Ik ben levend.

Ik ben levend. Dat zegt mijn Vader dat ik ben.

Hoewel ik dood ben geweest in mijn relatie met God, ben ik nu levend voor Hem.

"1 En jullie, die dood zijn voor jullie overtredingen en zonden
...
4 Maar God ...
5 maakt ook ons, die dood zijn voor de overtredingen, samen levend met Christus(door genade zijn jullie geredden),"
(Efe. 2:1,4,5;SW)

"Ook jullie, dood zijnde in de overtredingen en van de onbesnedenheid van jullie vlees, maakt Hij samen levend, samen met Hem, genadevol handelend met al onze overtredingen,"
(Kol. 2.13;SW)

Mijn eenheid met Christus heeft mij in directe identiteit gebracht met Zijn kruisiging, dood, begrafenis, opstanding, hemelvaart, en hemelse zitting aan de rechterhand van Vader. Daarom ben ik gekruisigd (Gal. 2:20), dood met Hem (Rom. 6:2,11), begraven (Kol. 2:20), opgestaan (Kol. 2:12), opgevaren (Efe. 2:6), en gezeten(Efe. 2:6) met Hem.

Dit verandert alles. Ik ben nu:

• levend uit de doden - Romeinen 6:13
• samen levend met Christus - Efeze 2:5

Nu is mijn leven niet meer dat van mij, maar:

• Christus leeft in mij - Galaten 2:20
• voor mij is het levend zijn Christus - Filippenzen 1:21

Als dit waar is, indien ik wil weten wie ik echt ben, moet ik gaan ontdekken wie de Here Jezus Christus is, mijn echte leven! Zijn leven is echt, betekenisvol leven, goddelijk leven, leven dat dagelijks geleefd en genoten kan worden! Het is Zijn leven dat mij in die levende eenheid brengt met Vader.

"levend voor God in Christus Jezus"
(Rom. 6:11;SW)

C. Baxter Kruger schrijft over Christus' leven in ons:

"Hij wil ons levend hebben met Zijn kennis van het hart van Zijn Vader, gevuld en overvloeiend met Zijn vrede en onaardse zekerheid, vrij van onze ingebakken duisternis, vrij om ergens om te geven, vrij om te vergeven, vrij om lief te hebben, vrij om te kennen en gekend te worden. Hij wil ons vrij hebben om onszelf voor anderen te geven, en vrij om hun zelf-geving te ontvangen in gemeenschap. Het is Zijn passie dat wij, in onze relaties met elkaar en met de hele schepping, het leven ervaren dat Hij heeft met Zijn Vader."
(Across All Worlds: Jesus Inside Our Darkness, 2007, page 64.)

De waarheid over WIE HIJ IS, is het antwoord op mijn eigen identiteit. Het verwijdert voor altijd mijn "behoefte" om voortdurend te evalueren, te analyzeren, of terug te gaan in de tijd, om mijzelf te kennen. Christus bevrijdt mij van dit alles!

Ik ben wie en wat Vader zegt dat ik ben. Met Zijn leven...

ben ik levend!

Ik ben een ambassadeur.

"18 En dit alles is uit God, Die ons met Zich verzoent door Christus en ons de bediening van de verzoening geeft,
19 hoe dat God in Christus de wereld verzoenende was naar Zichzelf, aan hen niet hun overtredingen toerekenend en in ons het woord van de verzoening plaatsend.
20 Ten behoeve van Christus dan zijn wij ambassadeurs, als van God, uitnodigend door ons. Wij moedigen jullie ten behoeve van Christus aan: Weest verzoend naar God!
21 Want Degene die geen zonde kent, maakt Hij ten behoeve van ons zonde, opdat wij gerechtigheid van God mogen worden in Hem."
(2Korinthe 5:18-21;SW)

Ik ben een ambassadeur. Dat is wat Vader zegt dat ik ben.

In 2Korinthe, hoofdstuk vijf, presenteert Paulus de zaak van het ambassadeurschap. Christus vertegenwoordigen als ambassadeur (namens Hem), in GEEN religieuze activiteit, het is een manier van leven. Ambassadeurschap is niet iets dat ik "ga doen". Het betekent gewoon een dagelijks, levend vat te zijn, een kanaal van goddelijk leven aan een verduisterde wereld. Het maakt het Christus mogelijk mij te gebruiken om Zijn liefde en de boodschap van verlossend werk te tonen aan de mensheid.

Ik ben niet hier om de levens van andere gelovigen en hun ideeën bekend te maken, hoe geestelijk die ook mogen zijn. Mijn nadoen van hen en hun technieken helpt alleen in de schepping van gebakken lucht. Ja, zoiets doen is handelen zoals ik niet ben. In plaats daarvan behoor ik Christus bekend te maken, of eerder: Hij manifesteert Zijn leven door mijn eigen unieke persoonlijkheid en omstandigheden!

Ik ben niet geroepen om het evangelie OP TE LEGGEN aan die rondom ons zijn. Ik TOON het gewoon aan hen door het leven van God in mij. Zelfs de Here Jezus Christus sprak, tijdens zijn aardse bediening in Israel, van het zijn van "vissers van mensen" (Matt. 4:19). Het is interessant dat Hij die bijzondere vergelijking gebruikte. Hij koos niet een uitdrukking zoals "jagers van mensen." Toch is veel van het moderne "evangelisme" een jacht geworden - koude, harde schoten op de slachtoffers - en eenmaal gevangen kan een en ander als een trofee "aan de muur gehangen worden".

