1-14

Vergelijk met Markus 13:1-13; Lukas 21:5.19

1

Het heiligdom was verdoemd, want het was niet langer zelfs maar een gewone heilige plaats nadat Hij haar hoven had verlaten. Het was vrijwel ondenkbaar dat zulke gebouwen, met zulke enorme stenen, zo hoog vereerd, zo plotseling in een totale ruïne zouden kunnen vervallen. De vernietiging er van werd veertig jaren opgehouden door Zijn gebed op het kruis en de daarop volgende Pinksterverkondiging van het koninkrijk, waarvan veel plaatsvond binnen haar muren. Bij de belegering van Jeruzalem verlangden niet alleen de fanatieke Joodse groeperingen binnen de stad haar te redden van verwoesting, maar ook de Romeinse generaal Titus verlangde er naar ze zonder schade te bewaren. Maar het goddelijke bevel was uitgegaan. Niets kon haar meer redden van haar doem. En daarom werd ze met de grond gelijk gemaakt en bleef er geen steen op de andere.

3

Deze profetische schets van gebeurtenissen die zouden komen voordat het koninkrijk gerealiseerd kon worden, gaat geheel voorbij aan de huidige geheime bedeling van God’s genade, zodat we voorbij moeten zien aan alles wat er gebeurde tijdens Israel’s ongeloof (Rom. 11) en de toekomstige tijd bezien als onmiddellijk volgend op de afsluiting van Handelingen. Het is alleen wanneer we de toekomst voor ons hebben en het heden buiten beeld is, dat wij deze scènes juist kunnen bekijken.

4

Vele valse Messiassen zijn gekomen en zullen komen, maar de grootste van alle zal de Ruiter op het witte paard zijn, die naar voren komt onder het eerste zegel(Openb. 6:2).

5

Zie 24; Johannes 5:43; Openbaring 6:1,2.

6-7

Zie Openbaring 6:3-8

6

De oorlogen komen overeen met het tweede zegel (Openb. 6:3,4), wanneer een rood paard uitgaat en de vrede wegneemt van de Aarde.

7

De hongersnood is dezelfde die gebeurt onder het derde zegel, wanneer tarwe en gerst ongeveer acht maal hun normale waarde zullen hebben.

9-14

Zie 10:17,23; Johannes 16:2,3; Johannes 6:9-11.

9

De grote verdrukking zal plaatsvinden onder het vijfde zegel (Openb. 6:9). Hij begint bij die grote chronologische crisis, het midden van de laatste zeven jaren van Daniël’s zeventig heptaden, wanneer het verbond met de valse christus verbroken zal worden en het dagelijks offer gestopt. Velen zullen martelaar worden. Het is hun bloed dat roept om wraak op de wereld en leidt tot de vreselijke oordelen over de natiën en Babylon.

15-18

Vergelijk met Markus 13:14-16; Lukas 17:31-33

15

Zie Daniël 9:27

De Septuagint van Daniël kan nauwkeurig weergegeven worden met “En dan zal een verbond met velen één heptade gevestigd worden, en in het midden van de heptade zal Mijn offer en drankoffer onderbroken worden en op de tempel is de gruwel van verlatenheden en tot de afsluiting van de era zal er een afsluiting gegeven worden aan de verlatenheid”(Dan. 9:27). Het lijkt duidelijk dat, samenvallend met het breken van het verbond, het beeld, waarvan in Openbaring (13:14) wordt gesproken, in de heilige plaats zal worden als teken voor de grootste anti-Semitische uitbraak aller tijden. Dan is het dat de draak uit de hemel geworpen zal worden en de vrouw vervolgd, die naar de wildernis vlucht om daar te zijn voor de rest van de zeventigste heptade (Openb. 12:1-16).

Door de vreselijke tempelproblemen van die dagen zullen de getrouwen van die dag bijeen gebracht worden in de bergachtige wildernis ten zuid-oosten van Juda, in de buurt van het toneel van hun rondwandelingen van weleer, toen zij uit Egypte kwamen. Daar zullen zij op wonderlijke wijze bewaard worden voor de duur van twaalf honderd en zestig dagen, tot de komst van Christus.

19-22

Vergelijk met Markus 13:17-20

21

Zie Daniël 12:1; Joël 2.2; Openbaringen 7:17

23-28

Vergelijk met Markus 13:21-23; Lukas 17:23,24.

23

Dan zal de valse profeet een geest geven aan het beeld van het wilde beest en het doen spreken en er voor zorgen dat zij die niet het beeld vereren, gedood zullen worden; en allen moeten het embleem van het wilde beest dragen aan hun rechterhand of op hun voorhoofd, voordat zij in staat zullen zijn te kopen of te verkopen (Openb. 13:15-17).

24

Zie Johannes 10:28,29; 2Thessalonicenzen 2:8-12; 2Petrus 2:9; Openbaring 13.

26

De komt van Christus op Aarde voor Israel is geen geheime of onzichtbare gebeurtenis. Dat is het teken van de valse profeten. Zijn komst zal zijn met de meest uitgebreide publiciteit en hoogste snelheid. Als een bliksemschicht zal Zijn heerlijkheid verschijnen, zodat niemand onbewust zal zijn van de verbluffende helderheid of er niet in slagen Zijn komst te beseffen.

Wij kunnen alleen Zijn aanwezigheid genieten vóór dit, door opgenomen te worden naar Hem in de lucht, op het moment dat Hij daar aanwezig is.

28

Zie Lukas 17:37; Job 39:30.

29-31

Vergelijk met Markus 13:24-26; Lukas 21:26,27.

29

Zie Openbaring 6:12-17; Jesaja 13:10; Joël 2:30,31; Amos 5:20.

