Zijn de bruid en het lichaam identiek?
Deel 7
Paulus' vroege brieven

door
F.H. Robison
1885-1932

(De hier gebruikte Bijbel citaten zijn uit de SchriftWoord vertaling)
(Ga met de muis op de onderstreepte tekstverwijzingen staan, dan ziet u de tekst)



Het onderscheid tussen de geschriften van Paulus en van de schrijvende leden van de twaalf zijn aangewezen geworden als de gelegenheid van tegenstellingen verrees, en er is zelfs gehint dat onderscheidingsvermogen en juist verdelen tussen de vroege en de latere geschriften van Paulus noodzakelijk is. Ja, het was de noodzaak voor zulk een onderscheid die aanleiding was voor de vermaning het woord van waarheid recht te verdelen (Beijver je jezelf welbeproefd te presenteren voor God, als een werker die zich niet hoeft te schamen, het woord van de waarheid correct snijdend. 2 Tim. 2:15). Het was Paulus' laatste brief en de verandering van bedeling was zojuist gebeurd. Er was gevaar dat dingen overgedragen werden naar waar ze niet behoren en gevaar van er niet in slagen het volle gewicht te geven aan zaken van waarheid die alleen in deze tijd onthuld werden.

Het zal waardevol zijn nu op een algemene wijze te kijken naar deze verschillen.

Eerst: er worden verschillen getoond door de aanwezigheid of afwezigheid van woorden. Jood, Israel, verbond, besnijdenis, Abraham, tongen, dopen, parousia, en zulke woorden, komen met aanzienlijke frequentie voor in de vroege brieven, en zelden, of zelfs geheel niet, in de latere. Deze weglatingen zijn niet toevallig, zelfs grote aantallen verschillen toelatend tussen de twee groepen van geschriften. Ze zijn te wijten aan het feit dat een verandering van bedeling een meetbare verandering van onderwerpen nodig had gemaakt. In meerdere van de gevallen waar zaken van uniek Joods belang in de gevangenisbrieven wordt genoemd, worden ze op een negatieve wijze genoemd, zoals, bijvoorbeeld, het enkele voorkomen van het woord Jood in Kolossenzen 3:11, waar staat geschreven: "waarin ook geen Griek en Jood aanwezig zijn."

Dan zijn er verschillen over het onderwerp en in de houding ten opzichte van hetzelfde onderwerp. Er is het prominente verschil in de relatie tussen Jood en heiden. Doorheen heel de Hebreeuwse profetieŽn, doorheen alle evangeliŽn, doorheen heel Handelingen en dientengevolge al de Paulinische geschriften die tijdens de Handelingenperiode werden geschreven, is de heiden niet alleen onderschikt, maar ook dienstbaar in alle zaken die verband houden met de aarde. Zelfs gelovige heidenen zijn slechts gasten aan Israels tafel (12 dat jullie in die periode los van Christus waren, vervreemd van het burgerrecht van Israel en gasten van de verbonden van de belofte, geen hoop hebbend en zonder God in de wereld. ... 19 Dus dan zijn jullie niet meer gasten en bijwoners, maar zijn jullie mede-burgers van de heiligen en huisgenoten van God Efe. 2:12,19), niet leden van een gezamenlijke familie op dezelfde grond, zoals dat het geval was na Laat het dan aan jullie bekend zijn dat tot de natiŽn deze redding van God werd afgevaardigd en zij zullen ook horen! Handelingen 28:28. En op de aarde zal dit altijd zo zijn; de Jood zal altijd voorrang hebben, tot vlak voor de voleinding, wanneer alle onderscheid van prestige, waardigheid, gezag en heerschappij onder Gods schepselen ontbonden zal zijn. Maar in Romeinen is het nog steeds "eerst voor de Jood"(Rom. Wat dan? Zijn wij bevoorrecht? Geheel en al niet, want we beschuldigen tevoren allen, zowel Joden als Grieken, onder zonde te zijn 3:9; en die Hij ook roept, niet alleen ons vanuit Joden, maar ook vanuit natiŽn 9:24; want er is geen onderscheid tussen Jood en Griek. Want dezelfde is Heer van allen, rijk zijnde tot allen die Hem aanroepen. 10:12; 1 Kor. maar voor hen die geroepenen zijn, zowel voor Joden als voor Grieken, is Christus macht van God en wijsheid van God, 1:24; Worden jullie niet aanstoot gevend ťn aan Joden, ťn aan Grieken, ťn aan de ekklesia van God 10:32; Want ook in ťťn geest worden wij allen tot in ťťn lichaam gedoopt, hetzij Joden, hetzij Grieken, hetzij slaven, hetzij vrijen, en allen worden wij ťťn geest te drinken gegeven 12:13). Nog zo laat als Galaten Er in is Jood noch Griek aanwezig. Er in is slaaf noch vrije aanwezig. Er in is geen van het mannelijk geslacht en geen van het vrouwelijk geslacht aanwezig. Want jullie zijn allen ťťn in Christus Jezus. 3:28 lezen we nog "noch Jood noch Griek," maar in Kolossenzen waarin ook geen Griek en Jood aanwezig zijn, besnijdenis en voorhuid, barbaar, Skyth, slaaf, vrije, maar de alles en in allen is Christus. [ 3:11 is het "geen Griek en Jood." Galaten Er in is Jood noch Griek aanwezig. Er in is slaaf noch vrije aanwezig. Er in is geen van het mannelijk geslacht en geen van het vrouwelijk geslacht aanwezig. Want jullie zijn allen ťťn in Christus Jezus. 3:28 heeft te maken met het voorrecht van Abrahams zaad zijn, en in die zin was er, tijdens de overgangsperiode, geen verschil. Heidenen konden, niet door besnijdenis maar door geloof, deel gaan uitmaken van het zegenkanaal voor de andere natiŽn, zoals tot nu toe onderzocht werd in verband met Handelingen 15. Maar dat gaat niet terug naar Abraham, zoals de grond van EfeziŽrs, Filippenzen, Kolossenzen en 2 TimotheŁs. Galaten is, in belangrijke zijn, Millenniale grond; Kolossenzen is heden en post-Millenniaal.

Terwijl we met dit onderwerp van Jood en heiden in de late Handelingenperiode bezig zijn, zal het niet verkeerd zijn nu even te kijken naar twee passages die vaak geciteerd worden om de theorie te ondersteunen dat de kerk van deze bedeling, het lichaam van Christus, op de een of andere manier de erfgenaam is van de beloften aan Israel.