Paulus spreekt van "ten behoeve van Christus." Christus moet bekend gemaakt worden in mij (2 Kor. 4:10,11)- Deze bekendmaking is die van het leven van Jezus. Het "leven van Jezus" doet gewoonlijk denken aan de vier "Evangeliën" (Mattheüs, Marcus, Lucas en Johannes); maar er is een andere bekendmaking van het leven van de Here Jezus Christus die vandaag gaande is! Er wordt een hedendaags "leven van Jezus" geleefd. Het is de bekendmaking van de Here Jezus Christus door mij, in het vlees (in mijn lichaam).

"10 altijd het sterven van Jezus in het lichaam meedragend, opdat het leven van Jezus ook in ons lichaam openbaar zou worden.
11 Want wij, die leven, worden in de dood overgeleverd, omwille van Jezus, opdat het leven van Jezus ook openbaar zou worden in ons stervend vlees."
(2Kor. 4:10,11;SW)

Het doel van God is het leven van Jezus in mij bekend te maken. Dit betekent niet dat de vier goddelijke biografieën van Jezus (Mattheüs, Marcus, Lucas en Johannes) voor mij geen waarde hebben. Een van hun voordelen is dat ik kan leren over de kwaliteit van "het leven van Jezus." De leer van Zijn "koninkrijk van de hemelen" die aan Israel werd geleerd, maakt de kwaliteit van Zijn bekend gemaakte karakter niet leeg. Integendeel! De Here Jezus Christus was zeer menselijk en interessant!

Enkele van de woorden die gebruikt zouden kunnen worden om Hem te beschrijven, zouden zijn: echt, genoeglijk, innemend (Hij was vaak een gast aan tafel); kinderen werden vaak bij Hem gebracht. Hij had mededogen, had lief, was zorgend, sympathiek. Hij was open, toegankelijk, en reageerde. Hij had passie en was vurig. Op bepaalde momenten was Hij ook onuitstaanbaar en controversieel. Hij was vaak pijnlijk openhartig en uitgesproken (Matt. 23). Hij had, naar de standaard van velen, een wat vreemde (zo niet verachtelijke) smaak voor vrienden (Matt. 9:10,11). Zijn vrienden waren lepralijders, hoeren, drinkebroers en vissers (Matt. 11:19). Hij was timmerman! In die zin was Hij een gewone man. Hij werkte met Zijn handen als een burger. Dit was de plaats delict van Gods leven, bekend gemaakt in het vlees.

In de evangeliën kan veel over Zijn leven geleerd worden. Ik kan leren over de vrijheid om mens te zijn en nog steeds het leven van God in mij bekend maken. Voorbeeld: het verslag over de vrouw bij de bron, zoals opgeschreven in Johannes 4. De Here Jezus Christus communiceerde krachtig met haar. Men zou drie woorden kunnen gebruiken om de manier te beschrijven waarmee Hij dit bereikte. Hij nam waar, bracht in verband en stimuleerde.

Christus zag de vrouw komen. Ze kwam om water te halen. Hij sprak haar aan. Hij identificeerde zich met haar zoektocht naar water. Hij vroeg om water. Toen gebruikte hij hun relatie (de gezamenlijke factor - de behoefte aan water) om haar te stimuleren. Hij hield haar een lokaas voor, Hij joeg niet op haar. Hij rakelde haar natuurlijke nieuwsgierigheid op. Hij sprak tot haar over haar belangen, over hun beider belangen, en dan over "het levende water". Dit alles werd in een rustige, natuurlijke context van het normale, dagelijkse leven gedaan. Hij haastte Zich niet, Hij duwde niet. Hij pompte het er niet in, Hij sloeg haar er niet mee om de oren. Hij joeg niet, nee, Hij viste. Let op het gebruik van de vergelijking: hoewel "vissen" een actieve deelname en interactie aanduidt, vereist het ook een geduldig wachten voordat het resultaat werkelijkheid wordt.

God heeft mij niet geroepen voor het duwende, kracht gebruikende, aanmatigende, misselijk makende, uitgekauwde koopmanschap van het professionele religieuze "evangelisme". Hij heeft mij geroepen voor een unieke bekendmaking van het leven en de liefde van Zijn Geliefde Zoon - doorheen al mij fouten, falen en gebrokenheid - door de details van mijn gewone leven. Ik probeer niet om iemand iets te laten "doen". Ik moedig gewoon anderen aan te "zijn". "Weest met God verzoend."

Mij is de heerlijke "bediening" en het "Woord" gegeven, niet van veroordeling, maar van "verzoening." Ik geef aan anderen het goede nieuws door over wat God al voor hen heeft gedaan. Ik moedig ze gewoon aan "te zijn", "te zijn" in een relatie met God die Hij voor hen heeft gemaakt: "verzoend."

Ik ben een ambassadeur.

Dat is wie en wat Vader zegt dat ik ben.