Israel gaat door de grote verdrukking en ziet uit naar de Zoon van de mensheid, Die zal staan op de Olijfberg, vanwaar Hij zal afdalen. Wij hebben een eerdere verwachting (Efe. 1:12) en wachten op de Zoon van God uit de hemelen (1Thess. 1.10), niet op Aarde komende, maar ons ontmoetend in de lucht (1Thess. 4:17), in overeenstemming met een geheim, niet onthuld tijdens de bediening van onze Heer of aan Zijn twaalf apostelen, wat iets zegt over de verandering van onze lichamen om te passen bij een hemelse bestemming (1Kor. 15:52-54), wanneer deze vernederde lichamen omgevormd zullen worden om overeen te komen met Zijn heerlijke lichaam (Filip. 3:21). In Israel zendt Hij, na Zijn afdaling naar de Aarde, Zijn boodschappers om Zijn heiligen bij Zich te verzamelen. Beide gebeurtenissen zullen met ongelofelijke snelheid plaatsvinden. De bliksemschicht van het oordeel beschrijft Zijn komst op Aarde. De naar boven gaande beweging van een ooglid is de maat van tijd die nodig is voor onze omvorming en verzameling naar Hem in de lucht

30

Zie Daniël 7:13,14; Zacharia 12:4-14; Openbaring 1:7.

31

Vergelijk met Markus 13:27. Zie Jesaja 27:13.

32-35

Vergelijk met Markus 13:28-30; Lukas 21: 28-33.

32

Wij zien niet uit naar tekenen, want behalve de afval, die al in volle gang is, wordt er geen gegeven. Wij zien uit naar Hem. Israel wordt aanwijzingen gegeven over Zijn nadering. Een van Zijn laatste daden was het verdorren van de vijgenboom, de nationale decadentie van de Joden aangevend. Onder de eerste tekenen waar men naar moet kijken is de nationale opstanding van het ongelovige Israel, zoals voorzegd door Jesaja (66:8). “Wie heeft ooit zulks gehoord? Wie heeft dergelijks gezien? Zou een land kunnen geboren worden op een enigen dag?”

In onze dagen zien we bladeren die uitspruiten van de zachte stam van Joods streven. De zomer is nabij voor die natie. De terugkomst van de Heer naar de Aarde kan niet lang meer uitgesteld worden. Maar, aangezien Hij eerst voor ons moet komen, enige tijd voordat Zijn afdaling naar de Olijfberg, is Zijn komst voor de leden van Zijn lichaam veel meer nabij dan Zijn latere afdaling naar de Aarde voor Zijn bruid, het verloste Israel.

34

Zijn komst naar Israel had plaats kunnen vinden in die generatie.

35

Zie Psalm 102:26,27; Jesaja 51:6; Openbaring 20:11.

36-39

Vergelijk met Markus 13:32; Lukas 17:26-30.

36

Zie Handelingen 1:7; 1Thessalonicenzen 5:2.

De mogelijke tijd van de komst van de Heer voor Israel kan alleen gekend worden door tekenen, maar de exacte tijd zal nooit bekend worden, tot Hij arriveert. Een dag of een uur zou voldoende zijn geweest voor velen om de ark binnen te gaan in Noach’s dagen. Maar er werd geen datum gegeven.

37

Zie Genesis 6:3-5; 7:1-10.

40-41

Vergelijk met Lukas 17:34-36.

41

Wanneer Zijn boodschappers Zijn uitverkorenen verzamelen (vers 31) zullen niet allen meegenomen worden om te staan voor de Zoon van de Mensheid. Enkelen zullen achter gelaten worden.

42

Zie 25:13.

43-51

Vergelijk met Lukas 12:39-46. Zie 2Petrus 3.10; Openbaring 3:3; 16:15.

43

Voor hen is er geen blije verwachting van altijd met de Heer zijn (1Thess. 4.17), maar een zekere dreiging dat, als zij niet zouden waken, Hij, in plaats van te komen als Redder, komt als een dief. Voor ons komt Hij niet als dief (1Thess. 5:4). Ons gedrag telt niet bij Zijn komst voor ons. Of we nu waken of dommelen, wij zullen samen met Hem leven. Het verschil tussen de twee gebeurtenissen wordt voor ons uitgebeeld in Petrus’ terugroepen van Dorcas uit de dood(Hand. 9:36-41), en Paulus’ herstel van Eutychus tot leven (Hand. 20:9-10). Dorcas verdiende het, maar Eutychus (net als vele van Zijn heiligen vandaag) had niets dat hem aanprees, integendeel: hij viel in slaap terwijl Paulus preekte. Zo zal het zijn wanneer wij Zijn roep horen. We kunnen dommelen of dood zijn, maar de genade vereist dat wij samen leven met Hem. Er zal met ons gehandeld worden op grond van Zijn dood, niet op die van onze verdiensten.

45

Het gedrag van God’s slaven wordt in hoge mate bepaald door hun houding ten opzichte van de terugkeer van Christus. Indien het een ophanden zijnde verwachting is, zal hun loopbaan daarmee overeenkomen. Zij zullen handelen als zij die op het punt staan verantwoording af te leggen. Indien die nog ver weg is, zal de terughoudende kracht van Zijn verwachtte komst minder sterk zijn.

50

Ook wij moeten voor de daïs van Christus verschijnen die ieder zal vergelden voor dat wat hij in het lichaam in praktijk heeft gebracht (2Kor. 5.10); maar hoewel vuur het soort werk zal testen dat wij hebben gedaan, zullen wij allen gered worden (1Kor. 3:15). In Israel zal eerder gerechtigheid heersen dan genade, zodat zij voorwerp zijn van veroordeling.