De eerste van deze is in Romeinen 2:28,29 en leest als volgt:

"Want niet die in het openbaar Jood is is een Jood, noch is die openbaar is in het vlees besnijdenis,maar die in het verborgene Jood is maakt de Jood, en besnijdenis is van het hart, in geest, niet in de letter, van wie de lof niet komt vanuit mensen, maar vanuit God."

Genomen in de tijd dat dit werd geschreven en op zichzelf genomen biedt geen enkel probleem. Als gezegd zou worden dat het niet het zitten van een man in een bank in een Presbyteriaanse kerk dat hem tot een Presbyteriaan maakt, maar wel zijn persoonlijke toewijding aan de principes van die organisatie, dan zou die stelling geen enkel bewijs leveren dat, omdat er een paar naam-Presbyterianen bestaan, daarom alle Baptisten ook Presbyterianen zijn. De stelling klinkt dwaas en dat is hij ook; maar het is niet meer dwaas dan aan te nemen dat, omdat een Jood niet tot Jood gemaakt wordt alleen door wat aan hem is gedaan aan het vlees, dat daarom een gelovige heiden een Jood is.

Maar wat dan met in Wie ook jullie besneden werden met een besnijdenis, niet gemaakt door handen, in het afstropen van het lichaam van het vlees in de besnijdenis van Christus, Kolossenzen 2:11, wat spreekt van heidenen die besneden zijn met de besnijdenis die zonder handen gedaan wordt? Het antwoord is: ze zijn op die manier besneden, maar daardoor zijn ze niet tot Joden gemaakt of zelfs Israelieten. Wat bedoeld wordt wordt daar uitgelegd. Er wordt verwezen naar "het afstropen van het lichaam van het vlees." En dat wordt gedaan door devote gelovigen in alle bedelingen.

De andere tekst die soms geciteerd wordt als vermeende ondersteuning van de lichaamskerk als een geestelijk Israel theorie, is Romeinen 9:6-8:

"... want niet allen die uit Israel zijn, zijn Israel, en ook niet omdat zij zaad van Abraham zijn zijn zij allen kinderen, maar: "in Izašk zal voor jou zaad geroepen worden." Dat wil zeggen dat niet de kinderen van het vlees, maar de kinderen van de belofte rekent Hij tot in zaad; dezen zijn kinderen van God"

Dit wordt allemaal gezegd vůůr de huidige bedeling. Het zegt gewoon dat een vleselijke afstammeling van Abraham niet noodzakelijk de voorrechten zal verkrijgen die verbonden zijn aan de belofte van het zijn van een zegenkanaal voor de rest van de mensheid. Hij zal ze alleen verkrijgen indien hij een ware zoon van Abraham is, een die Abrahams geloof naar God heeft en vertrouwen in Zijn macht. Het houdt ook in wat elders duidelijk gemaakt wordt, dat zelfs heidenen die de geest van Abraham toonden in zijn tent ontvangen zouden worden als leden van zijn familie. Dit wordt helder gemaakt in het boek Galaten (16 Nu werden aan Abraham de beloften uitgesproken en aan zijn zaad. Hij zegt niet: "En aan de zaden," als op velen, maar als op ťťn; en "jouw zaad," dat is Christus. ... 29 Indien jullie nu van Christus zijn, dus zaad van Abraham, zijn jullie overeenkomstig de belofte lotbezitters. 3:16,29). Maar deze beide uiteenzettingen handelen over een toestand die ophield te bestaan door de feiten van Handelingen Laat het dan aan jullie bekend zijn dat tot de natiŽn deze redding van God werd afgevaardigd en zij zullen ook horen!" 28:28 of daaromtrent, waarschijnlijk in de volste zin door de verwoesting van de stad Jeruzalem, kort na Handelingen 28. We hebben nu geen groeps- of gemeenschaps- of nationale relatie met God. Wij zijn individuele gelovigen met een individuele verbinding met God, omdat we in Christus zijn in een zin die pas ten volle gekend werd nadat Romeinen en Galaten werden geschreven.

Niet weinig gelovigen van deze bedeling plaatsen zichzelf precies daar waar heidense gelovigen waren tijdens de Handelingen periode, en dat tot hun eigen nadeel.

Een ander onderscheid en verschil tussen de tijd van de vroege en late brieven wordt getoond in de wonderkrachten die zelfs door de apostel Paulus werden uitgeoefend. Tot zo laat als het apostolisch bezoek aan het eiland Malta waren er nog wonderlijke dingen in overvloed. Maar nadat Paulus Rome heeft bereikt en zijn boodschap aan de natie [de daar wonende Israelieten] daar is verworpen, lezen we in het geheel niet meer over wonderen. Hij zendt geen wonderen bewerkende zakdoeken, maar, mogelijk door tussenkomst van Lucas, beveelt hij gewone oplossingen aan. Er komt geen aardbeving om hem te verlossen uit zijn gevangenschap - zoals dat in Filippi gebeurde; er is geen heerlijk doen herleven toen hij lichamelijk geweld had ondergaan - zoals gebeurde in Lystra.

