Ik ga u vertellen hoe God doet wat Hij doet. Dat klinkt nogal aanmatigend, maar dat is het niet. God vertelt het ons Zelf met een paar woorden. Wie zou het aandurven te zeggen dat God voorspelbaar is? Ik! Ik kan het zeggen omdat het waar is.
God vindt het niet erg dat ik het u vertel. Eigenlijk wil Hij dat ik het op straat gooi. God heeft niets te verbergen; Hij wil dat het bekend wordt; Hij wil dat u weet wat Hij aan het doen is; Hij vindt het niet erg dat wij weten dat Hij op een onverwachte, heerlijke, voorspelbaar manier bezig is. Zijn methode is niet veranderd sinds het prille begin van Aion 1, en Hij is niet van plan die nu te veranderen. Ziende dat dit het geval is, is het vreemd dat maar weinigen er van weten en nog minder het gebruiken om zichzelf te troosten tijdens het lange leven.
Dat klopt, mensen. Gods onverwachte, heerlijke, voorspelbare manier van werken heeft te maken met "doenwoorden" - drie "doenwoorden" om precies te zijn. Wanneer we de eerste drie werkwoorden analyseren uit Gods geschreven onthulling aan ons, zullen we het patroon zien hoe God doorheen de aionen werkt.
Genesis 1:1-2 uit de Concordant Vertaling van het Oude Testament:
"Geschapen door de Elohim werden de hemelen en de Aarde. Maar de Aarde werd een chaos en verlaten, en duisternis was op het oppervlak van de onder water staande chaos. Maar de geest van de Elohim vibreert over het oppervlak van het water."
Hier zijn dan de eerste drie werkwoorden die God wilde schrijven - met Zijn eigen woorden:
- SCHEPPEN
- WORDEN
- VIBREREN
Zodra je dit ziet, het verstaat, en toepast in je leven, zullen al je vurige beproeving ophouden je in de maling te nemen. Ho even! Ben ik een profeet? Hoe weet ik dat u vurige beproevingen ondergaat? Wees niet onder de indruk. Vurige beproevingen zijn standaard goddelijke werkprocedures voor aardse wezens. Ze zijn het middelste werkwoord van Gods driedelige werkzaamheden en ze zijn zeer voorspelbaar.
"Geschapen door de Elohim werden de hemelen en de Aarde."
Het eerste wat God doet is scheppen. Hij moet een vat, een voorwerp hebben waaraan Hij kan werken. Aangezien buiten God niets bestaat, moet Hij het Zelf scheppen. Het werkwoord "scheppen" laat ons Gods kracht zien. We vinden het heerlijk om God dingen te zien maken. We kijken met ontzag naar Gods vermogen. Met dit werkwoord hebben we geen problemen; het is schitterend. Het is het tweede werkwoord dat ons ondersteboven gooit en ons doet afvragen of God gek is.
"Maar de Aarde werd een chaos en verlaten, en duisternis was op het oppervlak van de onder water staande chaos."
Allemensen! We hebben één vers om te genieten van Gods scheppende kunnen en dan - BENG! - storten we ineen in een hoofdschuddende wanhoop met de volgende uitspraak: "Maar de Aarde werd een chaos en verlaten, en duisternis was op het oppervlak van de onder water staande chaos."
Hier is dan het patroon voor al Gods toekomstige activiteiten: God schept en dan vernielt Hij. Hij wil steeds vernielen (let op, het is niet Zijn eindspel!), maar Hij kan het pas nadat Hij geschapen heeft. Dus eerst schept Hij, dan stapt Hij een paar passen terug om Zijn handwerk te bewonderen, en al snel daarna begint Hij na te denken hoe Hij het onklaar kan maken. Geen paniek, dit is Gods standaard procedure! Zoek nooit naar enige variatie op het thema, u zult het gewoon niet vinden. Wanneer u een schepping ziet is het niet nodig gespannen uw adem in te houden over werkwoord twee; de klap komt er aan. Reken er maar op, het gebeurt nooit anders.
Uw volgende vraag zal een vanzelfsprekende zijn. Het zal dezelfde vraag zijn die Cindy Lou Who stelde aan de Grinch*1), toen ze hem betrapte toen hij haar kerstboom door de schoorsteen wilde duwen: "Waarom, Kerstman, waarom?"
God schiep de hemelen en de Aarde, en toen werd de Aarde - BENG! - tot een chaos en verlaten. Het doet er niet toe hoeveel jaren er verliepen tussen de scheppen en de nederwerping, of dat God een tussenpersoon gebruikte om het voor elkaar te krijgen. Dit alles - schepping en nederwerping - is de daad én bedoeling van de Godheid. En dat is ook, gelukkig, het volgende:
"Maar de geest van de Elohim vibreert over het oppervlak van het water"
Nu gaan we het eindspel zien. Nu gaan we de liefdevolle zorg zien van het binnenste van Gods hart. Gods geest is de meest liefdevolle kracht op Aarde. Wanneer die geest trilt, zullen we al spoedig iets zien dat beter is dan de eerste Aarde. Indien de eerste Aarde de beste was, zou God hem nooit vernield hebben. Hij doodde hem niet, Hij vernielde hem. Hij vernielde hem om hem zo tienduizend maal meer te zegenen dan wat hij daarvoor was. God schiep bij het begin, maar nu vibreert Zijn geest. Zijn geest doet dit. Zijn geest is licht, liefde en warmte, maar die kenmerken lagen verborgen zonder een achtergrond van duisternis, verwoesting en kilte. Hij leeft voor dit derde werkwoord. De andere werkwoorden moet Hij doen om bij dit ene te kunnen komen. De eerste twee werkwoorden verdraagt Hij. En u ook.
