Zich te onderschikken”
(Filip. 3.21;SW)
Dat is zeker heerlijke hoop! Men kan zich verheugen wanneer men dingen ziet vanuit het goddelijk perspectief!
“Want wij hebben waargenomen dat de hele schepping, tot nu toe, tezamen kreunt en tezamen zwoegt”
(Rom. 8:22;SW)
Kijkend naar de zaak van het algemene lijden, hebben we gezien dat we geroepen zijn geworden en hier gelaten “ten behoeve van Christus”, om een te zijn met “de hele schepping” die “kreunt en … zwoegt”.
Jezus Christus is de onthulling van de Vader. De Here Jezus Christus kwam en drong binnen in onze duisternis en gebrokenheid, zodat we het leven en licht van de Vader zouden kennen. Hij raakt onze breekbaarheid en leegte aan met de liefde van Zijn Vader.
Wij zijn ook tot zonen van de Vader gemaakt, maar we worden nog niet meegenomen naar ons erfdeel, naar ons hemels thuis. In plaats daarvan worden wij – leden van Christus’ Lichaam – hier gelaten als vaten van barmhartigheid om de Zoonschapbediening van opbeuring en vertroosting verder uit te voeren.
Dus wanneer een band lek is, wanneer onze kinderen ziek zijn, wanneer de buurman moeilijk doet, wanneer de maandelijkse bankafschriften in de bus vallen, wanneer de taken te veel en te zwaar zijn, wanneer de dokter heeft gebeld met de uitslag van een onderzoek, denk er dan aan waarom we sowieso hier zijn: Wij – leden van Zijn Lichaam – vinden onszelf terug, diep in de kennelijke ijdelheid van het leven, als de uitdrukking van ons Hoofd, een kreunende en zwoegende schepping licht gevend op onze zeer heerlijke Vader.
“omdat wij leden van Zijn lichaam zijn”
(Efe. 5:30;SW)
Wat een eenheid: Hij is ons Hoofd, wij zijn Zijn Lichaam!
“En Hij is het hoofd van het lichaam, de ecclesia. Hij is het origineel, Eerstgeborene uit de doden, opdat Hij in alles eerste mag worden”
(Kol. 1:18;SW)
Met Hoofd en Lichaam verenigd zetten we de grote onthulling voort van de Vader’s niet ophoudende liefde en ongebonden genade. Wij gaan, samen met onze apostel, binnen in “de verdrukkingen van Christus.”
“Nu verheug ik mij over het lijden voor jullie en ik vul in mijn vlees de tekorten aan van de verdrukkingen van Christus, ten behoeve van Zijn lichaam, dat is de ecclesia”
(Kol. 1:24;SW)
Net als Paulus worden we er toe gebracht te verlangen naar “de deelname aan Zijn lijden.”
“om Hem te kennen en de kracht van Zijn opstanding en de deelname aan Zijn lijden, gelijkvormig wordend aan Zijn dood”
(Filip. 3:10;SW)
De “verdrukkingen van Christus” gaan door. De Here Jezus Christus dringt nog steeds door in de duisternis en verbrokenheid en Hij doet dat doorheen ons, opdat anderen het licht en leven van de Vader leren kennen. Door onze breekbaarheid en leegte heen raakt Hij anderen aan met de liefde van de Vader. Het is op die wijze dat we geroepen worden – in momenten van kennelijke ijdelheid – de goddelijke onthulling van de Vader in de Persoon van Zijn Zoon mogen uitleven.
Hoor opnieuw deze heerlijke woorden, vers en nieuw!
“want zoals het lijden van Christus in ons overvloeiend is, zo is ook door Christus onze vertroosting overvloeiend. Of wij nu verdrukt worden, het is ten behoeve van jullie bemoediging en redding, of dat wij bemoedigd worden, het is ten behoeve van jullie bemoediging, werkend in de volharding van hetzelfde lijden dat ook wij lijden, en onze verwachting is bevestigd over jullie. Waargenomen hebbend dat als jullie deelnemen aan het lijden, dan ook aan de vertroosting”
(2Kor. 1:5-7;SW)
“In alles verdrukt, maar niet benauwd; niet goed wetend hoe, maar niet wanhopig; vervolgd wordend, maar niet verlaten wordend; neergeworpen, maar niet verloren; altijd het sterven van Jezus in het lichaam meedragend, opdat het leven van Jezus ook in ons lichaam openbaar zou worden. Want wij, die leven, worden in de dood overgeleverd, omwille van Jezus, opdat het leven van Jezus ook openbaar zou worden in ons stervend vlees.”
(2Kor. 4:8-11;SW)
“Zoals geschreven werd: dat wij vanwege U de hele dag gedood worden; wij worden gerekend als slachtschapen. Maar in dit alles zijn wij meer dan veroverend, door Die ons liefheeft. Want ik ben overtuigd dat noch dood, noch leven, noch boodschappers, noch machten, noch wat is, noch wat komt, noch krachten, noch hoogten, noch diepten, noch welk ander schepsel ook, ons zal kunnen scheiden van de liefde van God, in Christus, onze Heer”
(Rom. 8:36-39;SW)
Door naar deel 11.