Aardse en hemelse lichamen

Het lichaam van Christus of een lichaam van Christus wordt in geen enkele plaats in de Schrift vermeld, behalve in de Paulinische geschriften; noch is er iets soortgelijks zodat gezegd zou kunnen worden dat daar dezelfde gedachte is. Het woord lichamelijk, met welke betekenis dan ook, is bijna twee maal zo vaak te vinden in Paulus' brieven (zelfs zonder HebreeŽn) als in alle andere Griekse Schrift tezamen. Het feit wordt snel toegegeven dat de figuur van een lichaam wordt gebruikt in de vroege brieven en ook in de late. Maar er zijn belangrijke verschillen. In de vroege geschriften is de figuur van een lichaam beperkt tot individuele ecclesias. Het was in de kerk te Korinthe dat het werd gezegd, na veel vergelijking met het natuurlijke lichaam. "Jullie nu zijn het lichaam van Christus en de leden zijn daarvan deel." En in dat Korinthische lichaam waren ogen, oren, handen en voeten (1 Kor. 12:12-27). Sommige hiervan zijn duidelijk functies van het hoofd en konden niet uitgeoefend worden zonder de wonderkrachten die men in die tijd bezat, maar niet nu. Dat was de manier waarop het Hoofd elke organische groep van gelovigen leidde. Het was hetzelfde bij de gelovigen te Rome; sommigen van hen waren Jood, sommigen van hen waren heiden, maar geen van hen wist iets over het hemelse lichaam zoals dat niet minder dan elf maal alleen al in EfeziŽrs en Kolossenzen genoemd wordt(Efe. die Zijn lichaam is, de volheid van Hem Die het al in allen vervult 1:23; 4 ťťn lichaam en ťťn geest, zoals ook jullie werden geroepen in ťťn hoop van jullie roeping ... 12 tot de toebereiding van de heiligen in het werk van bediening, tot opbouw van het lichaam van Christus ... 16 vanuit Wie heel het lichaam is, samen verbonden wordend en verenigd wordend door elke assimilatie van de verstrekking overeenkomstig de inwerking van de maat van ieders deel. De groei van het lichaam wordt gedaan tot opbouw van zichzelf in liefde. 4:4,12,16; 23 want de man is hoofd van de vrouw, zoals ook Christus hoofd is van de ekklesia. En Hij is Redder van het lichaam. ... 30 omdat wij leden van Zijn lichaam zijn. 5:23,30; Kol. 18 En Hij is het hoofd van het lichaam, van de ekklesia. Hij is het begin, Eerstgeborene vanuit de doden, opdat Hij in Šlles eerste zal worden ... 24 Nu verheug ik mij in mijn lijdenssmarten ten behoeve van jullie en vul ik in mijn vlees plaastvervangend de tekorten aan van de verdrukkingen van Christus, ten behoeve van Zijn lichaam, dat is de ekklesia 1:18,24; en zich niet houdend aan het Hoofd, vanuit Wie heel het lichaam is, door de assimilaties en de banden verstrekt wordend en verenigd wordend, groeiend in de groei van God. 2:19; En laat de vrede van Christus scheidsrechter zijn in jullie harten, in welke jullie ook geroepen werden in ťťn lichaam, en word dankbaren 3:15). Er is ťťn groots lichaam, met hemels Hoofdschap, zegen, bestemming en heerschappij. Niets in het gebruik van de lichaam figuur, zoals gevonden in Romeinen en 1 Korinthe, was aan de Joden onbekend, zelfs de ongelovigen. Er waren in de Talmud veel uitdrukkingen die verbonden waren met het eten van een gezamenlijk brood, een gemeenschap van het lichaam instellend, in het bijzonder ten tijde van het feest van de ongezuurde broden.

Deze onderscheiden moeten niet overbelicht worden, maar ze moeten wel herkend worden. De periode tijdens welke Romeinen en 1 Korinthe werden geschreven was voorbereidend, en daarin was het niet zozeer een toespitsen op eerdere dingen, maar eerder een vermengen er van. Er zijn zonder twijfel elementen van zowel de lichaams- als de bruidsfiguren in de prť-gevangenis brieven, maar zelfs de minste hint van bruidsrelaties staan ver af van de krachtige beelden van de Hebreeuwse profeten. Er was een niet-ontwikkelde bruid toen Paulus 1 Korinthe en Romeinen schreef, want er was geestelijke eenheid tussen God en Zijn volk Israel, zoals getoond door de wonderbaarlijke geschenken die het bezit waren van gelovige Joden. Er is nu geen bruid om reden dat er geen geestelijke eenheid is tussen JAHWEH en Zijn uitverkoren volk Israel. Wanneer die eenheid hersteld zal zijn, zullen de geschenken ook weer hersteld zijn.

Maar de zinspeling op een bruid die in 2 Korinthe 11:2 wordt gemaakt is een passende illustratie waarin de apostel zichzelf vertegenwoordigt als de vriend van de bruidegom, ook al verwijst hij elder naar zichzelf als de vader en zelfs als de moeder van dezelfde kerk! Er zijn ook ruimtelijke beperkingen, want de historische basis van de opmerking zou niet passen bij elke ecclesia. De figuur kan in dit geval niet op ons eigen initiatief uitgebreid worden om andere kerken of onszelf of de hele groep van gelovigen op te nemen, ongeacht de tijd of ruimte. Want Paulus bedoelde zeker nooit dat hij zichzelf verloofd had, welke conclusie nodig zou zijn als hij alle gelovigen aangesproken zou hebben. Hij verwees gewoon naar de dienst die hij had gedaan door hen met Christus bekend te maken. Nu, bekend geworden met en verbonden aan Christus, zouden zij uitzien naar Zijn richting geven aan hun zaken, net zo exclusief als een verloofd meisje uitziet naar haar verloofde. Het gevaar in Korinthe was splitsing, de partijdige geest, een uitzien naar andere leiders dan Christus.

De figuur van de vrouw en het huwelijk in Romeinen 7:1-6 kan alleen op Israel toegepast worden, want alleen zij waren aan de wet getrouwd. Ze zouden van de verrezen Christus worden, net zoals ze dat van de Wet geweest waren.

Efeze 5:22-33, dat de kerk in bepaalde opzichten vergelijkt met een echtgenote, is de passage waar het meest gretig naar gegrepen wordt door hen die geneigd schijnen te zijn alle beloften die aan Israel zijn gedaan te kapen. Maar laat opgemerkt zijn dat het onderwerp niet de bruid van het lam is, maar een echtgenote, en nauwelijks enkelen van hen die het bezwaar inbrengen zouden willen opeisen dat zij nu deel uitmaken van de echtgenote van Christus of ook het Lam. Waarschijnlijk geen dan de Katholieke lichamen zouden willen zeggen dat het huwelijk reeds verleden tijd is. Daarom bewijzen dezen, die door deze tekst willen bewijzen dat de kerk van deze bedeling de vrouw van de Oud Testamentische profetie is en de bruid van Johannes' geschriften, teveel. Indien hun bewering ondersteund zou kunnen worden zou dat bewijzen dat de kerk nu getrouwd is en en dat al is geweest sinds de apostel schreef. De nadruk ligt in werkelijkheid op het lichaam, zelfs in dit citaat. Een man en zijn vrouw zijn ťťn vlees geworden en daarom ťťn lichaam (Of hebben jullie niet waargenomen dat wie zich hecht aan de ontuchtige vrouw, ťťn lichaam met haar is? Want Hij zegt met nadruk: de twee zullen tot ťťn vlees zijn. 1 Kor. 6:16), maar zij nog steeds in staat om afzonderlijke zaken te regelen. Deel van het lichaam van Christus uitmaken veronderstelt hetzelfde vlak van bestaan als het Hoofd, maar de bruid doet hier niet aan denken. De bruid van de oude SinaÔ-dagen en de vrouw van de wildernis en van de Richteren- en de Koningenperiode waren niet op hetzelfde vlak als de Echtgenoot. Ook zal de bruid van de Millenniumtijd niet in ieder opzicht op hetzelfde vlak zijn, hoewel er een nauwe eenheid zal zijn als tussen Israel en hun God in de oude tijden.