God is niet zoals de Grinch. De Grinch veranderde, maar God verandert niet. God doet meer dan onze kerstboom terugsturen. Hij neemt de boom, maar Hij stuurt hem met een bos terug. Hij schept uw kleine rode versiersel, geeft het aan u, neemt het weer weg, leert u geduld, uithoudingsvermogen en vertrouwen tijdens het verlies, en dan geeft Hij het versiersel terug, samen met een schatkist vol met onschatbare juwelen.
Kom snel, Heer Jezus.
Dit is wat God steeds weer doet...
God schept Adam en Eva. Het volgende dat we weten is dat het eerste paar zondigt en uit Eden verdreven wordt. Maar dan vibreert de geest van God en wordt het toneel klaar gemaakt voor een Redder. Geen zonde, geen Redder! God schiep Adam (de mensheid), om over de Aarde te heersen. Adam deed dit een korte tijd ("God schiep de hemelen en de Aarde"), maar toen trok God er al snel de stekker uit ("de aarde werd een chaos en verlaten") en stelde Hij engelen aan over de boom des levens. Is dit blijvend? Nee! De mensheid zal eens weer heersen ("de geest van God vibreerde"), maar pas na een tussenperiode van vernedering en opvoeding. God vergeet nooit de oorspronkelijke belofte.
God vertelt Eva dat ze een nageslacht zal voortbrengen dat de Tegenstander zal overwinnen. Ze baart Kaïn en denkt: "Dat is 'm!" Nou..., ja en nee. Ja, haar nageslacht zal de Tegenstander overwinnen, maar nee, het zal Kaïn niet zijn, maar een nakomeling die pas vierduizend jaren later geboren zal worden. Loog God dan? Nee, zeker niet. Eva liep vooruit op het programma, dat is alles. Ze wist niet van het tweede werkwoord, of hoe lang het zou duren.
God roept Israel bij de berg Sinaï om voor Hem een natie te zijn. Mozes daalt nog niet van de berg af of Israel danst al rond een gouden kalf. God schiep Israel om het ten onder te doen gaan. Op den duur scheidt Hij van haar. Is dit het einde? Nee. Hij zal opnieuw "vibreren over haar wateren" en Zijn kracht en liefde tonen op het veld van haar zwakte. In de tussentijd brengt God een bezoek aan de natiën.
Nu we het toch over de natiën hebben... God schept een keiharde, overtuigde Farizeeër die Saulus heet, en vernielt dan in een enkel uur zijn carrière. Maar dan vibreert de geest van God en Paulus komt naar voren. Maar zelfs deze drievoudige werkwoordgebeurtenis verdeelt zich in een onderverdeling. God schept Paulus en vertelt hem:
"Jij bent het eerste lid van het lichaam van Christus en jij zal Mijn getuige zijn voor koningen." Het volgende wat Paulus weet is dat hij geslagen wordt, gestenigd, in een moeras terecht komt en schipbreuk lijdt. Gewoon de standaard procedure. Vervolgens geeft God Paulus een visioen over de derde hemel. Niet lang daarna sterft Paulus in Rome, alleen. Maar wacht maar tot die kerel wakker wordt!
Een zinspeling op ons evangelie van rechtvaardiging door geloof kwam eerder tot Abraham. Voordat hij besneden werd, kwam Abraham op Gods verzoek uit zijn tent om naar de sterren te kijken. God zei: "Als je die kunt tellen, zo zal jouw zaad zijn." Abraham stopte bij 95. Hij geloofde God en God rekende het hem toe als rechtvaardigheid. Het volgende dat we weten is dat de rechtvaardiging door geloof uit beeld verdwijnt en de wet van Mozes er voor in de plaats komt. Vergeet God dan Zijn belofte van rechtvaardiging door geloof? Helemaal niet!
"Nu zeg ik dit: het verbond, tevoren ondertekend door God, de wet, na vierhonderd en dertig jaren gekomen zijnde, maakt niet ongeldig, zodat de belofte zou worden opgeheven"
(Gal. 3:17;SW)
Christus heeft beloofd dat we weggegrist zullen worden om voor altijd samen met Hem te zijn aan de rechterhand van God. Maar nu vinden we onszelf geslagen en zonder vrienden terug. Maken die hedendaagse ervaringen de beloften van God krachteloos? Nee. Feitelijk zijn ze een noodzakelijk deel van de beloften van God. Ze zijn het tweede werkwoord van Gods drie werkwoorden project.
Hoe je vast, want de geest van God staat op het punt op grootse wijze te vibreren!
*1) The Grinch. Een Amerikaanse film:
Dr. Seuss' How the Grinch Stole Christmas
U kunt meer van Martin Zender vinden, op deze website:
Martin Zender
the world's most unorthodox Bible Scholar