Zelfs indien het afdoende aangetoond zou kunnen worden dat de kerk van deze tijd een echtgenote is, of zelfs een bruid, dan zou aangetoond moeten worden dat zulk een echtgenote dezelfde is als die welke met Israel geÔdentificeerd is. Dat echtgenote zijn gaat ongetwijfeld naar Israel, want niemand kan hersteld worden naar een plaats die eerder ingenomen werd dan uitgezonderd Israel. Daarvan zijn we absoluut uitgezonderd.

In de latere brieven is er slechts ťťn doop (ťťn Heer, ťťn geloof, ťťn doop Efe. 4:5; samen met Hem begraven wordend in de onderdompeling. In Welke ook jullie samen werden gewekt door het geloof van de inwerking van God, Die Hem wekte vanuit de doden. Kol. 2:12); in de vroegere brieven waren er niet minder dan twee, de echte en boven-bedelings doop in Christus' doop (Of zijn jullie onwetend dat zovelen als wij gedoopt worden in Christus Jezus, wij gedoopt worden in Zijn dood? Rom. 6:3) en een waterdoop zoals die verbonden is met het getuigenis van het koninkrijk (14 Ik dank God dat ik niet ťťn van jullie doopte dan Krispus en Gajus, 15 opdat niemand zal zeggen dat jullie tot in mijn naam worden gedoopt. 16 Ook nog doopte ik het huis van Stefanas. Verder heb ik niet waargenomen dat ik iemand anders doopte, 17 want de Christus vaardigt mij niet af om te dopen, maar om te evangeliseren, niet in wijsheid van woord, opdat niet het kruis van Christus leeg gemaakt zal worden. 1 Kor. 1:14-17; 3 Deze nu zei: "Tot in wat dan worden jullie gedoopt?" En dezen zeggen: "Tot in de doop van Johannes." 4 Paulus nu zei: "Johannes doopte de doop van bezinning, tot het volk zeggend dat zij in de na hem komende zouden geloven, dat is: in Jezus. 5 Dit nu horend worden zij gedoopt in de naam van de Heer, Jezus. 6 En bij het op hen opleggen van Paulus' handen kwam de heilige geest op hen. Bovendien spraken zij in talen en zij profeteerden. Hand. 19:3-6). Naast deze was er de doop met heilige geest van de vroege Handelingen periode, die in ieder geval op de huishouding van Cornelius kwam en op de Joodse gelovigen op de Pinksterdag (Ik nu wordt herinnerd aan de uitspraak van de Heer, hoe Hij zei: 'Johannes doopt inderdaad in water, maar jullie zullen in heilige geest gedoopt worden.' Hand. 11:16) en de doop van bekering (was van Johannes, dopend in de woestijn en proclamerend de doop van bezinning tot laten gaan van zonden. Marc. 1:4; En hij kwam tot in heel de omliggende streek van de Jordaan, een doop proclamerend van bezinning, tot het laten gaan van zonden Luc. 3:3; Het van tevoren proclameren van Johannes, vůůr het gezicht van Zijn entree, was de doop tot bezinning aan al het volk van Israel. Hand. 13:24) van de evangeliŽn- en Handelingen periode, die door Johannes en door de twaalf apostelen van onze Heer gepraktiseerd werd en door andere discipelen (1 Als dan de Heer wist dat de FarizeeŽn horen dat Jezus meer leerlingen maakt en doopt dan Johannes, 2 (hoewel Jezus weliswaar zelf niet doopte, maar Zijn leerlingen) Joh. 4:1,2). Deze stond gelijk aan de doop voor de vergeving van zonden ( En nu, waarom stel je uit? Sta op, word gedoopt en word schoon gebaad van jouw zonden, Zijn naam aanroepend!" Hand. 22:16).

Minder beroep op profeten

Het veel groter aantal van aanhalingen, citaten uit en zinspelingen op de Hebreeuwse Schrift is in de vroege geschriften van Paulus heel opvallend tegenover de de latere brieven. Uit de Griekse tekst, deze gebruikend zoals die gevormd wordt door een samenvoeging van die van Tischendorf, Westcott & Hort en Bernhard Weiss als basis, stellen we vast dat er precies veertien maal zoveel woorden uit de Hebreeuwse Schrift geciteerd worden, of sterk op gezinspeeld, in de prť-gevangenis brieven als in de gevangenis brieven. Of als we het boek HebreeŽn weglaten uit de vergelijking, dan zijn het er zeven en een half maal zoveel. Natuurlijk is er ongeveer zeven maal zoveel inhoud in de vroege als in de late geschriften van de apostel, zodat de relatieve frequentie, in verhouding van het een met het ander, wegvalt tot ongeveer twee maal zoveel.

Maar misschien is er een eerlijker contrast te vinden in de twee sleutelboeken: Romeinen en EfeziŽrs. In een bepaalde Griekse uitgave zijn er 34 paginas van Romeinen, met 742 geciteerde woorden, en 12 paginas van EfeziŽrs met 107 geciteerde woorden. Zo zijn er, pagina per pagina, aanzienlijk meer dan twee maal zoveel in Romeinen dan in EfeziŽrs - 9 per pagina in EfeziŽrs en 22 per pagina in Romeinen.

Geen van Gods onthullingen is geheel afgezonderd van Zijn andere onthullingen. Er is altijd een sympathieke band, maar de onderscheiden nieuwe dingen die in EfeziŽrs worden geleerd zijn de enig zichtbare reden voor het scherpe verschil voor wat betreft hun beroep op de oude geschriften. Het zou, door een beroep te doen op die tijden en generaties, nauwelijks mogelijk moeten zijn dingen vast te stellen die in voorbije tijden en generaties verborgen waren gehouden.

Adam was compleet gemaakt aan het einde van de zesde scheppingsdag. Daarom zal, kennelijk, het lichaam van Christus gecompleteerd worden bij de afsluiting van de zesde grote dag, en Christus zal, als de Zoon van de Mensheid, samen gebracht worden met zijn bruid aan het prille begin van de zevende, of Millenniale, dag. Wij kennen Hem nu als de Zoon van God, zoals Hij bekend zal zijn tijdens de achtste dag.
Hoewel de titel Zoon van de Mensheid 84 maal elders in de Griekse Schrift te vinden is, is die niet ťťn maal te vinden in de brieven van Paulus. Het was aan het begin van de vijfde dag dat onze Heer Zijn volk bezocht en zij niets van Hem wilden hebben. Toen verscheurde Hij hen als een jonge leeuw en twee duizend jaar-dagen verblijft Hij in de hemelen, in Zijn plaats (Ik zal gaan. Ik zal terugkeren naar Mijn plaats, totdat zij schuldig pleiten en zij Mijn aangezicht zoeken. In hun nauwe positie zullen zij Mij vroeg zoeken.Hosea 5:15), tot de tijd wanneer zij hun overtreding erkennen en Zijn aangezicht zoeken. In hun vreselijke beproeving zullen zij Hem ernstig zoeken. Daarna zullen de woorden naar voren komen van een gekastijd en gestraft Israel, zoals de profeet lang geleden al voorzegde:

"Ga!, dan zullen wij terugkeren naar JAHWEH,
want Hij, Hij verscheurde in stukken en Hij zal ons genezen;
Hij sloeg en Hij zal ons verbinden.
Hij zal ons levend maken na twee dagen,
de derde dag zal Hij ons doen opstaan
en wij zullen leven voor Zijn aangezicht."

(Hosea 6:1,2)

Dit doen opstaan is naar de wijze zoals voorzegd in EzechiŽl 37. Eerst is er een beweging onder de droge beenderen, dan verschijnen er pezen die de beenderen samenbinden, tenslotte wordt door de Leven-Gever leven gegeven. Zo begon er rond 1896 een beweging onder de drogen en doden met een hoop op Joodse autonomie [het eerste Zionistische Congres vond plaats in 1897, in Basel]. Sinds die tijd zijn ze samengebonden geworden door een wereld-wijde Zionistische organisatie; maar toch is er geen leven en dat zal er niet zijn totdat alle mensen leren dat er zonder Christus geen Millennium kan zijn, geen koninkrijk zonder de Koning.

Wanneer die tijd komt zullen de geschenken van 1 Korinthe 12 en 14 in vol bedrijf zijn. De Pinkstertijd kerk zal opnieuw actief zijn. Vrouwen zullen stil zijn in de ecclesias en zullen thuis met profijt en voldoening dingen aan hun man vragen. Nu kunnen de meeste gelovige vrouwen net zo goed de latten in het tuinhek vragen met de verwachting enige hulp te krijgen, dan hun eigen man te vragen. 1 Korinthe 12 en 14 zijn nu niet aan de orde, maar ze zullen wel degelijk aan de orde zijn nadat deze bedeling is geŽindigd. De geschenken waar daar over gesproken wordt zijn delen van de tekenen en de wonderen zie de aankondiging van het koninkrijk vergezellen. Het is een dwaasheid (en erger) te pogen zonder deze speciale krachten de Koning en het Koninkrijk te adverteren. Zij zelf zijn de advertentie.

Engelen worden 21 maal genoemd in het boek Handelingen, wat de tijd beslaat van de vroege brieven, en 26 maal in de vroege brieven zelf (186 maal in de hele Griekse Schrift); maar slechts ťťn maal komen ze voor in de gevangenis brieven en dan nog op een negatieve manier - als iets dat niet te aanbidden is (Laat niemand jullie diskwalificeren in gewilde nederigheid en in godsdienstige praktijk van de boodschappers, paraderend wat hij heeft gezien, onterecht opgeblazen wordend onder het denken van zijn vlees Kol. 2:18). Deze dingen zijn niet toevallig. Engelbedieningen zijn verbonden met het koninkrijk. Nu zijn wonderlijke verschijningen en wonderwerkingen opgehouden, om weer aangevat te worden nadat het lichaam compleet zal zijn.

Nauw verbonden aan deze zaak van de engelen is die van de aartsengel. Hij wordt tenminste 23 maal genoemd en mogelijk nog 3 andere keren, hetzij als MichaŽl, of de aartsengel, of "de engel van de Heer," dwz. van JAHWEH. Zijn naam wordt nooit genoemd in de latere kerkbrieven, noch wordt er daar ooit op zijn werk gezinspeeld. Hij is de hemelse prins die vertegenwoordigt en werkt als een speciale beschermer over Israel ("En in deze era zal MichaŽl opstaan, de grote leider die staat over de zonen van jouw volk. En het wordt een era van benauwdheid die niet gebeurde van het moment dat de natie ontstond, tot deze era. En in deze era zal jouw volk ontkomen, een ieder die gevonden wordt geschreven te zijn in de rol. Dan. 12:1). Hij heeft geen taken ten behoeve van ons, voor zover we dat in de Schrift kunnen terugvinden. In de Griekse Schrift zien we hem verschijnen aan Jozef (Matt. 20 Maar bij zijn van binnen voelen over deze dingen, neem waar, een boodschapper van de Heer verscheen aan hem, overeenkomstig een droomtoestand, zeggend: "Jozef, zoon van David, jij zal niet bevreesd worden Maria, jouw vrouw, mee te nemen, want het in haar is verwekt wordende is vanuit heilige geest. ... 24 Jozef nu, gewekt wordend uit de slaap, doet zoals de boodschapper van de Heer hem gebiedt. En hij nam zijn vrouw mee, 1:20,24; Na hun terugtrekken nu tot in hun landstreek, neem waar, een boodschapper van de Heer verschijnt overeenkomstig een droomtoestand aan Jozef, zeggend: "Word wakker, neem de kleine jongen en Zijn moeder mee en vlucht tot in Egypte en blijf daar totdat ik het jou zal zeggen. Want Herodes staat op het punt de kleine jongen te zoeken en het kind om te brengen. 2:13) (het was GabriŽl die aan Zacharia en Maria verscheen - Luc. 1:11-19; 26-38) en leiding geeft aan het koor boven de heuvels bij Bethlehem (Luc. 9 En neem waar, een boodschapper van de Heer stond bij hen en heerlijkheid van God omstraalt hen, en zij werden bevreesd met grote vrees. 10 En de boodschapper zei tot hen: "Vrees toch niet! Want neem waar, ik breng jullie een evangelie van grote vreugde, die er zal zijn voor al het volk. ...13 En plotseling kwam samen met de boodschapper een menigte van een hemelse legermacht, God lofprijzend en zeggend: 2:9,10,13). Hij is de afgezant met een bliksem aangezicht die de steen wegrolde van voor de tombe van onze Heer (Matt. 2 En neem waar, een grote aardbeving gebeurde, want een boodschapper van de Heer daalde af vanuit de hemel en wentelt, er naar toe komend, de steen van de deuropening en zat er bovenop. 3 De aanblik van hem nu was als een bliksemflits en zijn kledingstuk was wit als de sneeuw. 28:2,3), en op soortgelijke wijze Petrus en Johannes bevrijdt (Maar een boodschapper van de Heer opent in de nacht de deuren van de cel. Bovendien zei hij, hen uitleidend: Hand. 5:19). Toen nu Michael, de overste van de boodschappers, met de duivel in tweestrijd stond en argumenteerde aangaande het lichaam van Mozes, durfde hij niet de beoordeling van lastering op te brengen, maar zei hij: "Moge de Heer jou vermanen!" Judas 9 identificeert MichaŽl als de aartsengel en het is hij die de Openbaring aan Johannes toevertrouwde (Openb. De onthulling van Jezus Christus, welke God aan Hem geeft, om aan Zijn slaven de dingen te tonen die met snelheid moeten gebeuren; en Hij duidt het aan, afvaardigend door Zijn boodschapper, aan Zijn slaaf Johannes 1:1; 6 En hij zei tot mij: "Deze woorden zijn betrouwbaar en waarachtig en de Heer, de God van de geesten van de profeten, vaardigt Zijn boodschapper af om aan Zijn slaven de dingen te tonen die, het is bindend, met snelheid gebeuren. ... 8 En ik, Johannes, ben het die deze dingen hoort en bekijkt. En wanneer ik hoorde en bekeek, viel ik vlak voor de voeten van de boodschapper die aan mij deze dingen toonde, om te aanbidden. ... 16 Ik, Jezus, zend Mijn boodschapper om aan jullie van deze dingen getuigenis te geven in de ekklesias. Ik ben de wortel en het ras van David, de schitterende ster van de vroege morgen. 22:6,8,16), en het is hij die Satan en zijn menigte uit de hemel zet, hen verdrijvend naar de aarde, opdat de test over zijn afdeling kort, snijdend en beslissend zal zijn (Openb. 7 En het werd oorlog in de hemel. Michael en zijn boodschappers voeren oorlog met de draak, en de draak voert oorlog en zijn boodschappers. 8 En zij zijn niet sterk genoeg voor hem; ook werd hun plaats niet langer in de hemel gevonden. 9 En de grote draak werd geworpen, de slang van de begintijd die duivel en Satan wordt genoemd, die de hele bewoonde wereld doet dwalen. Hij werd geworpen op de aarde en zijn boodschappers werden met hem geworpen. 12:7-9). Stefanus verschijnt om naar hem te verwijzen, in Handelingen 30 En veertig jaren vervuld wordend, werd door hem in de woestijn van de berg SinaÔ een boodschapper gezien in de vlam van vuur van een doornstruik. ... 35 Deze Mozes, die zij loochenen, zeggend: "Wie stelt jou aan als overste en rechtspreker over ons," deze heeft God afgevaardigd als overste en loskoper, samen met de hand van de boodschapper, de door hem geziene in de doornstruik. ... 38 Deze is de in de ekklesia in de woestijn komende met de boodschapper, die met hem spreekt op de berg SinaÔ en van onze vaders, die levende gezegden ontvangt om aan jullie te geven, 7:30,35,38, als de vlam in het brandende bosje nabij de SinaÔ, hoewel hij hem niet "de engel van de Heer" noemt (maar zie Exo. En de boodschapper van JAHWEH verschijnt aan hem in een vuurvlam, middenin de doornenstruik. En hij ziet en zie!, de doornenstruik brandt in het vuur, maar de doornenstruik wordt niet verteerd! 3:2). Zo nu en dan maakt hij duidelijk dat degene die daar spreekt, JAHWEH, de verbond God van Israel, dezelfde was als de grote profeet die Mozes voorzegde en van wie Petrus laat zien dat het onze Heer is. JAHWEH is niet een persoonlijke naam, het is een titel, en gewoonlijk gekoppeld aan onze Heer vůůr Zijn menselijke dagen, omdat Hij de Vader vertegenwoordigde in alle dingen, uitgezonderd gesprekken tussen de twee (Psalm Een verzekering van JAHWEH tot mijn Heer: "Zit aan Mijn rechterhand tot Ik Jouw vijanden tot Jouw voetstoel zal maken. 110:1). Hij sprak tot Mozes vanuit het bosje en kwam later naar beneden op de berg om plaats te nemen bij het geven van de Wet.

Het lichaam van Christus wordt in het boek Handelingen zelfs niet genoemd. Het enige gebruik van het woord lichaam is om het lijk van Dorcas te beschrijven (Hand. Petrus nu drijft allen naar buiten en de knieŽn plaatsend bidt hij. En omkerend naar het lichaam zei hij: "Tabita, sta op!" Deze nu opent haar ogen. En Petrus waarnemend gaat zij rechtop zitten 9:40). Indien Handelingen het begin van de lichaamskerk uitbeeldt, dan is het zeker vreemd dat deze zelfs niet genoemd wordt! Het feit is dat de Pinkster-kerk het begin was van de vrouw van de Millennium tijd. Het boek Handelingen is slechts het voorportaal van de meer ruime Millenniale banket hal (Jes. En JAHWEH van menigten maakt voor alle volken op deze berg een feest van oliŽn, een feest van droesem, van vet dat merg in zich heeft, gefilterde droesem. 25:6), waar rijk rundvlees en uitgelezen wijnen aan alle mensen geserveerd worden.

Zonder er een uitgebreid commentaar van te maken is het niet mogelijk alle interessante zijpaden in de Paulinische brieven onder de loupe te nemen die slaan op dit punt van de juiste indeling van het Woord, maar een weinig meer van hen kunnen met winst genoemd worden.

In Romeinen vinden we beloning met betrekking tot werken in de dag van verontwaardiging (Rom. 5 Maar overeenkomstig de hardheid en onberouwvol hart van jou,, spaar jij voor jezelf verontwaardiging op in de dag van de verontwaardiging en onthulling van het rechtvaardig oordeel van God, 6 Die aan ieder zal betalen overeenkomstig zijn werken, 7 aan die, inderdaad overeenkomstig het verduren van goed werk heerlijkheid en eer en onvergankelijkheid zoeken, aionisch leven 2:5-7). We leven nu niet in de dag van verontwaardiging, noch worden we op dezelfde wijze beloond als zij. Het aionische leven wordt gegeven als een beloning voor goede werken, eerst aan de Jood en ook aan de Griek (Rom. 9 verdrukking en benauwdheid op elke ziel van de mens die het kwaad bewerkt, zowel eerst van de Jood als van de Griek, 10 maar heerlijkheid en eer en vrede voor ieder die het goede werkt, zowel eerst voor de Jood als voor de Griek, 2:9,10). De Jood is nu niet eerste, maar zal dat weer zijn wanneer die tekst van toepassing is.

De "Mijn volk, niet Mijn volk"(Ammi-lo-Ammi) passage uit Hosea En Ik zaai haar voor Mijzelf in het land en heb Ik mededogen met Lo-Ruchama, en Ik zeg tot Lo-Ammi: Jij bent Mijn volk. En hij, hij zal zeggen: Mijn Elohim! 2:23 en 9 En Hij zei: Noem zijn naam Lo-Ammi, want jullie zijn niet Mijn volk en Ik ben er niet voor jullie. 10 En het aantal van de zonen van Israel wordt als het zand van de zee dat niet gemeten of geteld kan worden. En het gebeurt dat in plaats van dat tot hen gezegd wordt: Jullie zijn niet Mijn volk, er tot hen gezegd zal worden: Zonen van El, de Levende. 11 En de zonen van Juda en de zonen van Israel worden samen bijeen gebracht. En zijn plaatsen over hen ťťn als hoofd. En zij gaan op van het land, want groot is de dag van JezreŽl. 1:9-11, wordt in Romeinen 9:25-28 geciteerd. Deze profetie heeft tot nu toe aangetoond te verwijzen naar de ene van wie eens gescheiden is, maar spoedig weer aangenomen zal worden, het gelovig overblijfsel (Rom. En Jesaja schreeuwt over Israel: "In het geval dat het getal van de zonen van Israel zal zijn als het zand van de zee, het overschot zal gered worden, 9:27), vermeerderd met enkele gelovige heidenen, maar niet de positie of bestemming hebbend van het lichaam van Christus zoals dat nu gekend is. Deze gelovige heidenen zijn de wilde olijftakken die geŽnt zijn op de Abrahamitische verbonds stam en hun voeding trekken uit de Abrahamische belofte. Wij echter trekken onze voeding uit beloften waarvan Abraham nooit droomde.

Romeinen 8 Want ik zeg dat Christus bediende van besnijdenis is geworden, ten behoeve van de waarheid van God, om de beloften van God van de vaders te bevestigen. 9 En de natiŽn verheerlijken God ten behoeve van Zijn ontferming, zoals werd geschreven: "Vanwege dit zal ik U toejuichen in de natiŽn en voor Uw naam zal ik muziek maken." 15:8,9 wordt soms gemaakt te leren wat het niet zegt door hen die de Schrift met minder zorg lezen dan zij een boek over chemie zouden lezen.

"Want ik zeg dat Christus bediende van besnijdenis is geworden,
ten behoeve van de waarheid van God,
om de beloften van God van de vaders te bevestigen.
En de natiŽn verheerlijken God ten behoeve van Zijn ontferming"

Het doel van Christus' aardse bediening, en van het Joodse deel van Zijn hemelse bediening, wordt hier getoond een bevestiging van de beloften te zijn die behoren aan de vaders. De verheerlijking van God van de kant van de natiŽn, de heidenen, is een bijprodukt van de bevestiging. De natiŽn worden geleid om God te verheerlijken wanneer Hij laat zien dat de beloften die Hij zo lang geleden aan de vaders gaf, eindelijk vervuld worden, wanneer een rechtvaardig koninkrijk gevestigd is op aarde en wanneer God Zijn naam rechtvaardigt voor de heidenen, door te laten zien dat, hoewel lankmoedig, Hij niet overeen kan komen met ongerechtigheid, maar zelfs Zijn speciale volk, Zijn met Hem gehuwde natie, grondig heeft gestraft. Deze reflex werking op de heidenen houdt geen verband met het werk van deze bedeling. Het is veeleer een geval van "Jubel natiŽn, met Zijn volk" (Deut. 32:43; Rom. En weer zegt Hij: "Wees vrolijk, natiŽn, met Zijn volk." 15:10).

1 Korinthe Want ik wil niet dat jullie onwetend zijn, broeders, dat onze vaders onder de wolk waren en allen door de zee heen kwamen 10:1,Deze typen nu werden ons gegeven opdat wij niet begeerders van kwade dingen zijn, zoals ook diegenen begeren 6,Al deze dingen nu zijn typologisch overkomen aan wie het werd geschreven, maar als attendering naar ons toe tot wie de einden van de aionen hebben bereikt. 11,Jullie hebben geen beproeving genomen anders dan menselijke, en God, Die trouw is, zal niet toelaten dat jullie beproefd worden boven wat jullie kunnen dragen, want Hij zal samen met de beproeving ook de uitkomst maken, zodat jullie kunnen doorstaan. 13 laat zien dat de ervaringen van Israel in de wildernis typerend waren voor de gelovigen tijdens de Handelingen periode. Hoofdstuk 10:6 zegt dat zij "typen van ons" waren, en daarom niet dezelfden als in EfeziŽrs. Toen had geen beproeving de kerk gegrepen, maar die was menselijk. Hoe anders dan de hemelse in het nauw drijvers van onze weg (Efe. want aan ons is niet het conflict tegen bloed en vlees, maar tegen de overheden, tegen de autoriteiten, tegen de wereldkrachten van deze duisternis, tegen de geestelijke dingen van de boosaardigheid in de ophemelsen. 6:12)!

De geschenken van 1 Korinthe En die plaatste God inderdaad in de ekklesia: eerst afgevaardigden, ten tweede profeten, ten derde leraren, vervolgens machten, vervolgens genadegaven van gezondheden, ondersteuning, besturen, soorten van talen. 12:28 enz, verschillen nogal van die welke de lichaamskerk nu bezit (Efe. En Hij geeft inderdaad de afgevaardigden en de profeten en de evangelisten, en de herders en leraars 4:11).

1 Korinthe 9 Want wij kennen ten dele en wij profeteren ten dele. 10 Maar wanneer ook maar het volmaakte zal komen, zal wat ten dele is buiten werking gesteld worden. 13:9,10 spreekt van de tijd wanneer dat volwassen is zal komen. Zulk een volwassenheid van onthulling kwam met de gevangenisbrieven (Kol. van welke ik bediende werd overeenkomstig het beheer van God dat aan mij wordt gegeven, om in jullie het woord van God te vervullen, 1:25), want sindsdien is geen woord gesproken.

In 1 Korinthe Jaag de liefde na en wees veeleer geestdriftig naar de geestelijke dingen, opdat jullie zullen profeteren! 14:1 worden profetieŽn genoten, maar het geschenk is niet voor ons, behalve wanneer het aan Paulus was gegeven en wij alle vereiste dienst van dit soort in zijn brieven hebben. ProfetieŽn waren beter dan tongen [talen] omdat zij het denken alert houden voor verdere onthullingen, terwijl het geschenk van tongen [talen] eerder terug keek naar Pinksteren en naar de aardse heerschappij, die de oorspronkelijke verwarring van tongen verhinderde en uitstelde tot de rechtmatige heerser.

Er is geen besliste uitspraak over bestemming in 1 Korinthe 15. Terugkijkend zien we er veel in en het is zeker heerlijk; maar wij bekleden de woorden met een betekenis die we tot op zekere hoogte geleend hebben van EfeziŽrs en Kolossenzen. Zij die tijdens het Millennium met Christus leven en regeren in de heerschappij over de aarde, zullen niet langer vleselijk zijn, niet langer ziels. Het zal niet langer waar zijn dat de wil om te doen bij hen aanwezig zal zijn, maar dat zij niet weten hoe.

Tijdens die overgangs- en voorbereidende periode van Handelingen was het nog steeds waar dat gelovigen kundige of competente uitdelers van een nieuw verbond waren (2 Die ons ook bekwaam maakt om bedienden van een nieuw verbond te zijn, niet van letter, maar van geest, want de letter doodt, maar de geest maakt levend. Kor. 3:6). Dit is nu niet waar. Er is in de gevangenisbrieven geen woord te vinden over het nieuwe verbond. Zij die stellen dat 2 Korinthe openbaar gemaakt wordend dat jullie een brief van Christus zijn, door ons bediend wordend, en niet ingeschreven zijnde met inkt, maar met geest van de levende God, niet in platen van steen, maar in platen van vlezen harten. 3:3 zinspeelt op een werk zoals dat toegeschreven wordt aan het nieuwe verbond, waar dat spreekt over zaken die gegraveerd zijn in de vlezen tafelen van het hart, in tegenstelling met de oude wet, doen daar goed aan. De zinspeling is, eerlijk gezegd, onmiskenbaar en onbetwistbaar. Maar verbond, koninkrijk en priesterschap zijn allen afwachting sinds Handelingen 28, en zullen dat zijn totdat deze bedeling voorbij is. Maar ze zijn niet afgeschaft, niet verbroken, alleen uitgesteld, tijdelijk opgeschort.

Het is waar, 2 Korinthe 5 introduceert inderdaad de nieuwe schepping. Maar die is niet speciaal hemels. Ze omvat een nieuwe hemel en een nieuwe aarde. De nieuwe schepping was toen in een beperkte en afhankelijke staat. De tijd van discretie kon pas komen nadat meer tijd, ervaring en instructie doorgevoerd waren. De grond van Abraham was niet verlaten, zoals we in Galaten bewezen zien. Nu gaat onze relatie terug in de tijd, voorbij Abraham, naar een die is zoals Adam genoot, die op de grond van de oude schepping stond. Die schepping was zeker een daad van pure genade. Er kon in niet-geschapen wezens of dingen niets zijn dat schepping verdiende. Precies zo zijn wij, van de nieuwe schepping, wonderen van genade, niet geholpen en onverdiend. Als u het niet gelooft, lees dan vijftig maal EfeziŽrs 1:3-14. Daar worstelt het denken, bijna pijn lijdend, met taal, of door wat dan ook het gewicht van onverdiende heerlijkheid door menselijke woorden uitgedrukt kan worden naar duffe en niet reagerende intellecten.

In Galaten is de grond Abrahamisch, niet SinaÔtisch aan de ene kant noch Adamisch aan de andere. Het is niet de grond waarop wij staan. Door Adam wordt niet de vlakte bedoeld waarop Adam leefde, maar het soort van devote en zoonse relatie die hij met zijn God genoot.

In de prť-gevangenis brieven wordt verzoening onderwezen, omdat verzoening de basis is van zowel vriendschap als zoonschap. Abraham was een vriend van God.

Het voorbehoud van Galaten Maar ook in het geval dat wij, of een boodschapper vanuit de hemel, jullie zouden evangeliseren, anders dan wij aan jullie evangeliseren, laat hem banvloek zijn, 1:8 over het prediken van enig ander evangelie blijft staan, want de verwijzing is daar gewoon naar de JudaÔserende theorieŽn, die werken en het vlees hoog hebben staan (Gal. 6 Ik verwonder mij dat jullie zo vlug worden overgebracht vanaf Die jullie roept in de genade van Christus, tot in een andersoortig evangelie, 7 dat geen ander is, tenzij er sommigen zijn die jullie verontrusten en het evangelie van de Christus willen vervormen. 1:6,7); maar het evangelie van Paulus verhoogt genade en de God daarvan. Dit goede nieuws is niet veranderd met het inbrengen van een andere bedeling. Er is slechts een andere bestemming onthuld geworden, maar het is nog steeds uit genade, genade op genade.

Over dit contrast tussen genade en werken wordt uitgebreid nagedacht in Galaten. In de Hagar-Ishmael en Sarah-Izašk typen van de twee verbonden zijn er zaken als wet, vlees, verbintenis, werk, Hagar, Ishmael, SinaÔ verbond, Jeruzalem nu, aan de ene kant, en genade, geest, vrij, vrucht, Sarah, Izašk, nieuw verbond, Jeruzalem boven, aan de andere. Ishmael, de minderen van Israel, is, of zal zijn, als het stof van de aarde; Izašk, het Israel van de hemelse (niet naar de hemel) roeping, zal zijn als de sterren voor wat aantal betreft; en de zes daarop volgende zonen van Abraham, de heidenen of de Millenniale oogst, zal zijn als het zand langs de zeekust. Er kan niet genoeg nadruk gelegd worden op deze verschillen, ziende dat Nehemia, lang geleden, Israel in de wildernis rekende als de sterren van de hemel; maar deze drie verschillende uitspraken over de veelheid van Abrahams zaad zijn op z'n minst gemaakt en dienen goed als illustratie.

In 1 TimotheŁs onder wie HymeneŁs en Alexander zijn, die ik overlever aan de Satan, opdat zij gedisciplineerd zullen worden niet te lasteren. 1:20 en in 1 Korinthe de zulke over te leveren aan de Satan tot uitroeiing van het vlees, opdat de geest gered zal worden in de dag van de Heer Jezus. 5:5 hebben we verwijzingen naar apostolische krachten waarvan in de latere brieven nog geen hint is. Uiteraard had Paulus apostolische krachten toen hij in Rome gevangen zat, maar die krachten waren niet zoals ze tot dan toe getuigenis uitdroegen over het koninkrijk.


Naar deel 8




© www.hetbestenieuws.nl